Skuiling vir die Verdrewenes
Moab se vlugtelinge fladder soos 'n verstrooide nes en word gesê om skuiling te soek onder Sion se skaduwee, met 'n troon van verbondsliefde wat uitgehou word. Maar Moab se trots is leë grootpraat, en sy gebede op die hoogte sal niks uitrig nie. Ons Vader het gespreek; die profeet huil nogtans.
16 1Stuur die lammers na die heerser van die land, van Sela af deur die woestyn, na die berg van die dogter van Sion. 2Soos fladderende voëls, soos ’n verstrooide nes, so is die dogters van Moab by die driwwe van die Arnon. 3Gee raad; verskaf reg; maak jou skaduwee soos die nag op die hoogtepunt van die middag. Verberg die verdrewenes; moenie die vlugteling verraai nie. 4Laat my verdrewenes by jou woon, Moab; wees vir hulle ’n skuiling teen die verwoester. Wanneer die verdrukker nie meer is nie, en die verwoesting opgehou het, en die vertrappers uit die land verdwyn het, 5dan sal ’n troon in troue liefde gevestig word, en daarop sal iemand in getrouheid sit, in die tent van Dawid, een wat oordeel en reg soek en gou is om geregtigheid te doen. 6Ons het gehoor van Moab se trots—hoe baie trots hy is—van sy hoogmoed, sy trots en sy woede; sy grootpratery is leeg. 7Daarom laat Moab weeklaag oor Moab; laat almal weeklaag. Treur, heeltemal verslae, oor die rosynekoeke van Kir-Hareset. 8Want die lande van Gesbon verdor, en die wingerdstok van Sibma; die heersers van die nasies het sy uitgesoekte ranke neergeslaan, wat tot by Jaser gereik het en in die woestyn ingedwaal het; sy lote het uitgesprei en oor die see getrek. 9Daarom ween ek met die geween van Jaser oor die wingerdstok van Sibma; ek deurweek jou met my trane, Gesbon en Eleale, want oor jou somervrugte en jou oes het die oorlogsgeroep geval. 10Vreugde en blydskap is weggeneem van die vrugbare land, en in die wingerde word geen liedere gesing nie, word daar nie gejuig nie. Niemand trap wyn in die parskuipe nie; ek het ’n einde gemaak aan die vreugdegeroep. 11Daarom kreun my hart soos ’n lier oor Moab, my binneste oor Kir-Heres. a a v11 Ons Vader se hart kreun selfs oor Moab — sy droefheid bereik elke volk wat sy oordeel raak. 12En wanneer Moab hom aanmeld, wanneer hy hom uitput op die hoogte en na sy heiligdom kom om te bid, sal hy niks vermag nie. b b v12 ’n ‘Hoogte’ was ’n heiligdom op ’n heuwel wat vir heidense aanbidding en offers gebruik is.
13Dit is die woord wat ons Vader in die verlede oor Moab gespreek het.
14Maar nou het ons Vader gespreek: “Binne drie jaar, soos die jare van ’n huurling, sal die heerlikheid van Moab verag word, ten spyte van al sy groot getalle; en die oorblyfsel sal baie min en swak wees.”
