Yoqubga rahm
Otamiz tinchlik bergan Isroil qulagan zolim ustidan masxara qoʻshigʻini aytadi: yer tinchidi, hatto sadr daraxtlari ham yengil nafas oldi. Yulduzlardan yuqoriga chiqaman degan kimsa qurtlar orasida yotibdi, unga qabr ham nasib etmaydi. Soʻngra Filistiyaga bayram qilmaslik haqida ogohlantirish beriladi.
14 1Chunki Otamizning yuragi Yoqubga rahm qiladi; U Isroilni yana tanlab, ularni oʻz yurtiga joylashtiradi. Begona ularga qoʻshilib, oʻzini Yoqub xonadoniga bogʻlaydi. 2Xalqlar ularni olib, oʻz yurtiga olib keladi, Isroil xonadoni esa Otamizning yurtida ularni qul va choʻri sifatida egallaydi. Ular oʻzlarini asir qilganlarni asir qiladi, zolimlari ustidan hukmronlik qiladi.
3Otamiz sizlarni azob-uqubatingizdan, iztirobingizdan va zoʻrlab yuklangan ogʻir mehnatdan xalos qilib, dam beradigan kunda, 4sizlar Bobil podshosiga qarshi bu masxarali qoʻshiqni aytasizlar: Zolim qanday ham tinchidi! Uning gʻazabi qanday ham tugadi! 5Otamiz fosiqlarning tayogʻini, hukmdorlarning shohona hassasini sindirdi, 6U gʻazab bilan xalqlarni toʻxtovsiz zarbalar bilan urar, qahr bilan elatlarni ayovsiz taʼqib ila hukm qilar edi. 7Butun yer orom topib, osoyish topdi; odamlar qoʻshiq boshlab yubordi. 8Hatto sarv daraxtlari ham sendan quvonadi, Lubnon sadrlari ham: “Sen yiqitilganingdan beri, bizga qarshi birorta oʻtin kesuvchi chiqmaydi.” 9Pastdagi goʻr sen kelganingda seni kutib olishga qoʻzgʻaldi; u arvohlarni, yer yuzining sobiq yoʻlboshchilari boʻlganlarning hammasini, seni qarshilash uchun uygʻotadi; u elatlarning sobiq podshohlari boʻlganlarning hammasini taxtlaridan turgʻizadi. 10Ularning bari senga javob berib aytadi: “Sen ham biz kabi kuchsiz boʻlib qolibsan! Sen bizga oʻxshab qolibsan! 11Sening dabdabang, chang arfalaringning sadosi bilan birga, goʻrga tushirildi; tagingda qurtlar sening toʻshaging boʻlib yoyilgan, chuvalchanglar esa yopingʻichingdir.” 12Qanday ham osmondan yiqilding, ey Tong yulduzi, saharning oʻgʻli! Qanday ham yerga qulatilding, ey elatlarni yerga yiqqan! a a v12 Qulagan Tong yulduzi Otamizni bilar edi, ammo Uni rad etdi; Otamiz yaratgan bir maxluq sifatida oʻz oʻrnini qabul qilish oʻrniga, Otamizning oʻrnini egallamoqchi boʻldi. 13Sen koʻnglingda shunday deding: “Men osmonga koʻtarilaman; taxtimni Xudoning yulduzlaridan baland koʻtaraman; yigʻin togʻida, shimolning eng chekka tomonlarida oʻtiraman. 14Bulutlarning eng baland choʻqqilaridan yuqoriga koʻtarilaman; oʻzimni Xudoyi Taologa oʻxshataman.” 15Lekin sen goʻrga, oʻraning eng tubiga tushirilding. 16Seni koʻrganlar senga tikilib, hayron qoladi: “Yerni titratgan, shohliklarni larzaga solgan, 17dunyoni sahroga aylantirib, shaharlarini vayron qilgan, asirlarini uylariga qaytishga qoʻymagan odam shumidi?” 18Elatlarning barcha podshohlari, har biri oʻz maqbarasida, shon-sharaf ichra yotibdi; 19lekin sen goʻringdan uloqtirib tashlangansan, nafratlangan novda kabi, oʻldirilganlar, qilichdan oʻtkazilganlar bilan qoplangan, oʻra toshlariga tushadiganlar bilan, oyoqosti qilingan murda kabi. 20Dafn etilishda sen ular bilan birga boʻlmaysan, chunki oʻz yurtingni vayron qilding, oʻz xalqingni oʻldirding. Badkirdorlarning zurriyoti boshqa hech qachon tilga olinmasin! 21Uning oʻgʻillarini soʻyishga tayyorlang, otalarining aybi tufayli, toki ular turib yerni egallab, butun dunyoni shaharlar bilan toʻldira olmasin.
22“Men ularga qarshi qoʻzgʻalaman,” — deydi osmon qoʻshinlarining Otasi. — “Men Bobildan nom va omon qolganni, zurriyot va avlodni kesib tashlayman,” — deydi Otamiz. 23“Men uni tipratikanlar makoniga va suv koʻlmaklariga aylantiraman, uni halokat supurgisi bilan supurib tashlayman,” — deydi osmon qoʻshinlarining Otasi.
Ota nimani niyat qilgan
24Osmon qoʻshinlarining Otasi ont ichdi: “Albatta, Men rejalaganimdek boʻladi; Men qaror qilganimdek amalga oshadi. 25Men Ossuriyalikni oʻz yurtimda sindiraman, togʻlarimda esa uni oyogʻim ostida ezaman; uning boʻyinturugʻi ular ustidan koʻtariladi, yuki yelkalaridan olinadi. 26Butun yerga qarshi belgilangan niyat shudir, barcha elatlar uzra choʻzilgan qoʻl esa shudir. 27Zero osmon qoʻshinlarining Otasi qaror qildi, uni kim bekor qila oladi? Uning qoʻli choʻzilgan, uni kim qaytara oladi?”
Ohaz podshoh vafot etganda
28Ohaz podshoh vafot etgan yili bu bashorat keldi: 29Shodlanma, ey butun Filistiya, seni urgan tayoq singani uchun; chunki ilonning ildizidan gurza chiqadi, uning mevasi esa uchar, olovli ilon boʻladi. 30Kambagʻallarning eng kambagʻali osoyishta oʻtlaydi, muhtojlar xotirjam yotadi; lekin Men sening ildizingni ochlik bilan oʻldiraman, u sening omon qolganlaringni yoʻq qiladi. 31Dod sol, ey darvoza; faryod qil, ey shahar; qoʻrquvdan erib ket, ey butun Filistiya! Chunki shimoldan tutun keladi, uning saflarida birorta askar ham ortda qolmaydi. 32Xalq elchilariga qanday javob beriladi? “Otamiz Sionga asos solgan, Uning xalqining ezilganlari esa unda panoh topadi.”