Isaias 16

16 ¹Ipadala ang mga nating karnero ngadto sa magmamando sa yuta, gikan sa Sela agi sa kamingawan, ngadto sa bukid sa anak nga babaye sa Zion. ²Sama sa mga langgam nga nagkapakapa, sama sa nagkatibulaag nga salag, mao usab ang mga anak nga babaye sa Moab diha sa mga tabokanan sa Arnon. ³Paghatag ug tambag; ipakanaog ang hustisya; himoa ang imong landong nga sama sa gabii sa kinaudtohan. Itago ang mga sinalikway; ayaw budhii ang mikalagiw. ⁴Tugoti nga magpuyo ang akong mga sinalikway uban kaninyo, O Moab; mahimo kang dalangpanan alang kanila gikan sa maglalaglag. Sa dihang wala na ang maglulupig, ug mihunong na ang kalaglagan, ug nangawala na gikan sa yuta ang mga nagyatakyatak, ⁵nan matukod ang usa ka trono diha sa gugmang walay paglubad, ug diha niini molingkod uban sa pagkamatinud-anon, sa tolda ni David, ang usa nga maghukom ug mangita sa hustisya ug abtik sa pagbuhat sa pagkamatarong. ⁶Nadungog namo ang garbo sa Moab—pagkamapahitas-on gayod niya—ang iyang pagkahambugiro, ang iyang garbo, ug ang iyang kapungot; ang iyang pagpanghambog walay pulos. ⁷Busa magminatay ang Moab alang sa Moab; magminatay ang matag usa. Pagbangotan kamo, nga hingpit nga masulub-on, alang sa mga tinapay nga pasas sa Kir-hareset. ⁸Kay nalaya ang kaumahan sa Hesbon, ug ang paras sa Sibma; ang mga magmamando sa kanasoran mihapak sa iyang pinili nga mga sanga, nga miabot hangtod sa Jazer ug misaag ngadto sa kamingawan; ang iyang mga saha mikatag ug mitabok sa dagat. ⁹Busa naghilak ako uban sa paghilak sa Jazer alang sa paras sa Sibma; gibasa ko kamo sa akong mga luha, O Hesbon ug Eleale, kay sa ibabaw sa inyong bunga sa ting-init ug sa inyong ani nahulog ang singgit sa gubat. ¹⁰Gikuha ang kalipay ug kasadya gikan sa mabungahong uma, ug sa kaparasan walay mga awit nga giawit, walay paghugyaw nga gipatugbaw. Walay nagpuga ug bino diha sa mga pug-anan; gihunong ko na ang paghugyaw. ¹¹Busa ang akong kasingkasing nag-agulo sama sa lira alang sa Moab, ang akong kinasuloran alang sa Kir-heres. ^a a v11 Ang kasingkasing sa atong Amahan nag-agulo bisan alang sa Moab — ang iyang kasubo moabot sa matag katawhan nga matandog sa iyang paghukom. ¹²Ug sa dihang moatubang ang Moab, sa dihang gikapoy na siya sa hataas nga dapit ug moadto sa iyang santwaryo aron mag-ampo, dili siya modaog. ^b b v12 Ang usa ka ‘hataas nga dapit’ maoy usa ka halaran sa tumoy sa bungtod nga gigamit alang sa pagano nga pagsimba ug paghalad.

¹³Mao kini ang pulong nga gisulti sa atong Amahan mahitungod sa Moab kaniadto.

¹⁴Apan karon ang atong Amahan nagsulti: “Sulod sa tulo ka tuig, sama sa mga tuig sa usa ka sinuholan nga mamumuo, tamayon ang himaya sa Moab, bisan pa sa tanan niyang dakong kadaghanon; ug ang mahibilin diyutay ra kaayo ug maluya.”