புறம்பாக்கப்பட்டவர்களுக்கு அடைக்கலம்
16 1ஆட்டுக்குட்டிகளை அனுப்புங்கள், தேசத்தின் அதிபதிக்கு அனுப்புங்கள், சேலாவிலிருந்து வனாந்தரவழியாய், சீயோன் குமாரத்தியின் மலைக்கு அனுப்புங்கள். 2படபடத்துப் பறக்கிற பறவைகளைப்போலவும், சிதறடிக்கப்பட்ட கூட்டைப்போலவும், மோவாபின் குமாரத்திகள் இருக்கிறார்கள் அர்னோனின் துறைமுகங்களில். 3ஆலோசனை சொல்லு; நியாயம் வழங்கு; உன் நிழலை இரவைப்போலாக்கு நண்பகல் வெயிலிலே. புறம்பாக்கப்பட்டவர்களை மறைத்துவை; தப்பி ஓடுகிறவனைக் காட்டிக்கொடாதே. 4மோவாபே, என்னால் புறம்பாக்கப்பட்டவர்கள் உன்னிடத்தில் தங்கியிருக்கட்டும்; பாழாக்குகிறவனுக்கு விலகி அவர்களுக்கு அடைக்கலமாயிரு. ஒடுக்குகிறவன் இல்லாமற்போகும்போது, பாழ்க்கடிப்பு ஓய்ந்துபோகும்போது, மிதிக்கிறவர்கள் தேசத்திலிருந்து அற்றுப்போகும்போது, 5அப்பொழுது ஒரு சிங்காசனம் ஸ்தாபிக்கப்படும், உடன்படிக்கை அன்பிலே ஸ்தாபிக்கப்படும், தாவீதின் கூடாரத்திலே ஒருவர் உண்மையோடே அதின்மேல் வீற்றிருப்பார், நியாயம் தீர்த்து, நீதியைத் தேடி, நீதிசெய்ய விரைவாயிருப்பவர். 6மோவாபின் அகந்தையைக் குறித்துக் கேள்விப்பட்டோம்—அவன் எத்தனை மேட்டிமையானவன்—அவன் இறுமாப்பையும், அவன் அகந்தையையும், அவன் கடுங்கோபத்தையும் குறித்துக் கேள்விப்பட்டோம்; அவன் வீம்பு வெறுமையானது. 7ஆகையால் மோவாப் அலறட்டும் மோவாபுக்காக அலறட்டும்; ஒவ்வொருவனும் அலறட்டும். கீராரேசேத்தின் திராட்சரசக் காய்களுக்காக, மிகவும் புண்பட்டவர்களாய்ப் புலம்புங்கள். 8ஏனெனில் எஸ்போனின் வயல்களும் வாடிப்போகின்றன, சிப்மாவின் திராட்சச்செடியும் வாடிப்போகின்றது; ஜாதிகளின் அதிபதிகள் அதின் நேர்த்தியான கிளைகளை முறித்துப்போட்டார்கள், அவைகள் ஜாத்சேர்மட்டும் எட்டி, வனாந்தரத்திலே படர்ந்து; அதின் தளிர்கள் விரிந்து சமுத்திரம்வரையில் தாண்டிச் சென்றன. 9ஆகையால் நான் ஜாத்சேரின் அழுகையோடே அழுகிறேன் சிப்மாவின் திராட்சச்செடிக்காக அழுகிறேன்; எஸ்போனே, எலெயாலேயே, என் கண்ணீரால் உங்களை நனைக்கிறேன், ஏனெனில் உங்கள் கோடைப்பழத்தின்மேலும், உங்கள் அறுப்பின்மேலும் போர்க்கூச்சல் விழுந்தது. 10செழிப்பான வயலிலிருந்து சந்தோஷமும் மகிழ்ச்சியும் அற்றுப்போயின, திராட்சத்தோட்டங்களிலே பாட்டுகள் பாடப்படுவதுமில்லை, ஆர்ப்பரிப்புகள் எழும்புவதுமில்லை. ஆலைகளில் யாரும் திராட்சரசம் மிதிப்பதுமில்லை; ஆர்ப்பரிப்பை நான் ஓயப்பண்ணினேன். 11ஆகையால் என் உள்ளம் மோவாபுக்காகச் சுரமண்டலம்போல் புலம்புகிறது, என் உள்ளிந்திரியம் கீராரேசுக்காகப் புலம்புகிறது. a a v11 எங்கள் பிதாவின் உள்ளம் மோவாபின்மேலும் புலம்புகிறது — அவருடைய நியாயத்தீர்ப்பு தொடுகிற ஒவ்வொரு ஜனத்தையும் அவருடைய துக்கம் எட்டுகிறது. 12மோவாப் தன்னைக் காண்பித்து, மேடையின்மேல் தன்னை இளைக்கப்பண்ணிக்கொண்டு, ஜெபம்பண்ணத் தன் பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்கு வரும்போது, அவன் மேற்கொள்ளமாட்டான். b b v12 ‘மேடை’ என்பது விக்கிரக ஆராதனைக்கும் பலியிடுதலுக்கும் பயன்படுத்தப்பட்ட மலையுச்சிக் கோயிலாகும்.
13இதுவே எங்கள் பிதா முற்காலத்தில் மோவாபைக் குறித்துச் சொன்ன வார்த்தை.
14ஆனால் இப்பொழுதோ எங்கள் பிதா பேசினார்: “கூலிக்காரனுடைய வருஷங்களுக்கு ஒப்பாக மூன்று வருஷங்களுக்குள்ளே, மோவாபின் மகிமை அவனுடைய திரளான ஜனங்கள் எல்லாருக்கும் மத்தியிலும் இகழப்படும்; மீதியானவர்கள் மிகவும் சொற்பமாகவும் பலவீனமாகவும் இருப்பார்கள்.”