Yesaya 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹Karana manah Rama urang bakal welas ka Yakub; Mantenna bakal milih deui Israil sarta matuhkeun maranehna di tanahna sorangan. Nu asing bakal milu ka maranehna sarta ngahiji jeung kulawarga Yakub. ²Bangsa-bangsa bakal mawa maranehna ka tempatna, sarta kulawarga Israil bakal boga maranehna jadi badega lalaki jeung awewe di tanah Rama urang. Maranehna bakal nawan nu geus narawan maranehna sarta ngawasaan nu geus nindes maranehna.

³Dina poe nalika Rama urang maparin reureuh ka maraneh tina kanyeri, kariweuhan, jeung gawe rodi anu dipaksakeun ka maraneh, ⁴maraneh bakal ngucapkeun kekecapan hinaan ieu ka raja Babul: Kacida eureunna si nu nindes! Kacida eureunna amarahna! ⁵Rama urang geus numpes iteuk jalma jahat, tongkat karajaan para pangawasa, ⁶anu geus neunggeulan bangsa-bangsa ku amarah teu eureun-eureun, anu geus ngawasaan bangsa-bangsa ku ambek bari nindes teu petot-petot. ⁷Sakumna bumi ayeuna tengtrem jeung tenang; jalma-jalma recet nyaranyi. ⁸Malah tangkal-tangkal sipres ngarasa bungah ku maneh, jeung tangkal-tangkal aras Libanon: “Ti saprak maneh geus rubuh, geus euweuh deui nu ngala kai nu daek naek ka kami.” ⁹Alam kubur di handap ribut arek nyanghareupan maneh dina datangna maneh; eta ngagugahkeun arwah pikeun ngabageakeun maneh, sakabeh anu bareto jaradi pamingpin bumi; eta ngahudangkeun tina korsi-korsina sakabeh anu bareto jaradi raja bangsa-bangsa. ¹⁰Kabeh bakal ngajawab jeung ngomong ka maneh: “Maneh oge geus jadi leuleus cara kami! Maneh geus jadi cara kami! ¹¹Kaagungan maneh geus diturunkeun ka alam kubur, jeung sora kacapi-kacapi maneh; bilatung dihamparkeun jadi ranjang maneh di handapeun maneh, sarta cacing jadi simbut maneh.” ¹²Kacida geus ragragna maneh ti langit, oh Bentang Isuk, anak balebat! Kacida geus dirubuhkeunana maneh ka taneuh, maneh anu geus ngarubuhkeun bangsa-bangsa! ^a a v12 Bentang Isuk anu geus ragrag teh geus wawuh ka Rama urang tapi nolak Mantenna, hayang ngarebut tempat Rama urang tinimbang narima tempatna sorangan salaku mahluk anu dijadikeun ku Rama urang. ¹³Maneh ngomong dina jero hate, “Kuring arek naek ka langit; kuring arek ngunggahkeun korsi karajaan kuring ka luhureun bentang-bentang Allah; kuring arek diuk di gunung paguneman, di tungtung kaler nu pangjauhna. ¹⁴Kuring arek naek ka luhureun mega nu pangluhurna; kuring arek nyaruakeun diri jeung Nu Maha Luhur.” ¹⁵Tapi maneh diturunkeun ka alam kubur, ka tungtung liang nu pangjerona. ¹⁶Nu narenjo maneh bakal neuteup maneh bari heran: “Ieu teh jelema anu geus nyieun bumi inggeung, anu geus ngaguncangkeun karajaan-karajaan, ¹⁷anu geus nyieun dunya jadi cara gurun keusik sarta ngaruntuhkeun kota-kotana, anu teu ngidinan tawananana baralik ka imah?” ¹⁸Sakabeh raja bangsa-bangsa ngagoler kalawan mulya, masing-masing dina makamna sorangan; ¹⁹tapi maneh dipiceun, jauh ti kubur maneh, cara dahan anu dipikaijid, katutupan ku nu paraeh, nu tiwas ku pedang, nu turun ka batu-batu liang kubur, cara bangke anu kaidek-idek. ²⁰Maneh moal dikubur bareng jeung maranehna, karana maneh geus ngancurkeun tanah sorangan, maneh geus maehan bangsa sorangan. Muga-muga turunan jalma jahat ulah disebut-sebut deui salawasna! ²¹Sadiakeun pamaehan pikeun anak-anakna karana kasalahan karuhunna, supaya maranehna teu bisa hudang sarta ngarebut bumi tur ngeusian sakuliah dunya ku kota-kota.

²²“Kami bakal ngayonan maranehna, kitu dawuh Rama, Nu Ngusai Balad Sawarga, sarta Kami bakal numpes ti Babul ngaran jeung nu nyesa, turunan jeung anak incu, kitu dawuh Rama urang. ²³Kami bakal ngajadikeun eta tempat landak jeung balong-balong cai, sarta Kami bakal nyapukeun eta ku sapu karuksakan, kitu dawuh Rama, Nu Ngusai Balad Sawarga.”

Anu Geus Dikersakeun ku Rama

²⁴Rama, Nu Ngusai Balad Sawarga, geus ngucapkeun sumpah: “Saestuna sakumaha anu geus dirarancang ku Kami, kitu bakal kajadian; sakumaha anu geus diputuskeun ku Kami, kitu bakal tumetep. ²⁵Kami bakal numpes urang Asur di tanah Kami, sarta di gunung-gunung Kami, Kami bakal ngaleyek manehna; pasanganana bakal dileungitkeun ti maranehna, sarta babawaanana diangkat tina taktak maranehna. ²⁶Ieu teh rarancang anu geus ditangtukeun pikeun sakuliah bumi, sarta ieu teh panangan anu dijuluran ka sakabeh bangsa. ²⁷Karana Rama, Nu Ngusai Balad Sawarga, geus mutuskeun, saha nu bisa ngabolaykeun? Panangan-Na geus dijuluran, saha nu bisa narik eta deui?”

Nalika Raja Ahas Pupus

²⁸Dina taun Raja Ahas pupus, datang ieu pangandika: ²⁹Ulah atoh, eh maneh sakabeh urang Pelisti, yen iteuk anu geus neunggeul maneh geus patah; karana tina akar oray bakal kaluar oray lesang, sarta buahna bakal oray seuneu anu luncat-luncatan. ³⁰Nu pangmiskinna di antara nu mariskin bakal nyatuan kalawan salamet, sarta nu marerlu bakal ngedeng kalawan aman; tapi Kami bakal maehan akar maneh ku kalaparan, sarta eta bakal numpes sesa-sesa maneh. ³¹Ceurik, eh gapura; gogorowokan, eh kota; leketey ku sieun, eh maneh sakabeh urang Pelisti! Karana haseup kaluar ti kaler, sarta teu aya hiji prajurit oge anu tinggaleun dina barisanana. ³²Jawaban naon anu bakal dibikeun ka utusan-utusan bangsa eta? “Rama urang anu geus ngadegkeun Sion, sarta di dinya umat-Na anu sangsara meunang pangiuhan.”