Peyvek li ser Babîlê
Leşkerên ku li ser çiyan berhev dibin yên Bavê me bi xwe ne, li dijî Babîlê hatine gazîkirin. Roja ku tê wesifkirin bêrehm e — stêr tarî, dil dihelin, berşîr têne kuştin, tu dilovanî nayê nîşandan. Cewahirê padîşahiyan wek wêran diqede, li cihê ku candarên çolê lê dinalin.
Bavê me di ayetan de dipeyive 2–3, 11–13, 17–18
13 1Barê li ser Babîlê ku Îşaya kurê Amos dît.
2“Li serê çiyayekî rût alayekê rakin; gazî wan bikin, bi destê xwe îşaret bikin ku ew têkevin deriyên mezinan. 3Min bi xwe fermana pîrozên xwe da; min gazî şervanên xwe kir da ku hêrsa min pêk bînin—yên ku bi mezinahiya min şa dibin.”
4Guhdarî bikin—li ser çiyan hengameyek, mîna ya elaleteke mezin! Guhdarî bikin—qîrîna padîşahiyan, ya miletên ku li hev kom dibin! Bavê leşkerên ezmanan ji bo şer leşkeran berhev dike. 5Ew ji welatekî dûr tên, ji dawiya ezmanan— Bavê me û çekên hêrsa wî—da ku tevahiya erdê wêran bikin. 6Hawar bikin, çimkî roja Bavê me nêzîk e; ew wek wêranî ji Yê Herî Karîndar tê. a a v6 'Roja Xudan' navê ku pêxemberan ji roja hesêbxwestina Bavê me re daye ye. Dadbariya wî ji heman dilê ku ji zarokên xwe hez dike diherike — ew wan diparêze, tiştê ku wan ji holê radike diqedîne. 7Ji ber vê yekê her dest sist dibe, û dilê her mirovî dihele. 8Tirs wan digire; êş û azar wan digirin; ew mîna jineke li ber zayînê dipêçin. Ew bi tirs li hevdû dinêrin, rûyên wan wek agir dişewitin. 9Va ye—roja Bavê me tê, bêrehm, bi hêrs û kelekela gurr, da ku erdê bike wêranî û gunehkarên li ser wî ji holê rake. 10Stêrkên ezmanan û komstêrkên wan wê roniyê nedin; gava roj hiltê wê tarî be, û heyv wê ronahiya xwe nede.
11“Ezê ji ber xerabiya wê dadbariyê bînim ser dinyayê, û ji ber sûcê wan ser xeraban; ezê quretiya pozbilindan biqedînim û pozbilindiya zordaran nizm bikim. 12Ezê mirovan ji zêrê safî kêmtir bikim, mirovahiyê ji zêrê Ofîrê hindiktir bikim. 13Loma ezê ezmanan bilerizînim, û erd wê ji cihê xwe bihejîne, li ber hêrsa Bavê leşkerên ezmanan, di roja kelekela hêrsa wî de.”
14Mîna xezaleke nêçîrkirî, mîna pezê ku kesek wan kom neke, her yek wê vegere ba gelê xwe, her yek wê bireve welatê xwe. 15Her kesê ku bê dîtin wê bê qul kirin, û her kesê ku bê girtin wê bi şûr bikeve. 16Pitikên wan wê li ber çavên wan werin perçeperçe kirin; malên wan wê werin talan kirin û li jinên wan wê destdirêjî bê kirin.
17“Va ye—ez Mîdiyan li hember wan radikim, yên ku qîmetê nadin zîv û bi zêr şa nabin. b b v17 Mîdî împeratoriyeke kevnar û bihêz bûn ji bakurrojavayê Îranê, ku paşê bi Faris re hevpeyman bûn da ku Babîlê fetih bikin. 18Kevanên wan wê xortan bikujin; ew ji pitikan re rehmê nîşan nadin; ew li zarokan nabihûrin.”
19Û Babîl, gewhera padîşahiyan, rûmet û pozbilindiya Babîliyan, wê mîna Sodom û Gomorayê bibe, dema Bavê me ew hilweşandin. 20Ew tu caran wê lê neyê rûniştin û di nav hemû nifşan de wê lê neyê bicihbûn; tu Ereb wê li wir konê xwe venede, tu şivan wê keriyên xwe li wir nehewînin. 21Lê candarên çolê wê li wir razên, û malên wan wê bi cinawirên ku diqîrin tije bibin; li wir deveçûk wê rûnin, û bizinên kûvî wê lê bazdin. 22Kemtar wê di kelehên wê de biqîrin, û çeqel di qesrên wê yên bidebdebe de. Dema wê nêzîk e, û rojên wê dirêj nabin.
