مزامیر 55

55 ¹ای پدرِ من، دعایم را بشنو، و خود را از التماسِ من برای رحمت پنهان مکن. ²به من گوش فرا ده و مرا اجابت کن؛ در شکایتِ خود بی‌قرارم و ناله می‌کنم، ³به سببِ صدای دشمن، به سببِ ستمِ شریران. زیرا بلا بر من فرو می‌ریزند، و در خشم با من کینه می‌ورزند. ⁴دلم در اندرونم به پیچ و تاب افتاده؛ وحشت‌های مرگ بر من فرود آمده است. ⁵ترس و لرز بر من چیره شده، و هراس مرا فرا گرفته است. ⁶و گفتم: «ای کاش همچون کبوتر بال داشتم! آنگاه می‌پریدم و آرام می‌گرفتم.

⁷آری، دور می‌شدم و آواره می‌گشتم؛ در بیابان پناه می‌گرفتم. ^a a v7 سلاه: اصطلاحی موسیقایی یا عبادی با معنایی نامعلوم، احتمالاً وقفه‌ای برای تأمل یا میان‌نوازی موسیقایی. ⁸به پناهگاهِ خود می‌شتافتم، دور از بادِ سرکش و طوفان.» ⁹ای پدرِ متعال، آنان را سرگشته ساز؛ زبانشان را دو پاره کن، زیرا در شهر خشونت و ستیز می‌بینم. ¹⁰شبانه‌روز بر دیوارهایش پرسه می‌زنند؛ شرارت و بلا در میانِ آن است. ¹¹ویرانی در میانِ آن است؛ ظلم و فریب هرگز کوچه‌هایش را ترک نمی‌کنند. ¹²زیرا این دشمن نیست که مرا سرزنش می‌کند—که آن را تحمل می‌کردم؛ این آن که از من نفرت دارد نیست که بر من فخر می‌فروشد—که از او پنهان می‌شدم. ¹³بلکه تو بودی، انسانی همتای من، همدم و دوستِ صمیمی‌ام. ¹⁴ما که با هم رفاقتی شیرین داشتیم، و همراهِ جمعیت به خانهٔ پدرِ ما می‌رفتیم. ¹⁵مرگ بر آنان فرود آید؛ زنده به گور فرو روند، زیرا شرارت در مسکنِ آنان، در میانِ ایشان است. ¹⁶اما من پدرِ خود را می‌خوانم، و پدرم مرا نجات خواهد داد. ¹⁷شامگاه و بامداد و به هنگام ظهر فریاد برمی‌آورم و ناله می‌کنم، و او صدایم را می‌شنود. ¹⁸او جانم را به سلامتی از نبردی که بر ضدم برپا شده بود رهانیده است، هرچند بسیاری بر من برخاسته بودند.

¹⁹پدرِ ما خواهد شنید و آنان را فرو خواهد نشاند—او که از ازل بر تخت نشسته است. از آنجا که هرگز تغییر نمی‌کنند، از پدرِ ما نمی‌ترسند. ²⁰خیانتکار دست‌های خود را بر ضدِ آنان که با او در صلح بودند برافراشته است؛ عهدِ خود را شکسته است. ²¹گفتارش از کره نرم‌تر بود، اما در دلش جنگ بود؛ کلماتش از روغن ملایم‌تر بود، اما شمشیرهای برهنه بودند. ²²بارِ خود را به پدرِ ما بسپار، و او تو را استوار نگاه خواهد داشت؛ هرگز نخواهد گذاشت که عادل بلغزد. ²³اما تو، ای پدرِ من، آنان را به گودالِ هلاکت فرو خواهی افکند؛ مردانِ خون‌ریز و خیانتکار نیمی از عمرِ خود را نیز نخواهند زیست. اما من بر تو توکل خواهم کرد.