بابل تي هڪ ڪلام
جبلن تي گڏ ٿيندڙ لشڪر اسان جي پيءُ جا پنهنجا آهن، جن کي بابل خلاف سڏيو ويو آهي. بيان ڪيل ڏينهن ظالم آهي — تارا اونداها، دليون ڳرنديون، ٻار قتل، ڪنهن تي به رحم نه. بادشاهين جو هيرو کنڊرن ۾ بدلجي ٿو جتي بيابان جا جانور ڪوڪن ٿا.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–3, 11–13, 17–18
13 1بابل بابت اها وحي، جيڪا آموص جي پٽ يسعياه ڏٺي.
2”ننگي ٽڪريءَ تي جهنڊو کڙو ڪريو؛ انهن کي سڏ ڪريو، هٿ جي اشاري سان سڏيو تہ اهي اميرن جي دروازن مان اندر اچن. 3مون پاڻ پنهنجن پاڪ ڪيل ماڻهن کي حڪم ڏنو آهي؛ پنهنجي غضب کي پورو ڪرڻ لاءِ مون پنهنجن بهادرن کي سڏيو آهي—جيڪي منهنجي عظمت تي خوش ٿين ٿا.“
4ٻڌو—جبلن تي گوڙ آهي، وڏي ميڙ جي گوڙ جهڙو! ٻڌو—بادشاهين جو گوڙ، گڏ ٿيندڙ قومن جو! آسمان جي لشڪرن جو پيءُ جنگ لاءِ لشڪر گڏ ڪري رهيو آهي. 5هو ڏورانهين ملڪ کان، آسمان جي ڇيڙن کان اچن ٿا—اسان جو پيءُ ۽ سندس غضب جا هٿيار—سموري زمين کي برباد ڪرڻ لاءِ. 6روئو رڙيون ڪريو، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جو ڏينهن ويجهو آهي؛ اهو قادر مطلق وٽان تباهيءَ جي صورت ۾ ٿو اچي. a a v6 ’خداوند جو ڏينهن‘ نبين جو اسان جي پيءُ جي حساب وٺڻ واري ڏينهن لاءِ نالو آهي. سندس انصاف ساڳئي دل مان وهي ٿو جيڪا پنهنجن ٻارن کي پيار ڪري ٿي—انهن جو بچاءُ ڪندي، ۽ جيڪو کين تباهه ٿو ڪري تنهن کي ختم ڪندي. 7انهيءَ ڪري هر هٿ ڍرو ٿي پوي ٿو، ۽ هر انسان جي دل پگهري وڃي ٿي. 8هو دهشت ۾ جڪڙيل آهن؛ سور ۽ ڏک کين پڪڙين ٿا؛ هو ڄڻيندڙ عورت وانگر ڪنجهن ٿا. هو هڪ ٻئي ڏانهن حيرت مان ڏسن ٿا، سندن منهن ٻرندڙ آهن. 9ڏسو—اسان جي پيءُ جو ڏينهن اچي ٿو، سخت، غضب ۽ ٻرندڙ ڪاوڙ سان، تہ زمين کي ويران ڪري ۽ انهيءَ تي رهندڙ گنهگارن کي ناس ڪري. 10آسمان جا تارا ۽ سندن برج روشني نہ ڏيندا؛ سج اڀرندي ئي اونداهو ٿيندو، ۽ چنڊ پنهنجي روشني نہ ڏيندو.
11”آءٌ دنيا تي ان جي بڇڙائيءَ سبب، ۽ بدڪارن تي سندن ڏوه سبب سزا آڻيندس؛ مغرورن جو غرور ختم ڪندس ۽ ظالمن جي وڏائي کي نيڻو ڪندس. 12آءٌ ماڻهن کي خالص سون کان وڌيڪ ناياب ڪندس، انسان کي اوفير جي سون کان به ناياب. 13تنهنڪري آءٌ آسمانن کي لرزائيندس، ۽ زمين آسمان جي لشڪرن جي پيءُ جي غضب سبب، سندس ٻرندڙ ڪاوڙ جي ڏينهن ۾، پنهنجي جاءِ تان هلي ويندي.“
14شڪار ٿيل هرڻيءَ وانگر، انهن رڍن وانگر جن کي گڏ ڪندڙ ڪو نہ هجي، هر ڪو پنهنجي قوم ڏانهن موٽندو، هر ڪو پنهنجي ملڪ ڏانهن ڀڄندو. 15جيڪو لڀندو سو نيزي سان ڇيديو ويندو، ۽ جيڪو پڪڙيو ويندو سو تلوار سان ڪرندو. 16سندن ننڍڙا ٻار سندن اکين اڳيان ٽڪرا ٽڪرا ڪيا ويندا؛ سندن گهر ڦريا ويندا ۽ سندن زالن جي بي حرمتي ڪئي ويندي.
17”ڏسو—آءٌ مادين کي سندن خلاف اڀاريان ٿو، جيڪي چاندي کي ڪجهہ نہ ٿا سمجهن ۽ سون ۾ خوشي نہ ٿا وٺن. b b v17 مادي اتر-اولهه ايران جي هڪ طاقتور قديم سلطنت هئا، جيڪي پوءِ بابل کي فتح ڪرڻ لاءِ فارس سان گڏجي ويا. 18سندن ڪمان جوانن کي ڪٽي ڇڏيندا؛ هو ننڍڙن ٻارن تي رحم نہ ڪندا؛ ٻارن تي ترس نہ کائيندا.“
19بابل، جيڪو بادشاهين جو زيور ۽ ڪلدين جي شان ۽ فخر جو سبب آهي، سدوم ۽ عموره جهڙو ٿيندو جڏهن اسان جي پيءُ انهن کي اونڌو ڪيو هو. 20اتي ڪڏهن بہ ڪو نہ رهندو، نڪي نسل در نسل آباد ٿيندو؛ ڪو عرب اتي خيمو نہ کوڙيندو، نڪي ڌنار پنهنجو ڌڻ اتي ويهاريندا. 21پر بيابان جا جانور اتي ويهندا، ۽ سندن گهر ٻوڪندڙ جانورن سان ڀرجي ويندا؛ اتي شترمرغ رهندا، ۽ جهنگلي ٻڪريون ٽپا ڏينديون. 22سندس قلعن ۾ بجو رڙيون ڪندا، ۽ سندس عيش وارن محلن ۾ گدڙ. سندس وقت ويجهو آهي، ۽ سندس ڏينهن ڊگها نہ هوندا.
