ယာကုပ်အပေါ် သနားကြင်နာခြင်း

ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံမှ ငြိမ်းချမ်းခြင်းကို ရရှိသော ဣသရေလသည် ကျဆုံးသွားသော ညှဉ်းဆဲသူကို ကဲ့ရဲ့သီချင်းဆို၏။ မြေကြီးသည် ငြိမ်သက်၍ အာရဇ်ပင်တို့ပင် စိတ်သက်သာရာရကြ၏။ ကြယ်တို့ထက် မြင့်အောင် တက်မည်ဟု ဆိုခဲ့သူသည် သင်္ချိုင်းမရဘဲ လောက်ကောင်တို့ကြားတွင် လဲလျောင်း၏။ ထို့နောက် ဖိလိတ္တိပြည်အား ဝမ်းမမြောက်ကြနှင့်ဟု သတိပေး၏။

အခန်း 14။

အကြောင်းမူကား ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ယာကုပ်အား သနားကြင်နာတော်မူလိမ့်မည်။ ဣသရေလအမျိုးကို တစ်ဖန် ရွေးကောက်တော်မူ၍ သူတို့ကို မိမိတို့၏ပြည်၌ နေရာချတော်မူလိမ့်မည်။ တစ်ပါးအမျိုးသားသည်လည်း သူတို့နှင့် ပူးပေါင်း၍ ယာကုပ်အိမ်တော်၌ မှီဝဲဆည်းကပ်လိမ့်မည်။ လူမျိုးတို့သည် သူတို့ကို ခေါ်ဆောင်၍ သူတို့၏နေရာသို့ ပို့ဆောင်ကြလိမ့်မည်။ ဣသရေလအမျိုးသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ပြည်၌ ထိုသူတို့ကို ကျွန်ယောက်ျား ကျွန်မိန်းမအဖြစ် ပိုင်ဆိုင်ကြလိမ့်မည်။ မိမိတို့ကို ဖမ်းဆီးသိမ်းယူခဲ့သူတို့ကို သူတို့က ဖမ်းဆီးသိမ်းယူ၍ မိမိတို့ကို ညှဉ်းဆဲနှိပ်စက်ခဲ့သူတို့ကို အုပ်စိုးကြလိမ့်မည်။

သင်၏ဝေဒနာ၊ ပူပန်ခြင်း၊ နှင့် သင့်အပေါ် အတင်းအကြပ် ခိုင်းစေသော ပင်ပန်းကြီးစွာသောအလုပ်မှ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင့်အား ချမ်းသာ ရနားခွင့်ပေးတော်မူသောနေ့၌၊ သင်သည် ဗာဗုလုန်ဘုရင်ကို ရည်ရွယ်၍ ဤကဲ့ရဲ့စကားကို မြွက်ဆိုရလိမ့်မည်။ ညှဉ်းဆဲနှိပ်စက်သောသူသည် အဘယ်သို့ ရပ်စဲသွားပါသနည်း။ သူ၏ဒေါသအမျက်သည် အဘယ်သို့ ငြိမ်းသွားပါသနည်း။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဆိုးယုတ်သောသူတို့၏ တောင်ဝှေးကိုလည်းကောင်း၊ အုပ်စိုးသောသူတို့၏ ရာဇလှံတံကိုလည်းကောင်း ချိုးဖျက်တော်မူပြီ။ ထိုတောင်ဝှေးသည် အမျက်ဒေါသနှင့် မပြတ်မလပ်သော ရိုက်ပုတ်ခြင်းဖြင့် လူမျိုးတို့ကို ရိုက်နှက်၍၊ ဒေါသအမျက်နှင့် မရပ်မနားသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းဖြင့် လူမျိုးတကာတို့ကို အုပ်စိုးခဲ့၏။ မြေတစ်ပြင်လုံးသည် ငြိမ်သက်၍ ဆိတ်ဆိတ်နေ၏။ လူတို့သည် သီချင်းဆို၍ ကြွေးကြော်ကြ၏။ ထင်းရှူးပင်တို့နှင့် လေဗနုန်တောင်၏ အာရဇ်ပင်တို့ပင်လျှင် သင့်အတွက် ဝမ်းမြောက်ကြလျက် “သင်လဲကျသွားသည်မှစ၍ ငါတို့ကို ခုတ်လှဲရန် သစ်ခုတ်သမားတစ်ဦးမျှ မတက်မလာတော့ပြီ” ဟု ဆိုကြ၏။ အောက်အရပ်၌ရှိသော မရဏနိုင်ငံသည် သင်ရောက်လာသောအခါ သင့်ကိုကြိုဆိုရန် လှုပ်ရှားနိုးကြားလျက်၊ မြေကြီးပေါ်၌ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ခဲ့သူအပေါင်းတို့၏ ဝိညာဉ်တို့ကို သင့်ကိုနှုတ်ဆက်ရန် နှိုးဆော်၏။ လူမျိုးတို့၏ ဘုရင်ဖြစ်ခဲ့သူအပေါင်းတို့ကို သူတို့၏ပလ္လင်များမှ ထစေ၏။ သူတို့အပေါင်းသည် ပြန်ပြော၍ သင့်အား “သင်သည်လည်း ငါတို့ကဲ့သို့ပင် အားအင်ချည့်နဲ့သွားပြီ။ သင်သည် ငါတို့နှင့်တူလာပြီ။ သင်၏ဘုန်းအသရေသည် သင်၏စောင်းသံများနှင့်အတူ မရဏနိုင်ငံသို့ ဆင်းသက်ရပြီ။ သင့်အောက်တွင် လောက်ကောင်များကို သင်၏အိပ်ရာအဖြစ် ခင်းထား၍ တီကောင်များသည် သင်၏ခြုံစောင်ဖြစ်၏” ဟု ဆိုကြလိမ့်မည်။ အိုမိုးသောက်ကြယ်၊ အာရုဏ်ဦး၏သား၊ ကောင်းကင်မှ သင် အဘယ်သို့ ကျဆင်းခဲ့ပါသနည်း။ လူမျိုးတို့ကို နှိမ်နင်းခဲ့သော သင်သည် မြေကြီးသို့ အဘယ်သို့ ခုတ်လှဲခံရပါသနည်း။ ^a သင်သည် သင်၏စိတ်နှလုံးအတွင်း၌ “ငါသည် ကောင်းကင်သို့ တက်မည်။ ဘုရားသခင်၏ကြယ်များထက် ငါ၏ပလ္လင်ကို ချီးမြှင့်မည်။ မြောက်မျက်နှာ၏ အစွန်းဖျားဆုံး၌ရှိသော စုဝေးရာတောင်ပေါ်၌ ငါ ထိုင်နေမည်။ မိုးတိမ်၏ အထွတ်အထိပ်ထက် ငါ တက်မည်။ အမြင့်မြတ်ဆုံးသောအရှင်နှင့် ငါ့ကိုယ်ကို ငါ တူစေမည်” ဟု ဆိုခဲ့၏။ သို့ရာတွင် သင်သည် မရဏနိုင်ငံ၊ တွင်းနက်၏ အနက်ဆုံးအရပ်သို့ နှိမ့်ချခြင်းကို ခံရပြီ။ သင့်ကိုမြင်သောသူတို့သည် သင့်ကို စေ့စေ့ကြည့်ရှု၍ အံ့ဩကြလျက် “မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေ၍ တိုင်းနိုင်ငံများကို လှုပ်ရှားစေခဲ့သောသူ၊ လောကကို တောကန္တာရကဲ့သို့ ဖြစ်စေ၍ မြို့များကို ဖြိုဖျက်ခဲ့သောသူ၊ မိမိဖမ်းဆီးထားသောသူတို့ကို မိမိတို့အိမ်သို့ ပြန်ခွင့်မပေးခဲ့သောသူကား ဤသူပင်လော” ဟု ဆိုကြလိမ့်မည်။ လူမျိုးတို့၏ ဘုရင်အပေါင်းတို့သည် အသီးသီး မိမိတို့၏ သင်္ချိုင်းဂူ၌ ဘုန်းအသရေနှင့်တကွ အိပ်စက်လျက်ရှိကြ၏။ သို့ရာတွင် သင်မူကား စက်ဆုပ်ရွံ့ရှာဖွယ် အကိုင်းအခက်ကဲ့သို့ သင်၏သင်္ချိုင်းမှ ပစ်ထုတ်ခြင်းကို ခံရ၏။ ဓားဖြင့် ထိုးခြင်းခံရသော သူသေများဖြင့် ဖုံးအုပ်လျက်၊ တွင်းနက်၏ ကျောက်ခဲများသို့ ဆင်းသက်ရသော ခြေဖြင့်နင်းခံရသော အသေကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ရ၏။ သင်သည် သင်္ဂြိုဟ်ခြင်း၌ သူတို့နှင့်အတူ ပါဝင်ရလိမ့်မည်မဟုတ်။ အကြောင်းမူကား သင်သည် မိမိ၏ပြည်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့၍ မိမိ၏လူတို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သောကြောင့်တည်း။ ဆိုးယုတ်သောသူတို့၏ အမျိုးအနွယ်ကို နောက်တစ်ဖန် အဘယ်အခါမျှ မခေါ်ဝေါ်ပါစေနှင့်။ သူ၏သားတို့အတွက် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ပြင်ဆင်ကြလော့။ သူတို့၏ ဘိုးဘေးများ၏ အပြစ်ကြောင့်၊ သူတို့သည် ထ၍ မြေကြီးကို သိမ်းပိုက်ကာ လောကတစ်ခွင်လုံးကို မြို့များဖြင့် မပြည့်စေနိုင်ရန်တည်း။

“သူတို့တစ်ဖက်၌ ငါ ထမည်ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ ဗာဗုလုန်မှ နာမည်နှင့် အကြွင်းအကျန်ကိုလည်းကောင်း၊ အမျိုးအနွယ်နှင့် သားစဉ်မြေးဆက်ကိုလည်းကောင်း ငါ ပယ်ဖြတ်မည်ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ ထိုမြို့ကို ဖြူများ ကျက်စားရာနှင့် ရေအိုင်များ ဖြစ်စေမည်။ ဖျက်ဆီးခြင်းတံမြက်စည်းဖြင့် ထိုမြို့ကို ငါ လှည်းကျင်းမည်” ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။

ခမည်းတော် ကြံစည်ပြဋ္ဌာန်းတော်မူသောအရာ

ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ခမည်းတော်သည် ဤသို့ ကျိန်ဆိုတော်မူပြီ။ “ငါ ကြံစည်ခဲ့သည့်အတိုင်း ဧကန်အမှန် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ငါ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည့်အတိုင်း တည်လိမ့်မည်။ ငါ၏ပြည်၌ အာရှုရိလူကို ငါ ချိုးဖျက်မည်။ ငါ၏တောင်များပေါ်၌ သူ့ကို ငါ နင်းချေမည်။ သူ၏ထမ်းဘိုးသည် သူတို့အပေါ်မှ ပယ်ရှားခြင်းခံရ၍ သူ၏ဝန်ထုပ်သည် သူတို့၏ပခုံးမှ ဖယ်ရှားခြင်းခံရလိမ့်မည်။ ဤသည်ကား မြေတစ်ပြင်လုံးတစ်ဖက်၌ ပြဋ္ဌာန်းထားသော အကြံအစည်ဖြစ်၏။ ဤသည်ကား လူမျိုးအပေါင်းတို့အပေါ် ဆန့်ထားသော လက်တော်ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ခမည်းတော် ဆုံးဖြတ်တော်မူပြီ။ ထိုအမှုကို အဘယ်သူ ဖျက်နိုင်မည်နည်း။ လက်တော်ကို ဆန့်ထားတော်မူပြီ။ ထိုလက်တော်ကို အဘယ်သူ ပြန်လှန်နိုင်မည်နည်း” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

အာခတ်မင်းကြီး ကွယ်လွန်သောအခါ

အာခတ်မင်းကြီး ကွယ်လွန်သောနှစ်တွင် ဤဗျာဒိတ်တော်သည် ရောက်လာ၏၊ အိုဖိလိတ္တိပြည်သားအပေါင်းတို့၊ သင့်ကို ရိုက်ခဲ့သော ကြိမ်လုံး ကျိုးသွားပြီဟု၍ ဝမ်းမမြောက်ကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား မြွေ၏အမြစ်မှ မြွေဆိုးပေါက်ဖွားလာ၍ ထိုမြွေ၏အသီးသည် လျှပ်တစ်ပြက် ကိုက်တတ်သော မီးမြွေ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဆင်းရဲသားတို့တွင် အဆင်းရဲဆုံးသောသူတို့သည် ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ကျက်စားရကြလိမ့်မည်။ ချို့တဲ့နွမ်းပါးသောသူတို့သည် ဘေးမဲ့လုံခြုံစွာ အိပ်စက်ရကြလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် သင်၏အမြစ်ကို ငါသည် အစာငတ်မွတ်ခြင်းဖြင့် သတ်မည်။ ထိုအစာငတ်ခြင်းသည် သင်၏အကြွင်းအကျန်ကို ဖျက်ဆီးလိမ့်မည်။ အိုတံခါးမြို့တော်၊ ညည်းတွားမြည်တမ်းလော့။ အိုမြို့၊ ကြွေးကြော်အော်ဟစ်လော့။ အိုဖိလိတ္တိပြည်သားအပေါင်းတို့၊ ကြောက်လန့်၍ အရည်ပျော်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား မြောက်မျက်နှာမှ မီးခိုး ထွက်လာ၏။ ထိုတပ်အစီအရီတွင် စစ်သည်တစ်ဦးမျှ နောက်မကျ မကျန်ရစ်ချေ။ ထိုလူမျိုး၏ တမန်တို့အား အဘယ်အဖြေကို ပြန်ပြောရမည်နည်း။ “ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဇိအုန်မြို့ကို တည်ထောင်တော်မူပြီ။ ထိုမြို့၌ ကိုယ်တော်၏လူမျိုးတွင် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်သောသူတို့သည် ခိုလှုံရာကို ရကြ၏” ဟု ပြန်ပြောရလိမ့်မည်။