Pangandika Ngenani Babel
Wadyabala kang nglumpuk ing gunung-gunung iku kagungane Rama kita piyambak, katimbalan nglawan Babil. Dina kang digambarake iku kejem — lintang-lintang peteng, ati padha lumer, bayi-bayi dipateni, ora ana welas. Permataning karajan-karajan pungkasane dadi reruntuhan, papan kewan ara-ara padha nggero.
13 1Wangsit ngenani Babel kang kadeleng dening Yesaya, putrane Amoz.
2“Ngedegna gendera ing pucaking gunung kang gundhul; undangen wong-wong mau, awe-awea nganggo tanganmu, supaya padha lumebu ing gapurane para panggedhe. 3Aku dhewe wis dhawuh marang para wong kang Daksucekake; Aku wis nimbali para prajuritKu, kanggo nindakake bebenduKu—yaiku wong-wong kang padha surak-surak ing kaagunganKu.”
4Rungokna—ana swara gumuruh ing pagunungan, kaya swarane golongan kang gedhe banget! Rungokna—gumuruhe karajan-karajan, yaiku para bangsa kang padha nglumpuk dadi siji! Rama Panguwasaning bala swarga nglempakake wadyabala kanggo perang. 5Padha teka saka tanah kang adoh, saka pungkasaning langit— Rama kita lan gegamaning bebendune—arep numpes salumahing bumi. 6Padha sesambata, awit dinane Rama kita wis cedhak; tekane kaya karusakan saka Kang Mahakuwasa. a a v6 Tembung ‘dinane Sang Yehuwah’ iku jeneng kang dianggo para nabi kanggo nyebut dinane pangadilane Rama kita. Pangadilane iku mili saka panggalih kang uga nresnani para putrane—ngayomi wong-wong mau, lan mungkasi apa kang ngrusak marang wong-wong mau. 7Marga saka iku saben tangan dadi lemes, lan saben atine manungsa dadi luluh. 8Wong-wong mau padha katrajang ing wedi; lara lan sangsara nyengkerem wong-wong mau; padha mulet kaya wong wadon kang nglairake. Padha pandeng-pandengan kanthi giris, praupane abang mbranang. 9Delengen—dinane Rama kita teka, kejem, kanthi bebendu lan nepsu kang mulad-mulad, kanggo ndadekake bumi dadi sepi mamring lan numpes para wong dosa kang ana ing kono. 10Lintang-lintang ing langit lan gugusane ora bakal padha sumunar; srengenge bakal peteng nalika njedhul, lan rembulan ora bakal nyunarake pepadhange.
11“Aku bakal ngukum jagad marga pialane, lan ngukum wong duraka marga kaluputane; Aku bakal mungkasi kumalungkunge wong kang gumunggung lan ngasorake angkuhe para wong lalim. 12Aku bakal ndadekake manungsa luwih langka tinimbang emas murni, manungsa luwih arang katimbang emas saka Ofir. 13Mulane Aku bakal ndadekake langit gonjang-ganjing, lan bumi bakal gonjing saka panggonane, marga bebendune Rama Panguwasaning bala swarga, ing dina nepsune kang mulad-mulad.”
14Kaya kidang kang diburu, kaya wedhus kang ora ana kang nglumpukake, saben wong bakal bali marang bangsane dhewe, saben wong bakal mlayu menyang tanahe dhewe. 15Sapa wae kang ketemu bakal disuduk, lan sapa wae kang kecekel bakal tiwas dening pedhang. 16Bayi-bayine bakal padha ditempukake nganti ajur ing ngarepe mripate dhewe; omah-omahe bakal dirayah lan bojone padha diprekosa.
17“Delengen—Aku nenangi bangsa Media kanggo nglawan wong-wong mau, kang ora mreduli marang salaka lan ora seneng marang emas. b b v17 Bangsa Media iku sawijining karajan kuna kang kuwat saka sisih lor-kulon Iran, kang sabanjure sekuthon karo Persia kanggo ngrebut Babel. 18Gendhewane bakal numpes para nom-noman; ora bakal padha welas marang bayi; ora bakal padha mesakake marang bocah-bocah.”
19Anadene Babel, intene para karajan, kamulyan lan kaagungane wong Babel, bakal kaya Sodom lan Gomora nalika digempur dening Rama kita. 20Ora bakal dienggoni maneh utawa dipanggoni turun-tumurun; ora ana wong Arab kang bakal masang kemah ing kono, ora ana pangon kang bakal ngasokake wedhuse ing kono. 21Nanging kewan-kewan ara-ara samun bakal padha ngluruh ing kono, lan omah-omahe bakal kebak kewan kang padha nggero; ing kono manuk unta bakal padha manggon, lan wedhus alasan bakal padha mloncat-mloncat. 22Dubuk bakal padha nggero ing beteng-betenge, lan asu ajag ing kedhaton-kedhatone kang edi peni. Wektune wis cedhak, lan dinane ora bakal suwe maneh.