حزقيل 38 FHB Father's Heart Bible™

38 ¹مون ڏانهن اسان جي پيءُ جو هي ڪلام آيو.

²اي ابنِ آدم، ماجوج جي ملڪ جي جوج ڏانهن، جيڪو مشڪ ۽ توبل جو وڏو سردار آهي، منهن ڪر ۽ هن جي خلاف نبوت ڪر. ³چؤ تہ مختيار پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ”اي جوج، مشڪ ۽ توبل جا وڏا سردار! آءٌ تنهنجي خلاف آهيان. ⁴آءٌ تو کي موٽائيندس، تنهنجي ڄاڙن ۾ ٻنڀا وجهندس، ۽ تو کي تنهنجي سڄي لشڪر سميت ڪڍي آڻيندس—گھوڙا ۽ گھوڙي سوار، سڀيئي پوريءَ ريت هٿيارن سان سينگاريل، وڏو ميڙ، وڏين ۽ ننڍين ڍالن سان، هر هڪ تلوار هلائيندڙ. ⁵فارس، ڪوش ۽ فوط به انهن سان گڏ آهن، سڀ ڍالون ۽ سخت ٽوپيون کڻي تيار آهن؛ ⁶گومر پنهنجن سڀني لشڪرن سميت، ۽ ڏور اتر کان بيت توگرمہ پنهنجن سڀني لشڪرن سميت—تو سان گڏ ڪيترائي قوم.

⁷تيار ٿي؛ پنهنجو پاڻ کي تيار ڪر، تون ۽ تنهنجي چوڌاري گڏ ٿيل سڀ ميڙ، ۽ انهن جو نگهبان ٿي. ⁸ڪيترن ڏينهن کان پوءِ تو کي سڏيو ويندو. پوئين ورهين ۾ تون هڪ اهڙي ملڪ تي چڙهائي ڪندين جيڪو جنگ کان بحال ٿيو آهي، جنهن جا ماڻهو ڪيترين قومن مان اسرائيل جي جبلن تي گڏ ڪيا ويا، جيڪي ڊگهي وقت کان ويران پيا هئا. قومن مان ڪڍيا ويل اهي هاڻي سڀ سلامتيءَ سان رهن ٿا. ⁹تون اڳتي وڌندين، طوفان وانگر ڇانئجي ايندين، ملڪ کي ڍڪيندڙ ڪڪر وانگر—تون ۽ تنهنجا سڀ لشڪر، ۽ تو سان گڏ ڪيترائي قوم.“

¹⁰مختيار پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ”انهيءَ ڏينهن تنهنجي دل ۾ خيال ايندا ۽ تون بڇڙي سازش رچيندين. ¹¹تون چوندين تہ ’آءٌ کليل ڳوٺن واري ملڪ تي چڙهائي ڪندس؛ انهيءَ ماٺيڙي قوم تي حملو ڪندس جيڪا سلامتيءَ سان رهي ٿي، جيڪي سڀ ديوارن، ڪڙن يا دروازن کان سواءِ آهن،‘ ¹²لٽ ۽ ڦر ڪرڻ لاءِ، ٻيهر آباد ٿيل ويرانين تي ۽ قومن مان گڏ ٿيل انهن ماڻهن تي حملو ڪرڻ لاءِ، جن ڍور ۽ مال ملڪيت حاصل ڪئي آهي ۽ جيڪي زمين جي وچ ۾ رهن ٿا. ¹³شبا، ددان ۽ ترسيس جا واپاري پنهنجن سڀني جوان شينهن سميت تو کان پڇندا تہ ’ڇا تون لٽ ڪرڻ آيو آهين؟ ڇا تو پنهنجو ميڙ ڦر ڪرڻ لاءِ گڏ ڪيو آهي—چانديءَ ۽ سون کڻڻ، ڍور ۽ مال ڦري وڃڻ، وڏي لٽ کڻي وڃڻ لاءِ؟‘“

¹⁴تنهنڪري اي ابنِ آدم، نبوت ڪر ۽ جوج کي چؤ تہ مختيار پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ”انهيءَ ڏينهن، جڏهن منهنجا ماڻهو اسرائيل سلامتيءَ سان رهندا، تڏهن ڇا تون اهو نہ ڄاڻندين؟ ¹⁵تون پنهنجي جاءِ کان، ڏور اتر کان ايندين، تون ۽ تو سان گڏ ڪيترائي قوم، سڀ گھوڙن تي سوار—وڏو ميڙ، زوردار لشڪر. ¹⁶تون منهنجي قوم اسرائيل تي ملڪ کي ڍڪيندڙ ڪڪر وانگر چڙهي ايندين. آخري ڏينهن ۾ اي جوج، آءٌ تو کي پنهنجي ملڪ تي آڻيندس، تہ جڏهن آءٌ قومن جي اکين اڳيان تو ذريعي پنهنجو پاڻ کي پاڪ ڏيکاريندس، تڏهن اهي مون کي سڃاڻن.“

¹⁷مختيار پيءُ هيئن ٿو فرمائي. ڇا تون اهو ئي آهين جنهن بابت مون گھڻو اڳ پنهنجن ٻانهن، اسرائيل جي نبين ذريعي ڳالهايو هو، جن انهيءَ زماني ۾ ورهين تائين نبوت ڪئي تہ آءٌ تو کي سندن خلاف آڻيندس؟ ¹⁸انهيءَ ڏينهن، جڏهن جوج اسرائيل جي ملڪ تي حملو ڪندو، تڏهن منهنجو سخت غضب ڀڙڪي پوندو، مختيار پيءُ فرمائي ٿو. ¹⁹”پنهنجي غيرت ۽ پنهنجي غضب جي باھ ۾ آءٌ چوان ٿو: انهيءَ ڏينهن اسرائيل جي ملڪ ۾ وڏو زلزلو ايندو. ²⁰سمنڊ جون مڇيون، آسمان جا پکي، ٻنيءَ جا جانور، زمين تي رڙهندڙ هر جاندار، ۽ زمين تي رهندڙ هر ماڻهو منهنجي حضور ۾ ڏڪندا. جبل ڪيرايا ويندا، ٽڪريون ڊهي پونديون، ۽ هر ديوار زمين تي ڪري پوندي.“ ²¹آءٌ پنهنجن سڀني جبلن تي جوج جي خلاف تلوار سڏيندس، مختيار پيءُ فرمائي ٿو؛ هر ماڻهوءَ جي تلوار پنهنجي ڀاءُ جي خلاف ٿي پوندي. ²²”آءٌ هن جو انصاف وبا ۽ رت وهائڻ سان ڪندس؛ هن، سندس لشڪر ۽ هن سان گڏ ڪيترن قومن تي زوردار مينهن، ڳڙا، باھ ۽ گندرف وسائيندس. ²³تنهنڪري آءٌ پنهنجي وڏائي ۽ پاڪائي ڏيکاريندس ۽ ڪيترين قومن اڳيان پنهنجو پاڻ کي ظاهر ڪندس. پوءِ اهي ڄاڻندا تہ آءٌ پيءُ آهيان.“