Diciderani dening Mitraku Dhewe
Kanggo pangarsaning pamuji: kanthi iringan piranti senar. Masmur kawicaksanan anggitane Prabu Dawud.
Giris lan gumeter; juru masmur kepengin duwe swiwi kaya manuk dara supaya bisa mabur menyang ara-ara samun. Lara kang paling landhep dudu panganiaya kang ngebaki kutha, nanging kancane kang sadrajat, sahabat raket kang mlaku bareng karo dheweke menyang padalemane Rama kita, lan banjur cidra.
55 1Dhuh Rama, mugi Paduka miyarsa pandonga kawula, saha sampun ndhelikaken sarira Paduka saking panyuwun welas asih kawula. 2Mugi Paduka miyarsa kawula saha paring wangsulan dhateng kawula; kawula trataban ing salebeting sesambat kawula, saha kawula ngadhuh, 3awit saking swanten mengsah, awit saking panindhesing tiyang duraka. Amargi tiyang-tiyang punika ndhawahaken karibetan dhateng kawula, saha kanthi bebendu sami gething dhateng kawula. 4Manah kawula mulet wonten ing salebeting kawula; pagiris pati sampun dhumawah dhateng kawula. 5Raos ajrih saha gumeter nempuh kawula, saha raos giris nglimputi kawula. 6Kawula lajeng ngunandika: “Dhuh, saupami kawula gadhah suwiwi kados merpati! Kawula badhe mabur sumingkir saha manggih katentreman.
7Inggih, kawula badhe ngumbara tebih; kawula badhe ngaub wonten ing ara-ara samun. a a v7 Selah: tembung musik utawa liturgi kang tegese ora cetha, bisa uga ateges mandheg sadhela kanggo ngraga-raga utawa selingan musik. 8Kawula badhe enggal-enggal dhateng papan pangungsen kawula, tebih saking angin ngamuk saha prahara.” 9Dhuh Rama Ingkang Mahakwasa, mugi Paduka damel bingung tiyang-tiyang punika; mugi Paduka pecah-pecahna basanipun, amargi kawula ningali tindak siya-siya saha pasulayan wonten ing kitha. 10Rinten saha dalu tiyang-tiyang punika ngideri tembokipun; piawon saha karibetan wonten ing salebetipun. 11Karisakan wonten ing satengahipun; panindhes saha cidra boten nate nilar lurung-lurungipun. 12Amargi sanes mengsah ingkang ngenyek kawula—bab punika taksih saged kawula sanggi; punika sanes tiyang ingkang sengit dhateng kawula ingkang ngegungaken dhiri tumrap kawula—saking piyambakipun kawula saged ndhelik. 13Nanging kowe, wong kang padha drajate karo aku, mitraku lan kancaku kang raket. 14Kang padha ngrasakake pasrawungan kang nikmat bebarengan, kang padha lumaku kaworan wong akeh menyang padalemane Rama kita. 15Muga pati nekani wong-wong mau; muga padha mudhun menyang kubur urip-uripan, awit piala manggon ing papan padunungane, ing satengah-tengahe. 16Nanging kawula sesambat dhateng Rama kawula, saha Rama kawula badhe milujengaken kawula. 17Ing wayah sonten, enjing, saha tengange, kawula sesambat saha ngadhuh, saha Panjenenganipun miyarsa swanten kawula. 18Panjenenganipun sampun nebus nyawa kawula kanthi tentrem saking paprangan ingkang dipunadhepaken dhateng kawula, sanadyan kathah ingkang nglawan kawula.
19Rama kita badhe miyarsa saha ngasoraken tiyang-tiyang punika—Panjenenganipun ingkang jumeneng ing dhampar wiwit jaman kina. Amargi tiyang-tiyang punika boten nate ewah, mila boten gadhah raos ajrih dhateng Rama kita. 20Tukang cidra sampun ngacungaken tanganipun nglawan tiyang-tiyang ingkang rukun kaliyan piyambakipun; piyambakipun sampun nerak prajanjianipun. 21Pangucapipun langkung lunyu tinimbang mertega, nanging perang wonten ing manahipun; tembung-tembungipun langkung alus tinimbang lenga, nanging sejatosipun pedhang ingkang ligan. 22Pasrahna momotanmu marang Rama kita, lan Panjenengane bakal nyanggi kowe; Panjenengane ora bakal ngejarake wong bener gumingsir. 23Nanging Paduka, dhuh Rama kawula, badhe ndhawahaken tiyang-tiyang punika dhateng luwenging karisakan; para tiyang ingkang remen ngwutahaken rah saha nindakaken cidra boten badhe gesang ngantos sepalih umuripun. Nanging kawula badhe pitados dhateng Paduka.