Słowo nad Babilonem
Wojska gromadzące się na górach należą do naszego Ojca, zwołane przeciw Babilonowi. Opisany dzień jest okrutny — gwiazdy ciemne, serca topnieją, niemowlęta giną, nikt nie zaznaje litości. Klejnot królestw kończy jako ruiny, w których wyją pustynne zwierzęta.
13 1Wyrocznia o Babilonie, którą widział Izajasz, syn Amosa.
2„Podnieście sztandar na nagim wzgórzu, zawołajcie do nich, skińcie ręką, aby weszli w bramy dostojników. 3Ja sam rozkazałem swoim poświęconym, wezwałem swoich wojowników, aby wykonali mój gniew — tych, którzy radują się moją wspaniałością.”
4Słuchajcie — zgiełk na górach, jakby wielkiego tłumu! Słuchajcie — wrzawa królestw, gromadzących się narodów! Ojciec zastępów niebieskich zbiera wojsko do bitwy. 5Przychodzą z dalekiej ziemi, z krańców niebios — nasz Ojciec i narzędzia jego gniewu — aby zniszczyć całą ziemię. 6Zawódźcie, bo bliski jest dzień naszego Ojca; przychodzi jak zniszczenie od Wszechmocnego. a a v6 «Dzień Pański» to prorockie określenie dnia rozrachunku naszego Ojca. Jego sąd wypływa z tego samego serca, które miłuje jego dzieci — broniąc ich, kładąc kres temu, co je niszczy. 7Dlatego każda ręka opada, a każde ludzkie serce topnieje. 8Ogarnia ich trwoga; bóle i męki chwytają ich; wiją się jak kobieta rodząca. Spoglądają jeden na drugiego z przerażeniem, ich twarze płoną. 9Oto nadchodzi dzień naszego Ojca, okrutny, z zapalczywością i płonącym gniewem, aby obrócić ziemię w pustkowie i wytępić na niej grzeszników. 10Gwiazdy niebios i ich gwiazdozbiory nie dadzą światła; słońce pociemnieje, gdy wzejdzie, a księżyc nie rozświeci swego blasku.
11„Ukarzę świat za jego zło, a bezbożnych za ich winę; położę kres zuchwałości pysznych i poniżę wyniosłość tyranów. 12Sprawię, że ludzie będą rzadsi niż czyste złoto, a człowiek rzadszy niż złoto z Ofiru. 13Dlatego sprawię, że zadrżą niebiosa, a ziemia poruszy się ze swego miejsca od gniewu Ojca zastępów niebieskich, w dniu jego płonącego gniewu.”
14Jak spłoszona gazela, jak owce, których nikt nie gromadzi, każdy wróci do swego ludu, każdy ucieknie do swojej ziemi. 15Każdy, kto zostanie znaleziony, będzie przebity, a każdy, kto zostanie schwytany, padnie od miecza. 16Ich niemowlęta będą roztrzaskane na ich oczach; ich domy będą splądrowane, a ich żony zgwałcone.
17„Oto pobudzam Medów przeciwko nim, tych, którzy nie cenią srebra ani nie mają upodobania w złocie. b b v17 Medowie byli potężnym starożytnym imperium z północno-zachodniego Iranu, później sprzymierzonym z Persją, by podbić Babilon. 18Ich łuki powalą młodzieńców; nie okażą litości niemowlętom; nie zlitują się nad dziećmi.”
19A Babilon, klejnot królestw, ozdoba i duma Babilończyków, będzie jak Sodoma i Gomora, gdy nasz Ojciec je zburzył. 20Nigdy nie będzie zamieszkany ani zasiedlony przez wszystkie pokolenia; żaden Arab nie rozbije tam namiotu, żaden pasterz nie ułoży tam swoich trzód. 21Lecz legną tam zwierzęta pustyni, a ich domy napełnią się wyjącymi stworzeniami; zamieszkają tam strusie, a kozły będą skakać. 22Hieny będą wyć w jego warowniach, a szakale w jego wspaniałych pałacach. Bliski jest jego czas, a dni jego nie będą długie.
