હાંકી કાઢેલાઓ માટે આશ્રય

મોઆબના શરણાર્થીઓ વીંખાયેલા માળાનાં પક્ષીઓની જેમ ફફડે છે; તેઓને સિયોનની છાયામાં આશરો લેવાનું કહેવાય છે, અને કરારના પ્રેમનું રાજ્યાસન તેઓ આગળ ધરાય છે. પણ મોઆબનું અભિમાન ખાલી બડાઈ છે, અને ઉચ્ચસ્થાન પરની તેની પ્રાર્થનાઓ ફાવશે નહિ. આપણા પિતા બોલ્યા છે; છતાં પ્રબોધક રડે છે.

અધ્યાય 16.

દેશના શાસકને ઘેટાંનાં બચ્ચાં મોકલો, સેલાથી રણને માર્ગે, સિયોનની દીકરીના પર્વત પર. ફફડતાં પક્ષીઓ જેવી, વિખેરાયેલા માળા જેવી, એવી મોઆબની દીકરીઓ આર્નોનના ઘાટ પર છે. સલાહ આપો; ન્યાય આપો; ભરબપોરે તમારી છાયાને રાત જેવી કરો. હાંકી કાઢેલાઓને સંતાડો; ભાગેડુને દગો ન દો. હે મોઆબ, મારા હાંકી કાઢેલાઓને તારી મધ્યે રહેવા દે; નાશ કરનારથી તેઓને આશ્રય આપ. જ્યારે જુલમગાર નહિ રહે, ને વિનાશ બંધ થશે, ને પગ તળે કચડનારા દેશમાંથી અદૃશ્ય થઈ જશે, ત્યારે ત્યારે કરારના પ્રેમમાં એક રાજ્યાસન સ્થપાશે, ને દાઉદના તંબુમાં, વિશ્વાસુપણામાં તેના પર એક એવો બેસશે જે ન્યાય કરે છે, ન્યાય શોધે છે ને નેકી કરવામાં ઉતાવળો છે. અમે મોઆબના ગર્વ વિષે સાંભળ્યું છે—તે કેટલો બધો ગર્વિષ્ઠ છે—તેના અભિમાન, તેના ગર્વ ને તેના ક્રોધ વિષે; તેની બડાઈ પોકળ છે. તેથી મોઆબ મોઆબ માટે વિલાપ કરે; દરેક જણ વિલાપ કરે. કીર-હરેસેથની કિસમિસની ટીકડીઓ માટે, સાવ ભાંગી પડીને, શોક કરો. કેમ કે હેશ્બોનનાં ખેતરો સુકાઈ જાય છે, ને સિબ્માહનો દ્રાક્ષવેલો; પ્રજાઓના શાસકોએ તેની ઉત્તમ ડાળીઓને કાપી નાખી છે, જે યાઝેર સુધી પહોંચતી ને રણમાં ફેલાઈ ગઈ હતી; તેના ફણગા પ્રસરીને સમુદ્ર પાર ગયા. તેથી સિબ્માહના દ્રાક્ષવેલા માટે હું યાઝેરના રુદન સાથે રડું છું; હે હેશ્બોન ને એલઆલેહ, હું મારાં આંસુઓથી તને ભીંજવું છું, કેમ કે તારાં ઉનાળુ ફળ ને તારી ફસલ પર યુદ્ધનો પોકાર પડ્યો છે. ફળદ્રુપ ખેતરમાંથી આનંદ ને હર્ષ લઈ લેવાયાં છે, ને દ્રાક્ષવાડીઓમાં કોઈ ગીત ગવાતાં નથી, કોઈ હર્ષનાદ થતા નથી. કુંડોમાં કોઈ દ્રાક્ષ ખૂંદીને દ્રાક્ષરસ કાઢતું નથી; મેં પોકારનો અંત આણ્યો છે. તેથી મોઆબ માટે મારું હૃદય વીણાની જેમ વિલપે છે, કીર-હેરેસ માટે મારું અંતઃકરણ. ^a ને જ્યારે મોઆબ હાજર થશે, જ્યારે ઉચ્ચસ્થાન પર તે થાકી જશે ને પ્રાર્થના કરવા પોતાના પવિત્રસ્થાને આવશે, ત્યારે તે ફાવશે નહિ. ^b

આ એ વચન છે જે આપણા પિતાએ ભૂતકાળમાં મોઆબ વિષે કહ્યું હતું.

પણ હવે આપણા પિતા બોલ્યા છે: “મજૂરના વર્ષોની જેમ, ત્રણ વર્ષમાં, મોઆબની તમામ વિશાળ સંખ્યા છતાં તેના મહિમાને તુચ્છ ગણવામાં આવશે; ને બાકી રહેલા બહુ થોડા ને નિર્બળ હશે.”