Isaias 14

14 ¹Kay ang kasingkasing sa atong Amahan maluoy kang Jacob; pilion niya pag-usab ang Israel ug papuy-on sila sa ilang kaugalingong yuta. Ang langyaw moduyog kanila ug makig-usa sa panimalay ni Jacob. ²Dad-on sila sa mga katawhan ngadto sa ilang dapit, ug ang panimalay sa Israel manag-iya kanila ingon nga mga sulugoong lalaki ug babaye sa yuta sa atong Amahan. Bihagon nila ang nagbihag kanila ug maghari sila sa nagdaugdaog kanila.

³Sa adlaw nga ang atong Amahan maghatag kanimo ug pahulay gikan sa imong kasakit, kagubot, ug sa bug-at nga buhat nga gipugos kanimo, ⁴ipamulong mo kini nga pagbugalbugal batok sa hari sa Babylon: Pagkaundang sa nagdaugdaog! Pagkaundang sa iyang kapungot! ⁵Gibali sa atong Amahan ang sungkod sa mga daotan, ang baston sa mga magmamando, ⁶nga mihampak sa mga katawhan sa kapungot pinaagi sa walay hunong nga mga hampak, nga mimando sa mga nasod sa kasuko pinaagi sa walay puas nga paglutos. ⁷Ang tibuok yuta nagpahulay ug nagmalinawon; ang mga tawo nanag-awit. ⁸Bisan ang mga sipres nagmaya tungod kanimo, ug ang mga sedro sa Lebanon: “Sukad ikaw gipukan, walay mamumutol nga mosaka batok kanamo.” ⁹Ang lubnganan sa ilalom nagubot sa pagsugat kanimo sa imong pag-abot; gipukaw niini ang mga espiritu sa pagtimbaya kanimo, silang tanan nga mga pangulo sa yuta; gipabangon niini gikan sa ilang mga trono silang tanan nga mga hari sa mga nasod. ¹⁰Silang tanan motubag ug moingon kanimo: “Ikaw usab nahimong huyang sama kanamo! Ikaw nahisama kanamo! ¹¹Ang imong himaya gidala ngadto sa lubnganan, uban sa honi sa imong mga alpa; ang mga ulod gibukhad ingon nga imong higdaanan sa ilalom nimo, ug ang mga ulod mao ang imong tabon.” ¹²Pagkahulog nimo gikan sa langit, Bituon sa Kabuntagon, anak sa banagbanag! Pagkapukan nimo ngadto sa yuta, ikaw nga nagpukan sa mga nasod! ^a a v12 Ang napukan nga Bituon sa Kabuntagon nakaila sa atong Amahan apan gisalikway niya siya, nga misulay sa pag-ilog sa dapit sa atong Amahan imbis dawaton ang iyang kaugalingon ingon nga binuhat nga gihimo sa atong Amahan. ¹³Miingon ka sa imong kasingkasing, “Mokayab ako ngadto sa langit; ipataas ko ang akong trono labaw sa mga bituon sa Dios; molingkod ako sa bukid sa panagtigom, sa halayong bahin sa amihanan. ¹⁴Mokayab ako labaw sa kahitas-an sa mga panganod; himoon ko ang akong kaugalingon nga sama sa Labing Halangdon.” ¹⁵Apan gidala ka ngadto sa lubnganan, ngadto sa halayong bahin sa bung-aw. ¹⁶Ang mga makakita kanimo motutok kanimo ug mahibulong: “Mao ba kini ang tawo nga nagpakurog sa yuta, nga nag-uyog sa mga gingharian, ¹⁷nga naghimo sa kalibotan nga sama sa kamingawan ug miguba sa mga siyudad niini, nga wala motugot nga ang iyang mga binihag makapauli?” ¹⁸Ang tanang hari sa mga nasod naghigda nga mahimayaon, ang matag usa sa iyang kaugalingong lubnganan; ¹⁹apan gilabay ka, palayo sa imong lubnganan, sama sa sanga nga gikasilagan, gitabonan sa mga patay, kadtong gipangtuhog sa espada, nga nangadto sa mga bato sa bung-aw, sama sa patayng lawas nga gitamaktamakan. ²⁰Dili ka iipon kanila sa paglubong, tungod kay imong giguba ang imong kaugalingong yuta, imong gipatay ang imong kaugalingong katawhan. Hinaut nga ang kaliwat sa mga mamumuhat ug daotan dili na gayod hinganlan pag-usab! ²¹Pag-andam ug ihawanan alang sa iyang mga anak nga lalaki tungod sa sala sa ilang mga amahan, aron dili sila makabangon ug makapanag-iya sa yuta ug makapuno sa tibuok kalibotan ug mga siyudad.

²²“Mobangon ako batok kanila, nag-ingon ang Amahan sa mga kasundalohan sa langit, ug wagtangon ko gikan sa Babylon ang ngalan ug ang nahibilin, ang kaliwat ug ang kaliwatan, nag-ingon ang atong Amahan. ²³Himoon ko kini nga puloy-anan sa tunukon nga hayop ug mga lanaw sa tubig, ug silhigan ko kini sa silhig sa kalaglagan, nag-ingon ang Amahan sa mga kasundalohan sa langit.”

Ang Gilaraw sa Amahan

²⁴Nanumpa ang Amahan sa mga kasundalohan sa langit: “Sa pagkatinuod sumala sa akong gilaraw, mao usab ang mahitabo; sumala sa akong gihukom, mao usab ang molungtad. ²⁵Dugmokon ko ang taga-Asiria sa akong yuta, ug sa akong kabukiran yatakan ko siya; ang iyang yugo kuhaon gikan kanila, ug ang iyang palas-anon tangtangon gikan sa ilang abaga. ²⁶Mao kini ang katuyoan nga gilaraw batok sa tibuok yuta, ug mao kini ang kamot nga gituy-od ibabaw sa tanang mga nasod. ²⁷Kay ang Amahan sa mga kasundalohan sa langit nakahukom na, ug kinsay makausab niini? Ang iyang kamot gituy-od na, ug kinsay makapasibog niini?”

Sa Pagkamatay ni Haring Ahaz

²⁸Sa tuig nga namatay si Haring Ahaz, miabot kini nga panagna: ²⁹Ayaw pagmaya, kamong tanan nga Filistia, nga ang bunal nga mihampak kanimo nabali na; kay gikan sa gamot sa bitin motungha ang usa ka halas nga malala, ug ang bunga niini mahimong usa ka naglupadlupad, nagdilaab nga bitin. ³⁰Ang labing kabos sa mga kabos managpanibsib nga walay kabalaka, ug ang mga nanginahanglan managpanghigda nga luwas; apan patyon ko ang imong gamot pinaagi sa kagutom, ug laglagon niini ang imong nahibilin. ³¹Pagminatay, ganghaan; paghilak, siyudad; pangatunaw sa kahadlok, kamong tanan nga Filistia! Kay ang aso mogula gikan sa amihanan, ug walay bisan usa ka sundalo nga mahibilin sa ilang laray. ³²Unsa man ang itubag ngadto sa mga mensahero sa nasod? “Ang atong Amahan nagtukod sa Zion, ug diha kaniya ang mga sinakit sa iyang katawhan makakaplag ug dalangpanan.”