Dicidra ku Sobat Sorangan
Kanggo pamingpin karawitan: nganggo kacapi. Masmur pangajaran ti Daud.
Kasieun jeung kageteran; nu nulis jabur miharep boga jangjang japati sangkan bisa hiber ka gurun. Nyeri anu pangperihna lain kekerasan anu minuhan kota, tapi sasama anu sajajar, sobat dalit anu kungsi babarengan leumpang ka bumina Rama urang, tuluy ngahianat.
55 1Dangukeun paneda abdi, nun Ama, sareng ulah nyumputkeun salira tina panyuhun piwelas abdi. 2Mugi ngadangu abdi sareng ngawaler ka abdi; abdi gundah dina kaluhan abdi, sareng abdi humarurung, 3karana sora musuh, karana panindes jalma jahat. Sabab maranehna ngadatangkeun karerepet ka abdi, sarta bari ambek maranehna ngunek-ngunek ka abdi. 4Hate abdi ratug di jero diri; kakeueung ku pati geus narajang ka abdi. 5Kasieun jeung gumeter narajang ka abdi, sarta kagimir geus nyangkeup abdi. 6Ceuk abdi, “Duh, upama abdi boga jangjang siga japati! Tangtu abdi hiber jauh tuluy reureuh.
7Enya, abdi bakal ngumbara jauh; abdi bakal nyamuni di tanah gurun. a a v7 Selah: istilah musik atawa ibadah anu hartina teu pati jelas, sigana mah eureun sakeudeung pikeun ngeunteung atawa panyelang musik. 8Abdi bakal gancang-gancang ka tempat panyalindungan, jauh ti angin ngamuk jeung prahara.” 9Pabaliutkeun maranehna, nun Ama Nu Maha Kawasa; pisahkeun omonganana, sabab abdi ningal pangroris jeung pacogregan di jero kota. 10Beurang peuting maranehna ngurilingan tembokna; kajahatan jeung karerepet aya di jerona. 11Karuksakan aya di tengah-tengahna; panindes jeung tipu daya teu weleh ngancik di jalan-jalanna. 12Sabab lain musuh anu moyok ka abdi—eta mah bisa katahan ku abdi; lain anu ijid ka abdi anu adigung ka abdi—ti manehna mah abdi bisa nyumput. 13Tapi anjeun, jelema anu sapantar jeung abdi, batur jeung sobat dalit abdi. 14Urang duaan baheula ngariung dina pasrawungan anu amis, bareng leumpang jeung jalma rea ka bumi Rama urang. 15Sing maot narajang maranehna; sing turun hirup-hirup ka alam kubur, sabab kajahatan aya di tempat tinggalna, di tengah-tengahna pisan. 16Tapi abdi sasambat ka Rama, sarta Rama bakal nyalametkeun abdi. 17Sore, isuk, jeung tengah poe abdi sasambat sarta humarurung, sarta Mantenna ngadangu sora abdi. 18Mantenna parantos nebus jiwa abdi kalawan karahayuan tina perang anu dilancarkeun ngalawan abdi, sanajan loba anu ngalawan ka abdi.
19Rama urang bakal ngadangu sarta nundukkeun maranehna—Mantenna anu jumeneng dina singgasana ti jaman bihari. Lantaran maranehna teu kungsi robah, maranehna teu sieun ka Rama urang. 20Si tukang cidra geus ngangkat leungeunna ngalawan jalma anu akur jeung manehna; manehna geus ngarempak perjangjianana. 21Omonganana leuwih licin batan mantega, tapi di jero hatena aya perang; caritaanana leuwih lemes batan minyak, tapi eta teh pedang anu geus dihunus. 22Pasrahkeun beungbeurat anjeun ka Rama urang, sarta Mantenna bakal nanggung anjeun; Mantenna moal ngantep jalma bener nepi ka oyag. 23Tapi Gusti, nun Ama, bakal nurunkeun maranehna ka jero liang karuksakan; jalma anu haus getih jeung culas moal nepi ka satengah umurna. Tapi abdi mah rek sumender ka Gusti.