Abokina ne Ya Ci Amanata

Don shugaban mawaƙa, da kayan kiɗa masu kirtani. Zabura ta hikima ta Dawuda.

Razana da rawar jiki. Mai zabura yana fatan yana da fikafikan kurciya don ya tashi ya tafi jeji. Zafi mafi tsanani ba zaluncin da ya cika birni ba ne. Zafin shi ne tsaransa, abokinsa na kusa wanda ya yi tafiya tare da shi zuwa gidan Ubanmu, ya kuma ci amana.

Babi na 55.

Ka ji addu'ata, ya Ubana, kada kuma ka ɓoye kanka daga roƙona na neman jinƙai. Ka saurare ni, ka kuma amsa mini; ba ni da hutu cikin kukana, ina kuma nishi, saboda muryar abokin gaba, saboda danniyar mugaye. Gama suna jawo mini wahala, cikin fushi kuma suna riƙe mini ƙiyayya. Zuciyata tana murɗuwa a cikina; razanar mutuwa ta auko mini. Tsoro da rawar jiki sun kama ni, firgici kuma ya mamaye ni. Sai na ce, “Kash, da a ce ina da fikafikai kamar na kurciya! Da na tashi na tafi in sami hutu.

Hakika, da na yi nisa da yawo; da na sami mafaka a jeji. ^a Da na gaggauta zuwa wurin mafakata, nesa da guguwa mai ƙarfi da hadari.” Ka rikita su, ya Ubana Mai Iko; ka raba maganarsu, gama ina ganin tashin hankali da husuma a cikin birni. Dare da rana suna yawo kan garunta; mugunta da wahala suna cikinta. Hallaka tana tsakiyarta; danniya da ha'inci ba sa taɓa barin titunanta. Gama ba abokin gaba ba ne yake mini ba'a— da na iya jurewa; ba mai ƙina ba ne yake ɗaga kai a kaina— da na ɓoye kaina daga gare shi. Amma kai ne, mutum takwarana, abokin zamana da amini na kud da kud. Mu da muka yi zumunci mai daɗi tare, muka yi tafiya cikin taro zuwa gidan Ubanmu. Bari mutuwa ta auko musu; bari su gangara da rai zuwa kabari, gama mugunta tana cikin gidajensu, a tsakiyarsu. Amma ni, ina kira ga Ubana, Ubana kuwa zai cece ni. Da yamma da safe da tsakar rana ina kuka ina nishi, shi kuwa yana jin muryata. Ya fanshi raina cikin salama daga yaƙin da aka kawo mini, ko da yake da yawa suka tasar mini.

Ubanmu zai ji, zai kuma ƙasƙantar da su—shi da yake zaune a kursiyi tun fil azal. Domin ba sa taɓa canjawa, ba su da tsoron Ubanmu. Mai ha'incin ya ɗaga hannuwansa a kan masu zaman lafiya da shi; ya karya alkawarinsa. Maganarsa ta fi man shanu santsi, amma yaƙi yake cikin zuciyarsa; kalmominsa sun fi mai laushi, amma takuba ne zārarru. Ka danƙa wa Ubanmu nauyinka, shi kuwa zai riƙe ka; ba zai taɓa barin mai adalci yă jijjigu ba. Amma kai, ya Ubana, za ka gangarar da su zuwa rami na hallaka; masu kisankai da ha'inci ba za su rayu su kai rabin kwanakinsu ba. Amma ni, zan dogara gare ka.