Ένας λόγος για τη Βαβυλώνα
Τα στρατεύματα που συγκεντρώνονται στα βουνά είναι του ίδιου του Πατέρα μας, καλεσμένα εναντίον της Βαβυλώνας. Η ημέρα που περιγράφεται είναι σκληρή — άστρα σκοτεινά, καρδιές που λιώνουν, βρέφη που σκοτώνονται, κανένα έλεος. Το κόσμημα των βασιλείων καταλήγει ερείπια όπου ουρλιάζουν τα πλάσματα της ερήμου.
13 1Η προφητεία για τη Βαβυλώνα, που είδε ο Ησαΐας, ο γιος του Αμώς.
2«Υψώστε σημαία πάνω σε γυμνό λόφο· φωνάξτε τους, κάντε τους νόημα με το χέρι να μπουν στις πύλες των αρχόντων. 3Εγώ ο ίδιος πρόσταξα τους αφιερωμένους μου· κάλεσα τους πολεμιστές μου να εκτελέσουν την οργή μου—αυτούς που αγάλλονται για το μεγαλείο μου».
4Ακούστε—οχλοβοή πάνω στα βουνά, σαν εκείνη ενός μεγάλου πλήθους! Ακούστε—η βοή βασιλείων, εθνών που συναθροίζονται! Ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων συγκεντρώνει στρατό για πόλεμο. 5Έρχονται από μακρινή χώρα, από τα πέρατα των ουρανών— ο Πατέρας μας και τα όπλα της οργής του—για να καταστρέψουν όλη τη γη. 6Θρηνήστε, γιατί η μέρα του Πατέρα μας είναι κοντά· έρχεται σαν καταστροφή από τον Παντοδύναμο. a a v6 Η «μέρα του Κυρίου» είναι το όνομα που έδωσαν οι προφήτες στην ημέρα που ο Πατέρας μας αποδίδει δικαιοσύνη. Η κρίση του πηγάζει από την ίδια καρδιά που αγαπά τα παιδιά του — τα υπερασπίζεται, βάζοντας τέλος σ' ό,τι τα καταστρέφει. 7Γι' αυτό κάθε χέρι παραλύει, και κάθε ανθρώπινη καρδιά λιώνει. 8Τους πιάνει τρόμος· πόνοι και αγωνία κυριεύουν αυτούς· συστρέφονται σαν γυναίκα που γεννάει. Κοιτάζονται μεταξύ τους με φρίκη, με αναμμένα πρόσωπα. 9Δείτε—έρχεται η μέρα του Πατέρα μας, σκληρή, με μανία και φλογερή οργή, για να κάνει τη γη ερημιά και να εξολοθρεύσει τους αμαρτωλούς της. 10Τα άστρα των ουρανών και οι αστερισμοί τους δεν θα δώσουν φως· ο ήλιος θα σκοτεινιάσει καθώς θα ανατέλλει, και το φεγγάρι δεν θα δώσει τη λάμψη του.
11«Θα φέρω κρίση πάνω στον κόσμο για την κακία του, και πάνω στους ασεβείς για την ενοχή τους· θα βάλω τέλος στην αλαζονεία των υπερήφανων και θα ταπεινώσω την υπεροψία των τυράννων. 12Θα κάνω τους ανθρώπους σπανιότερους από το καθαρό χρυσάφι, τους θνητούς πιο σπάνιους από το χρυσάφι του Οφίρ. 13Έτσι θα κάνω τους ουρανούς να τρέμουν, και η γη θα σειστεί από τη θέση της, από την οργή του Πατέρα των ουράνιων στρατευμάτων, τη μέρα της φλογερής οργής του».
14Σαν κυνηγημένο ζαρκάδι, σαν πρόβατα που δεν έχουν κανέναν να τα μαζέψει, καθένας θα γυρίσει στον λαό του, καθένας θα φύγει στη χώρα του. 15Όποιον βρουν θα τον διαπεράσουν, και όποιον πιάσουν θα πέσει από το σπαθί. 16Τα βρέφη τους θα συντριφτούν μπροστά στα μάτια τους· τα σπίτια τους θα λεηλατηθούν και οι γυναίκες τους θα βιαστούν.
17«Δείτε—ξεσηκώνω τους Μήδους εναντίον τους, που δεν νοιάζονται καθόλου για το ασήμι και δεν βρίσκουν καμιά χαρά στο χρυσάφι. b b v17 Οι Μήδοι ήταν μια ισχυρή αρχαία αυτοκρατορία από το βορειοδυτικό Ιράν, που αργότερα συμμάχησε με την Περσία για να κατακτήσει τη Βαβυλώνα. 18Τα τόξα τους θα θερίσουν τους νέους· δεν θα δείξουν έλεος στα βρέφη· δεν θα λυπηθούν τα παιδιά».
19Και η Βαβυλώνα, το στολίδι των βασιλείων, η λαμπρότητα και η περηφάνια των Βαβυλωνίων, θα γίνει σαν τα Σόδομα και τα Γόμορρα, όταν ο Πατέρας μας τα κατέστρεψε. 20Ποτέ δεν θα κατοικηθεί ούτε θα εποικιστεί σε όλες τις γενιές· κανένας Άραβας δεν θα στήσει εκεί σκηνή, κανένας βοσκός δεν θα ξαποστάσει εκεί τα κοπάδια του. 21Αλλά εκεί θα πλαγιάζουν τα θηρία της ερήμου, και τα σπίτια τους θα γεμίσουν με ζώα που ουρλιάζουν· εκεί στρουθοκάμηλοι θα κατοικήσουν, και άγριες κατσίκες θα χοροπηδούν. 22Ύαινες θα ουρλιάζουν στα οχυρά της, και τσακάλια στα πολυτελή παλάτια της. Ο καιρός της είναι κοντά, και οι μέρες της δεν θα κρατήσουν πολύ.
