ਯਸਾਯਾਹ 14

14 ¹ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਦਿਲ ਯਾਕੂਬ ਲਈ ਤਰਸ ਕਰੇਗਾ; ਉਹ ਫੇਰ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਚੁਣੇਗਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਵਸਾਏਗਾ। ਪਰਦੇਸੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਰਲ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਵੇਗਾ। ²ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚਾਉਣਗੇ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਘਰਾਣਾ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਾਸਾਂ ਤੇ ਦਾਸੀਆਂ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲਵੇਗਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੰਦੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾਉਣਗੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨਗੇ।

³ਜਿਸ ਦਿਨ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਦੁੱਖ, ਘਬਰਾਹਟ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਲੱਦੀ ਹੋਈ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਤੋਂ ਅਰਾਮ ਦੇਵੇਗਾ, ⁴ਤਾਂ ਤੂੰ ਬਾਬਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਹ ਮਿਹਣਾ ਚੁੱਕੇਂਗਾ: ਜ਼ਾਲਮ ਕਿਵੇਂ ਮੁੱਕ ਗਿਆ! ਉਹ ਦਾ ਕਹਿਰ ਕਿਵੇਂ ਮੁੱਕ ਗਿਆ! ⁵ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀ ਲਾਠੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਹਾਕਮਾਂ ਦਾ ਰਾਜ-ਡੰਡਾ, ⁶ਜਿਸ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਸੱਟਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬੇਰੋਕ ਜ਼ੁਲਮ ਨਾਲ ਕੌਮਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ⁷ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਅਰਾਮ ਵਿੱਚ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ; ਲੋਕ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ⁸ਸਰੂ ਦੇ ਬਿਰਖ ਵੀ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਲਬਾਨੋਨ ਦੇ ਦਿਆਰ: “ਜਦੋਂ ਦਾ ਤੂੰ ਡੇਗਿਆ ਗਿਆ, ਕੋਈ ਲੱਕੜਹਾਰਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।” ⁹ਹੇਠਲਾ ਪਤਾਲ ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਹਿੱਲ ਉੱਠਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਤੇਰਾ ਸੁਆਗਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਤਮਿਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਗੂ ਸਨ; ਉਹ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਖ਼ਤਾਂ ਤੋਂ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ। ¹⁰ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੈਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਆਖਣਗੇ: “ਤੂੰ ਵੀ ਸਾਡੇ ਵਾਂਗ ਨਿਰਬਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ! ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਵਰਗਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ! ¹¹ਤੇਰੀ ਸ਼ਾਨ ਤੇਰੀਆਂ ਬਰਬਤਾਂ ਦੇ ਰਾਗ ਸਣੇ ਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਹੇਠ ਕੀੜੇ ਤੇਰੇ ਵਿਛਾਉਣੇ ਵਜੋਂ ਵਿਛਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿਰਮ ਤੇਰਾ ਓਢਣਾ ਹਨ।” ¹²ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ੋਂ ਕਿਵੇਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਹੇ ਦਿਨ ਦੇ ਤਾਰੇ, ਫ਼ਜਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ! ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੀਕ ਕਿਵੇਂ ਵੱਢ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਤੂੰ ਜਿਸ ਨੇ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ! ^a a v12 ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਦਿਨ ਦੇ ਤਾਰੇ ਨੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਸਿਰਜਣਾ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਥਾਂ ਲੈਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਥਾਂ ਲੈਣ ਦਾ ਜਤਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ¹³ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਤਖ਼ਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਤਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਸਭਾ ਦੇ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ, ਉੱਤਰ ਦੇ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾਂਗਾ। ¹⁴ਮੈਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀਆਂ ਉਚਾਈਆਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅੱਤ ਮਹਾਨ ਵਰਗਾ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।” ¹⁵ਪਰ ਤੂੰ ਪਤਾਲ ਵਿੱਚ, ਟੋਏ ਦੇ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਸਿਰੇ ਤੀਕ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈਂ। ¹⁶ਜਿਹੜੇ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣਗੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਟਿਕਟਿਕੀ ਲਾ ਕੇ ਤੱਕਣਗੇ ਤੇ ਸੋਚਣਗੇ: “ਕੀ ਇਹੀ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਜਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ, ¹⁷ਜਿਸ ਨੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਵਾਂਗ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਢਾਹ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਨਾ ਦਿੱਤਾ?” ¹⁸ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਪਰਤਾਪ ਨਾਲ ਪਏ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਕਬਰ ਵਿੱਚ; ¹⁹ਪਰ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਕਬਰ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਇੱਕ ਘਿਣਾਉਣੀ ਟਾਹਣੀ ਵਾਂਗ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਵੱਢੇ ਹੋਇਆਂ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਵਿੰਨ੍ਹੇ ਗਏ, ਜੋ ਟੋਏ ਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਤੀਕ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਲਿਤਾੜੀ ਹੋਈ ਲੋਥ ਵਾਂਗ। ²⁰ਤੂੰ ਦਫ਼ਨਾਏ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰਲਾਇਆ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਦੇਸ ਨੂੰ ਬਰਬਾਦ ਕੀਤਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਬੁਰਿਆਰਾਂ ਦੀ ਅੰਸ ਦਾ ਨਾਂ ਫੇਰ ਕਦੇ ਨਾ ਲਿਆ ਜਾਵੇ! ²¹ਉਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਉ-ਦਾਦਿਆਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਕਾਰਨ ਕਤਲ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉੱਠ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਨਾ ਕਰ ਲੈਣ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਭਰ ਦੇਣ।

²²“ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉੱਠਾਂਗਾ, ਸੁਰਗੀ ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਫ਼ਰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਬਾਬਲ ਤੋਂ ਨਾਂ ਤੇ ਬਕੀਆ, ਅੰਸ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵੱਢ ਸੁੱਟਾਂਗਾ, ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਫ਼ਰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ। ²³ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੇਹ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਛੱਪੜ ਬਣਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਰਬਾਦੀ ਦੇ ਝਾੜੂ ਨਾਲ ਹੂੰਝ ਸੁੱਟਾਂਗਾ, ਸੁਰਗੀ ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਫ਼ਰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ।”

ਪਿਤਾ ਨੇ ਜੋ ਠਾਣਿਆ ਹੈ

²⁴ਸੁਰਗੀ ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਸਹੁੰ ਖਾਧੀ ਹੈ: “ਸੱਚ-ਮੁੱਚ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਧਾਰਿਆ, ਓਵੇਂ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਠਾਣਿਆ, ਓਵੇਂ ਹੀ ਕਾਇਮ ਰਹੇਗਾ। ²⁵ਮੈਂ ਅੱਸ਼ੂਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਭੰਨ ਸੁੱਟਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਲਿਤਾੜਾਂਗਾ; ਉਸ ਦਾ ਜੂਲਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਲਾਹਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੋਂ ਹਟਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ²⁶ਇਹ ਉਹ ਮਨੋਰਥ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਠਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਹ ਹੱਥ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਉੱਤੇ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ²⁷ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਰਗੀ ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਠਾਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੌਣ ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਟ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੌਣ ਉਸ ਨੂੰ ਮੋੜ ਸਕਦਾ ਹੈ?”

ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਆਹਾਜ਼ ਮਰ ਗਿਆ

²⁸ਜਿਸ ਵਰ੍ਹੇ ਰਾਜਾ ਆਹਾਜ਼ ਮਰਿਆ, ਇਹ ਅਗੰਮ ਵਾਕ ਆਇਆ: ²⁹ਹੇ ਸਾਰੇ ਫ਼ਲਿਸਤੀਓ, ਖ਼ੁਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੋ ਕਿ ਜਿਸ ਡੰਡੇ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਉਹ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਪ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਇੱਕ ਨਾਗ ਨਿਕਲੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਇੱਕ ਉੱਡਦਾ, ਅਗਨੀ ਵਰਗਾ ਸੱਪ ਹੋਵੇਗਾ। ³⁰ਗ਼ਰੀਬਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਗ਼ਰੀਬ ਸੁੱਖ ਨਾਲ ਚਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਲੋੜਵੰਦ ਬੇਖ਼ਤਰੇ ਲੇਟਣਗੇ; ਪਰ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਕਾਲ ਨਾਲ ਮਾਰ ਸੁੱਟਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਬਕੀਏ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ³¹ਹੇ ਫਾਟਕ, ਵਿਰਲਾਪ ਕਰ; ਹੇ ਸ਼ਹਿਰ, ਦੁਹਾਈ ਦੇ; ਹੇ ਸਾਰੇ ਫ਼ਲਿਸਤੀਓ, ਡਰ ਨਾਲ ਪਿਘਲ ਜਾਓ! ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਧੂੰਆਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੀ ਸਿਪਾਹੀ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ³²ਕੌਮ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ? “ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਸੀਯੋਨ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੁਖੀ ਪਨਾਹ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।”