’n Woord oor Babel
Die leërs wat op die berge saamtrek, is ons Vader s'n, opgeroep teen Babel. Die dag wat beskryf word, is wreed — sterre donker, harte wat smelt, kindertjies gedood, geen genade nie. Die juweel van die koninkryke eindig as puinhope waar woestyndiere huil.
13 1Die godspraak oor Babel wat Jesaja, die seun van Amos, gesien het.
2“Hys ’n banier op ’n kaal heuweltop; roep na hulle, wink met jou hand sodat hulle by die poorte van die edeles kan ingaan. 3Ek self het my gewydes beveel; ek het my krygsmanne ontbied om my toorn uit te voer—hulle wat juig oor my majesteit.”
4Luister—’n gedruis op die berge, soos dié van ’n groot menigte! Luister—die gedreun van koninkryke, van nasies wat saamkom! Die Vader van die hemelse leërskare maak ’n leër gereed vir die stryd. 5Hulle kom uit ’n ver land, van die eindes van die hemele af— ons Vader en die wapens van sy toorn—om die hele aarde te verwoes. 6Weeklaag, want die dag van ons Vader is naby; dit kom soos verwoesting van die Almagtige af. a a v6 Die ‘dag van die HERE’ is die profete se naam vir ons Vader se dag van afrekening. Sy oordeel vloei uit dieselfde hart wat sy kinders liefhet — wat hulle verdedig en ’n einde maak aan dit wat hulle vernietig. 7Daarom word elke hand slap, en elke mens se hart smelt weg. 8Hulle word deur skrik gegryp; pyne en angs oorval hulle; hulle krimp inmekaar soos ’n vrou in barensnood. Hulle staar mekaar verskrik aan, hulle gesigte in vlamme. 9Kyk—die dag van ons Vader kom, wreed, met woede en brandende toorn, om die aarde ’n woesteny te maak en om die sondaars daarop te verdelg. 10Die sterre van die hemele en hulle sterrebeelde sal geen lig gee nie; die son sal donker wees wanneer dit opkom, en die maan sal nie sy glans gee nie.
11“Ek sal die wêreld straf oor sy boosheid, en die goddeloses oor hulle skuld; ek sal ’n einde maak aan die hoogmoed van die trotses en die trots van tiranne verneder. 12Ek sal mense skaarser maak as suiwer goud, die mensdom skaarser as die goud van Ofir. 13Daarom sal ek die hemele laat bewe, en die aarde sal uit sy plek wankel, oor die toorn van die Vader van die hemelse leërskare, op die dag van sy brandende toorn.”
14Soos ’n opgejaagde gasel, soos skape wat niemand bymekaarmaak nie, sal elkeen na sy eie volk terugkeer, elkeen sal na sy eie land vlug. 15Elkeen wat gevind word, sal deurboor word, en elkeen wat gevange geneem word, sal deur die swaard val. 16Hulle kindertjies sal verpletter word voor hulle oë; hulle huise sal geplunder en hulle vrouens verkrag word.
17“Kyk—ek hits die Meders teen hulle op, hulle wat niks vir silwer omgee nie en geen behae in goud skep nie. b b v17 Die Meders was ’n magtige antieke ryk uit noordwes-Iran, wat later met Persië saamgespan het om Babel te verower. 18Hulle boë sal die jong manne neervel; hulle sal geen genade met babas hê nie; hulle sal geen medelye met die kinders hê nie.”
19En Babel, die juweel van die koninkryke, die prag en trots van die Babiloniërs, sal wees soos Sodom en Gomorra toe ons Vader hulle omgekeer het. 20Dit sal nooit bewoon of deur al die geslagte heen gevestig word nie; geen Arabier sal daar kamp opslaan nie, geen herders sal hulle kuddes daar laat rus nie. 21Maar woestyndiere sal daar gaan lê, en hulle huise sal vol huilende diere wees; daar sal volstruise woon, en wildebokke sal rondspring. 22Hiënas sal in sy vestings huil, en jakkalse in sy weelderige paleise. Haar tyd is naby, en haar dae sal nie lank duur nie.
