موآب هڪ رات ۾ ڪري پوي ٿو
موآب هڪ ئي رات ۾ برباد ٿي وڃي ٿو، ۽ باب گهڻو ڪري ان جو آواز آهي — ڪوڙيل مٿا، ڇتين تي روئڻ، ڳوڙها ڳاڙيندڙ ڀڄندڙ جيڪي رستو چڙهن ٿا. نبيءَ جي پنهنجي دل ان لاءِ رڙ ڪري ٿي. ڪو ڇوٽڪارو پيش نٿو ڪيو وڃي؛ اڃا وڌيڪ جو اعلان آهي.
اسان جو پيءُ آيت ۾ ڳالهائي ٿو 9
15 1موآب بابت پيغام. هڪڙي رات ۾ موآب جو عار تباهه ٿي ويو، برباد ٿي ويو؛ هڪڙي رات ۾ موآب جو قير تباهه ٿي ويو، برباد ٿي ويو. 2هو هيڪل ڏانهن ۽ ديبون ڏانهن، اوچن هنڌن تي روئڻ لاءِ وڃن ٿا؛ نبو مٿان ۽ ميدبا مٿان موآب ڪوڪون ڪري ٿو. هر مٿو منڊيل، هر ڏاڙهي ڪٽيل آهي. 3سندس گهٽين ۾ ماتمي ڪپڙا پائين ٿا؛ سندس ڇتين تي ۽ چونڪن ۾ هرڪو ڪوڪون ڪري ٿو، ڳوڙهن ۾ ڳرندو پيو وڃي. 4حسبون ۽ ايلاله رڙيون ڪن ٿا؛ سندن آواز ياهض تائين ٻڌجي ٿو. تنهنڪري موآب جا هٿيارن وارا رڙيون ڪن ٿا؛ سندس جان اندر ۾ ڏڪي ٿي. 5منهنجو دل موآب لاءِ ڪوڪي ٿو؛ سندس ڀڄندڙ ضغر تائين، عجلت-شلشيا ڏانهن ڀڄن ٿا. لوحيت جي چڙهاءَ تي روئندا چڙهن ٿا؛ حورونائيم جي رستي تي تباهيءَ جي رڙ ڪن ٿا. a a v5 جيتوڻيڪ عدالت اچي ٿي، تڏهن بہ پيءُ جو پنهنجو دل موآب لاءِ ڪوڪي ٿو — سندس غم اسرائيل کان ٻاهر هڪ قوم تائين پهچي ٿو، انهن لاءِ بہ سندس سڪ آهي. 6نمريم جو پاڻي سڪي ويو آهي؛ گاهه سڪي ويو، نئون اڀار ختم ٿي ويو، ڪابہ هرياري باقي ناهي. 7تنهنڪري جيڪا دولت هنن ڪمائي ۽ جيڪو ذخيرو ڪيائون، سو بيد جي نديءَ مٿان کڻي وڃن ٿا. 8ڇاڪاڻ تہ رڙ موآب جي سرحد جي چوڌاري گهمي آئي آهي؛ سندس واڪو ايگلائيم تائين، سندس واڪو بير-ايليم تائين پهچي ٿو.
9ديمون جو پاڻي رت سان ڀريل آهي، تڏهن بہ آءٌ ديمون تي ان کان بہ وڌيڪ آڻيندس— موآب جي بچيلن لاءِ ۽ ملڪ ۾ رهجي ويلن لاءِ هڪ شينهن.
