Bobil haqida soʻz
Togʻlarda yigʻilayotgan qoʻshinlar Otamizning Oʻz qoʻshinlari boʻlib, Bobilga qarshi chaqirilgan. Tasvirlangan kun shafqatsiz — yulduzlar qorongʻi, yuraklar erigan, goʻdaklar oʻldirilgan, hech kimga rahm qilinmaydi. Shohliklar gavhari choʻl maxluqlari uvillaydigan xarobaga aylanadi.
13 1Omos oʻgʻli Ishayo koʻrgan, Bobil haqidagi bashorat.
2“Yalangʻoch tepalik ustiga bayroq koʻtaringlar; ularni chaqiringlar, qoʻl bilan ishora qilinglar, toki ular zodagonlar darvozalaridan kirsinlar. 3Men Oʻzim muqaddas qilganlarimga amr berdim; gʻazabimni amalga oshirish uchun jangchilarimni — buyukligimdan shodlanadiganlarni chaqirdim.”
4Tinglanglar — togʻlar uzra shovqin, goʻyo ulkan olomon shovqini! Tinglanglar — shohliklar gumburlashi, toʻplanayotgan xalqlarning shovqini! Osmon qoʻshinlarining Otasi jang uchun qoʻshin toʻplamoqda. 5Ular uzoq oʻlkadan, osmon chekkalaridan kelmoqda — Otamiz va Uning gʻazabi qurollari — butun yerni vayron qilish uchun. 6Dod solinglar, chunki Otamizning kuni yaqin; u Qodir Xudodan vayronagarchilik boʻlib kelmoqda. a a v6 “Egamizning kuni” — paygʻambarlar Otamizning hisob-kitob kuniga shunday nom bergan. Uning hukmi Oʻz farzandlarini sevadigan oʻsha yurakdan oqib chiqadi — ularni himoya qiladi, ularni halok etayotgan narsaga barham beradi. 7Shu sababli har bir qoʻl shol boʻladi, har bir inson yuragi eriydi. 8Ularni dahshat chulgʻaydi; ogʻriq va iztirob ularni qamrab oladi; ular tugʻayotgan ayoldek buraladilar. Ular dahshat ichida bir-biriga tikiladilar, yuzlari lovullaydi. 9Mana — Otamizning kuni kelmoqda, shafqatsiz, qahr va alangali gʻazab bilan, yerni vayronaga aylantirish va undagi gunohkorlarni yoʻq qilish uchun. 10Osmon yulduzlari va ularning turkumlari yorugʻlik bermaydi; quyosh chiqqanda qorongʻi boʻladi, oy esa nurini sochmaydi.
11“Dunyoni yovuzligi uchun, fosiqlarni aybi uchun jazolayman; takabburlarning manmanligiga chek qoʻyaman, zolimlarning gʻururini pasaytiraman. 12Odamlarni sof oltindan ham kamyob qilaman, insonni Ofir oltinidan ham noyob qilaman. 13Shunday qilib, osmonlarni titrataman, yer esa oʻz oʻrnidan larzaga keladi, Osmon qoʻshinlarining Otasi qahridan, Uning alangali gʻazabi kunida.”
14Quvilgan jayrondek, toʻplaydigan birortasi yoʻq qoʻylardek, har biri oʻz xalqiga qaytadi, har biri oʻz yurtiga qochadi. 15Topilgan har kim nayza bilan sanchiladi, qoʻlga tushgan har kim qilichdan halok boʻladi. 16Ularning chaqaloqlari koʻzlari oldida parcha-parcha qilinadi; uylari talanadi, xotinlari zoʻrlanadi.
17“Mana — Men ularga qarshi Midiyaliklarni qoʻzgʻatmoqdaman, ular kumushga parvo qilmaydi va oltindan zavqlanmaydi. b b v17 Midiyaliklar shimoli-gʻarbiy Erondan chiqqan qudratli qadimiy imperiya boʻlib, keyinchalik Bobilni zabt etish uchun Fors bilan ittifoq tuzgan. 18Ularning kamonlari yigitlarni qirib tashlaydi; chaqaloqlarga shafqat qilmaydi; bolalarga rahm qilmaydi.”
19Bobil esa, shohliklar gavhari, Bobilliklarning shuhrati va gʻururi, Otamiz agʻdarib tashlagan Sadoʻm va Gʻamoʻradek boʻladi. 20Unda hech qachon odam yashamaydi, nasldan-naslga kimsa makon tutmaydi; u yerda birorta arab chodir tikmaydi, choʻponlar u yerda suruvlarini yotqizmaydi. 21Lekin u yerda sahro jonivorlari yotadi, uylari esa uvlaydigan maxluqlarga toʻladi; u yerda tuyaqushlar yashaydi, yovvoyi echkilar sakrab yuradi. 22Sirtlonlar uning qalʼalarida uvillaydi, chiyaboʻrilar esa hashamatli saroylarida. Uning vaqti yaqin, kunlari uzoqqa choʻzilmaydi.