Verraai deur my eie metgesel
Vir die koorleier: met snaarinstrumente. ’n Wysheidspsalm van Dawid.
Verskrikking en bewing; die psalmdigter wens vir 'n duif se vlerke om weg te vlieg na die woestyn. Die skerpste pyn is nie die geweld wat die stad vul nie, maar die gelyke, die boesemvriend wat saam met hom na ons Vader se huis gestap het en trou gebreek het.
55 1Hoor my gebed, my Vader, en moenie u verberg vir my smeking om genade nie. 2Luister na my en antwoord my; ek is rusteloos in my klagte, en ek kerm, 3weens die stem van die vyand, weens die verdrukking van die goddelose. Want hulle stort onheil oor my uit, en in woede koester hulle wrok teen my. 4My hart krimp ineen in my; die verskrikkinge van die dood het op my geval. 5Vrees en bewing kom oor my, en afgryse het my oorweldig. 6En ek het gesê: “Ag, het ek maar vlerke soos ’n duif! Dan sou ek wegvlieg en tot rus kom.
7Ja, ek sou ver wegdwaal; ek sou in die woestyn skuil. a a v7 Sela: ’n musikale of liturgiese term met ’n onsekere betekenis, waarskynlik ’n pouse vir nadenke of ’n musikale tussenspel. 8Ek sou haas na my skuilplek, weg van die woedende wind en die storm af.” 9Verwar hulle, Soewereine Vader; verdeel hulle spraak, want ek sien geweld en twis in die stad. 10Dag en nag sluip hulle om sy mure; boosheid en onheil is daarbinne. 11Verwoesting is in sy midde; verdrukking en bedrog verlaat nooit sy strate nie. 12Want dit is nie ’n vyand wat my beledig nie—dit sou ek kon verdra; dit is nie iemand wat my haat wat hom bo my verhef nie— vir hom sou ek kon wegkruip. 13Maar dit is jy, ’n man soos ek, my metgesel en my vertroude vriend. 14Ons wat soete gemeenskap saam gedeel het, wat saam met die skare na ons Vader se huis toe gestap het. 15Laat die dood hulle oorval; laat hulle lewendig na die graf toe afgaan, want boosheid is in hulle woning, in hulle eie midde. 16Maar ek roep na my Vader, en my Vader sal my red. 17Saans en soggens en op die middag roep ek uit en kerm, en hy hoor my stem. 18Hy het my siel in vrede verlos uit die stryd wat teen my gevoer is, al was baie teen my gekant.
19Ons Vader sal hoor en hulle verneder—hy wat van ouds af op die troon sit. Omdat hulle nooit verander nie, het hulle geen ontsag vir ons Vader nie. 20Die verraaier het sy hande gelig teen dié wat met hom in vrede is; hy het sy verbond geskend. 21Sy spraak was gladder as botter, tog was daar oorlog in sy hart; sy woorde was sagter as olie, tog was hulle getrekte swaarde. 22Werp jou las op ons Vader, en hy sal jou onderhou; hy sal die regverdige nooit laat wankel nie. 23Maar u, my Vader, sal hulle neerwerp in die kuil van verderf; manne van bloedvergieting en verraad sal nie die helfte van hulle dae leef nie. Maar ek sal op u vertrou.
