Moab Fall for One Night
Dem destroy Moab for one night, and most of di chapter na di sound of am — people shave head, dem dey cry for rooftop, people wey dey run dey climb road wit tears. Di prophet own heart cry out for her. Nobody come rescue; more dey come.
15 1Word wey God talk about Moab. For one night dem don scatter Ar of Moab, dem don ruin am; for one night dem don scatter Kir of Moab, dem don ruin am. 2Dem go up go di temple, dem go Dibon, go di high places go cry; Moab dey wail over Nebo and over Medeba. Dem don shave every head clean, dem don shave off every beard. 3For im streets dem wear mourning cloth; for im rooftops and for im open places everybody dey wail, dem melt down for tears. 4Heshbon and Elealeh dey cry out; dem dey hear dem voice reach as far as Jahaz. Na why di soldiers of Moab wey carry weapon dey cry loud; im soul dey shake inside am. 5My heart dey cry out for Moab; im people wey dey run comot dey flee reach as far as Zoar, go Eglath-shelishiyah. Dem dey climb go up di road of Luhith, dem dey cry as dem dey climb; for di road wey go Horonaim dem dey raise cry of ruin. a a v5 Even as judgment dey fall, di Papa im own heart dey cry out for Moab — im grief dey reach toward people wey no be Israel, as im dey long for dem too. 6Di waters of Nimrim don dry; di grass don wither, di new growth don comot, notin green remain. 7So dem carry cross di Brook of di Willows di wealth wey dem gain and di tins wey dem store up. 8Di cry don waka round di territory of Moab; im wailing reach Eglaim, im wailing reach Beer-elim.
9Di waters of Dimon full of blood, but I go still bring more come Dimon— lion for di people of Moab wey survive, for those wey remain for di land.