Moab val in een nag
Moab word in een nag verwoes, en die hoofstuk is meestal die geluid daarvan — geskeerde koppe, geween op dakke, vlugtelinge wat in trane die pad opklim. Die profeet se eie hart roep uit oor haar. Geen redding word aangebied nie; meer word belowe.
15 1’n Godspraak oor Moab. In een nag word Ar van Moab verwoes, tot niet gemaak; in een nag word Kir van Moab verwoes, tot niet gemaak. 2Op na die tempel en na Dibon toe gaan hulle, na die hoogtes om te ween; oor Nebo en oor Medeba weeklaag Moab. Elke kop is kaalgeskeer, elke baard is afgeskeer. 3In sy strate trek hulle rouklere aan; op sy dakke en op sy pleine weeklaag almal, en smelt weg in trane. 4Hesbon en Eleale skreeu uit; hulle stem word gehoor tot by Jahas. Daarom skreeu die gewapende manne van Moab hard uit; sy siel bewe in hom. 5My hart roep uit oor Moab; haar vlugtelinge vlug tot by Soar, na Eglat-Selisia. Op teen die hoogte van Luhit gaan hulle, en ween terwyl hulle klim; op die pad na Horonajim verhef hulle ’n jammerkreet oor die verwoesting. a a v5 Selfs terwyl die oordeel val, roep die Vader se eie hart uit oor Moab — sy verdriet reik na ’n volk buite Israel, en smag ook na hulle. 6Die waters van Nimrim is opgedroog; die gras het verdor, die jong groei is weg, niks groen bly oor nie. 7Daarom dra hulle die rykdom wat hulle verwerf het en wat hulle opgegaar het, oor die Wilgerspruit weg. 8Want die geroep het rondom die gebied van Moab gegaan; haar weeklag bereik Eglajim, haar weeklag bereik Beer-Elim.
9Die waters van Dimon is vol bloed, tog sal ek nog meer oor Dimon bring— ’n leeu vir die oorlewendes van Moab, vir dié wat in die land oorbly.
