يسعياه 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹ملڪ جي حاڪم ڏانهن گھيٽا موڪليو، سلع کان بيابان واري واٽ تان ٿيندي صيون جي ڌيءَ جي جبل ڏانهن. ²جيئن اڏامندڙ پکي، جيئن ٽڙيل پکڙيل آکيرو، تيئن موآب جون ڌيئرون ارنون جي گھاٽن وٽ آهن. ³صلاح ڏي، انصاف ڪر، منجھند جي ٽاڪاري ۾ پنهنجي ڇانو کي رات جهڙو بڻاءِ. جلاوطنن کي لڪاءِ، ڀڄندڙ کي حوالي نہ ڪر. ⁴اي موآب، منهنجا جلاوطن تو وٽ رهن؛ تباهه ڪندڙ کان بچائڻ لاءِ سندن پناهه ٿي. جڏهن ظالم ختم ٿي ويندو، تباهي بند ٿي ويندي، ۽ لتاڙيندڙ ملڪ مان نابود ٿي ويندا، ⁵تڏهن لافاني شفقت سان هڪڙو تخت قائم ڪيو ويندو، ۽ داؤد جي خيمي ۾ ان تي وفاداريءَ سان هڪڙو ويهندو، جيڪو انصاف ڪندو، حق جو طالب هوندو ۽ سچائي ڪرڻ ۾ تڪڙو هوندو. ⁶اسان موآب جو غرور ٻڌو آهي — ڪيڏو نہ وڏو مغرور آهي — سندس تڪبر، غرور ۽ ڪاوڙ؛ سندس وڏائي ڦوڪ آهي. ⁷تنهنڪري موآب موآب لاءِ رڙيون ڪري؛ هر ڪو رڙيون ڪري. قير-حارست جي کشمش جي ٽڪيلن لاءِ ماتم ڪريو، ڏاڍا ڏکايل ٿي. ⁸ڇاڪاڻ تہ حسبون جون ٻنيون سڪي ويون آهن، ۽ سبما جي انگورن جي ويل بہ؛ قومن جي حاڪمن ان جون چونڊيل ٽاريون ڀڃي ڇڏيون آهن، جيڪي يعزير تائين پهتيون ۽ بيابان ۾ ڀٽڪي ويون؛ ان جون ڪونپلون ڦهلجي سمنڊ کان پار ٿي ويون. ⁹تنهنڪري آءٌ يعزير جي روئڻ سان گڏجي سبما جي انگورن جي ويل لاءِ روئان ٿو؛ اي حسبون ۽ الياله، آءٌ اوهان کي پنهنجن ڳوڙهن سان آلو ڪريان ٿو، ڇاڪاڻ تہ اوهان جي اونهاري جي ميوي ۽ فصل تي جنگ جو نعرو اچي پيو آهي. ¹⁰ميوي وارين ٻنين مان خوشي ۽ شادماني کسجي ويئي آهي، ۽ انگورن جي باغن ۾ نڪو گيت ڳائجن ٿا نڪو خوشيءَ جا نعرا هڻجن ٿا. ڪو بہ چرخن ۾ شراب نہ ٿو لتاڙي؛ مون نعرا ختم ڪري ڇڏيا آهن. ¹¹تنهنڪري منهنجي دل موآب لاءِ بربط وانگر ڪراهي ٿي، منهنجو اندر قير-حارس لاءِ. ^a a v11 اسان جي پيءُ جي دل موآب لاءِ بہ ڪراهي ٿي — سندس غم انهن سڀني قومن تائين پهچي ٿو جن کي سندس فيصلو ڇهي ٿو. ¹²جڏهن موآب پاڻ کي پيش ڪندو، جڏهن اوچي جاءِ تي پاڻ کي ٿڪائيندو ۽ دعا گھرڻ لاءِ پنهنجي مقدس جاءِ تي ايندو، تڏهن ڪامياب نہ ٿيندو. ^b b v12 ’اوچي جاءِ‘ ٽڪريءَ تي ٺهيل هڪڙو بت پرستيءَ جو مندر هو، جتي عبادت ۽ قرباني ڪئي ويندي هئي.

¹³اهو ئي ڪلام آهي جيڪو اسان جي پيءُ اڳ ۾ موآب بابت فرمايو هو.

¹⁴پر هاڻي اسان جي پيءُ فرمايو آهي تہ ”ٽن ورهين اندر، ڏهاڙيءَ تي رکيل مزدور جي ورهين وانگر، موآب جو جلوو ذليل ٿيندو، ڀلي سندس ميڙ ڏاڍو وڏو آهي؛ ۽ بچيل ماڻهو ڏاڍا ٿورا ۽ ڪمزور هوندا.“