Efa vita pirinty
Boky

Fialofana ho an’ny Voaroaka

Mihozongozona toy ny akany voaely ny mpitsoa-ponenana moabita ary lazaina aminy hialokaloka eo ambanin'ny aloky ny Ziona, miaraka amin'ny seza fiandrianana feno fitiavana fanekena. Fa ny avonavon'i Moaba dia fireharehana foana, ary tsy hahomby ny vavaka ataony eo amin'ny toerana avo. Efa niteny Raintsika; mitomany ihany ny mpaminany.

Miteny Raintsika ao amin’ny andininy 14

Toko 16.

Alefaso any amin’ny mpanapaka ny tany ny zanak’ondry, avy any Sela amin’ny alalan’ny efitra, mankany amin’ny tendrombohitry ny zanakavavin’i Ziona. Tahaka ny vorona mihifikify, tahaka ny akany voaparitaka, no toy izany ny zanakavavin’i Moaba eo amin’ny fiampitan’i Arnona. Mitaova hevitra; ataovy ny rariny; ataovy tahaka ny alina ny aloanao amin’ny mitataovovonana. Afeno ny voaroaka; aza ambarinao ny mpitsoaka. Aoka hitoetra eo aminao ny voaroakako, ry Moaba; ataovy fialofana ho azy ireo amin’ny mpandringana. Rehefa tsy misy intsony ny mpampahory, ary nitsahatra ny fandravana, ary levona tany amin’ny tany ny mpandrava, dia hapetraka amin’ny famindrampo ny seza fiandrianana, ary hipetraka eo aminy amin’ny fahatokiana, ao amin’ny tranolain’i Davida, ny mpitsara izay mitady ny rariny sady faingana manao ny fahamarinana. Efa renay ny avonavon’i Moaba—tena mavonavona izy—ny fiavonany, ny avonavony ary ny fahatezerany; foana ny fireharehany. Koa aoka hitomany i Moaba noho ny amin’i Moaba; aoka hitomany ny rehetra. Mitoreo alahelo, ry voan’ny loza tanteraka, noho ny mofon-boaloboka maina any Kira-hareseta. Fa malazo ny sahan’i Hesbona sy ny voalobokan’i Sibma; ny mpanapaka ny firenena no namely ny sampany tsara indrindra, izay nahatratra hatrany Jazera ary nania tany an’efitra; niely ny rantsany ary niampita ny ranomasina. Koa mitomany aho miaraka amin’ny fitomanian’i Jazera noho ny voalobokan’i Sibma; ataoko lena amin’ny ranomasoko ianareo, ry Hesbona sy Eleale, fa ny kiakiakan’ny ady dia latsaka tamin’ny vokatrao fahavaratra sy ny vokatra nojinjainao. Voaala ny fifaliana sy ny hafaliana tamin’ny saha mamokatra, ary tsy misy hira atao ao amin’ny tanim-boaloboka, tsy misy kiakiaka atao. Tsy misy mandoka divay ao amin’ny famiazam-boaloboka; Izaho no nampitsahatra ny kiakiaka. Koa mimenomenona toy ny lokanga ny foko noho ny amin’i Moaba, ary ny ao anatiko noho ny amin’i Kira-hereso. a a v11 Mimenomenona na dia noho i Moaba aza ny fon’i Raintsika — mahatratra ny firenena rehetra tratry ny fitsarany ny alahelony. Ary rehefa miseho i Moaba, rehefa mahareraka ny tenany eo amin’ny fitoerana avo ary tonga any amin’ny fitoerany masina hivavaka, dia tsy handresy izy. b b v12 Ny «fitoerana avo» dia toeram-pivavahana teo an-tampon’ny havoana, nampiasaina tamin’ny fanompoan-tsampy sy ny fanaovana sorona.

Izao no teny izay nolazain’i Raintsika momba an’i Moaba taloha.

Nefa ankehitriny dia niteny Raintsika hoe: «Afaka telo taona, tahaka ny taonan’ny mpikarama, dia hohamavoina ny voninahitr’i Moaba, na dia betsaka aza ny olony; ary ny sisa ho kely dia kely ary malemy.»