Jesaja 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹Want ons Vader se hart sal medelye met Jakob voel; hy sal Israel weer kies en hulle in hulle eie land vestig. Die vreemdeling sal hom by hulle aansluit en hom aan die huis van Jakob verbind. ²Volke sal hulle neem en hulle na hulle plek toe bring, en die huis van Israel sal hulle as slawe en slavinne in die land van ons Vader besit. Hulle sal hulle gevangenemers gevange neem en oor hulle verdrukkers heers.

³Op die dag wanneer ons Vader jou rus gee van jou pyn, onrus en die harde arbeid wat op jou afgedwing is, ⁴sal jy hierdie spotlied teen die koning van Babel aanhef: Hoe het die verdrukker tot ’n einde gekom! Hoe het sy woede tot ’n einde gekom! ⁵Ons Vader het die staf van die goddeloses gebreek, die septer van die heersers, ⁶wat die volke in toorn met eindelose houe geslaan het, wat die nasies in woede met meedoënlose vervolging regeer het. ⁷Die hele aarde is in rus en stilte; mense bars uit in gesang. ⁸Selfs die sipresse verheug hulle oor jou, en die seders van Libanon: “Vandat jy neergevel is, kom geen houtkapper teen ons op nie.” ⁹Die doderyk daaronder is in beroering om jou te ontmoet by jou koms; dit wek die geeste op om jou te begroet, almal wat leiers van die aarde was; dit laat almal wat konings van die nasies was, van hulle trone opstaan. ¹⁰Hulle sal almal antwoord en vir jou sê: “Ook jy het so swak geword soos ons! Jy het soos ons geword! ¹¹Jou prag is na die doderyk toe neergebring, saam met die musiek van jou harpe; maaiers is as jou bed uitgesprei onder jou, en wurms is jou bedekking.” ¹²Hoe het jy uit die hemel geval, Môrester, seun van die dageraad! Hoe is jy teen die grond afgekap, jy wat die nasies neergewerp het! ^a a v12 Die gevalle Môrester het ons Vader geken en hom verwerp, en het probeer om ons Vader se plek in te neem eerder as om sy eie te ontvang as ’n skepsel wat ons Vader gemaak het. ¹³Jy het in jou hart gesê: “Ek sal na die hemel opklim; ek sal my troon bo die sterre van God verhef; ek sal op die berg van samekoms sit, in die verste dele van die noorde. ¹⁴Ek sal bo die hoogtes van die wolke opklim; ek sal myself soos die Allerhoogste maak.” ¹⁵Maar jy is na die doderyk toe neergebring, na die verste dele van die kuil. ¹⁶Dié wat jou sien, sal na jou staar en wonder: “Is dít die man wat die aarde laat bewe het, wat koninkryke laat skud het, ¹⁷wat die wêreld soos ’n woestyn gemaak het en sy stede afgebreek het, wat nie toegelaat het dat sy gevangenes huis toe gaan nie?” ¹⁸Al die konings van die nasies lê in heerlikheid, elkeen in sy eie graf; ¹⁹maar jy is uitgewerp, weg van jou graf af, soos ’n veragte tak, bedek met die gesneuweldes, dié wat deur die swaard deurboor is, wat afgaan na die klippe van die kuil, soos ’n vertrapte lyk. ²⁰Jy sal nie saam met hulle in die graf verenig word nie, omdat jy jou eie land verwoes het, jy jou eie volk doodgemaak het. Mag die nageslag van kwaaddoeners nooit weer genoem word nie! ²¹Berei ’n slagting voor vir sy seuns weens die skuld van hulle vaders, sodat hulle nie kan opstaan en die aarde oorneem en die hele wêreld met stede vul nie.

²²“Ek sal teen hulle opstaan, sê die Vader van die hemelse leërskare, en ek sal van Babel naam en oorblyfsel, nageslag en afstammeling afsny, sê ons Vader. ²³Ek sal dit ’n woonplek van die krimpvark en poele water maak, en ek sal dit met die besem van verwoesting uitvee, sê die Vader van die hemelse leërskare.”

Wat die Vader voorgeneem het

²⁴Die Vader van die hemelse leërskare het gesweer: “Soos Ek beplan het, so sal dit sekerlik wees; soos Ek besluit het, so sal dit staan. ²⁵Ek sal die Assiriër in my land verbreek, en op my berge sal ek hom vertrap; sy juk sal van hulle afgehaal word, en sy las van hulle skouer verwyder word. ²⁶Dit is die voorneme wat teen die hele aarde bepaal is, en dit is die hand wat oor al die nasies uitgestrek is. ²⁷Want die Vader van die hemelse leërskare het besluit, en wie kan dit ongedaan maak? Sy hand is uitgestrek, en wie kan dit keer?”

Toe koning Agas gesterf het

²⁸In die jaar toe koning Agas gesterf het, het hierdie godspraak gekom: ²⁹Moenie bly wees, hele Filistea, dat die staf wat jou geslaan het, gebreek is nie; want uit die wortel van die slang sal ’n adder kom, en sy vrug sal ’n vlieënde, vurige slang wees. ³⁰Die armste van die armes sal in veiligheid wei, en die behoeftiges sal veilig gaan lê; maar ek sal jou wortel met hongersnood doodmaak, en dit sal jou oorblyfsel vernietig. ³¹Weeklaag, poort; skreeu, stad; smelt weg van vrees, hele Filistea! Want rook kom uit die noorde, en nie een soldaat val agter in sy geledere nie. ³²Watter antwoord sal gegee word aan die boodskappers van die nasie? “Ons Vader het Sion gegrondves, en in haar vind die verdruktes van sy volk ’n toevlug.”