కీర్తనలు 55

55 ¹నా తండ్రీ, నా ప్రార్థన ఆలకించుము; కనికరము కొరకైన నా విన్నపమునకు నీవు దాగియుండకుము. ²నా మాట వినుము, నాకు ఉత్తరమిమ్ము; నా మొరలో నేను కలవరపడుచున్నాను, మూలుగుచున్నాను, ³శత్రువు స్వరమునుబట్టి, దుష్టుల బాధనుబట్టి; వారు నా మీదికి కీడు రప్పించుచున్నారు, కోపముతో వారు నా మీద పగబట్టుచున్నారు. ⁴నా హృదయము నాలో వేదనపడుచున్నది; మరణభయములు నా మీద పడియున్నవి. ⁵భయమును వణకును నా మీదికి వచ్చుచున్నవి, భీతి నన్ను క్రమ్ముకొనియున్నది. ⁶అప్పుడు నేను ఇట్లంటిని, "అయ్యో, గువ్వకు వలె నాకు రెక్కలుండిన బాగుండును! నేను ఎగిరిపోయి విశ్రాంతి పొందుదును.

⁷అవును, నేను దూరముగా తిరుగులాడుదును; అరణ్యములో ఆశ్రయము పొందుదును. ^a a v7 సెలా: అస్పష్టమైన అర్థముగల సంగీత లేదా ఆరాధనా సంబంధమైన పదము, బహుశా ధ్యానము కొరకైన విరామము లేదా సంగీత మధ్యంతరము కావచ్చును. ⁸నా ఆశ్రయస్థలమునకు నేను త్వరపడి పోదును, వీచు గాలికిని తుఫానుకును దూరముగా." ⁹సర్వాధిపతివైన తండ్రీ, వారిని కలవరపరచుము; వారి భాషను చీల్చుము, ఏలయనగా పట్టణములో బలాత్కారమును కలహమును నేను చూచుచున్నాను. ¹⁰రేయింబవళ్లు వారు దాని ప్రాకారములపై తిరుగుచున్నారు; దుష్టత్వమును కీడును దాని మధ్య ఉన్నవి. ¹¹దాని మధ్య నాశనము ఉన్నది; బాధయు మోసమును దాని వీధులను ఎన్నడును విడిచిపోవు. ¹²నన్ను నిందించునది శత్రువు కాదు—అదైతే నేను సహింపగలను; నా మీద తన్ను హెచ్చించుకొనునది నన్ను ద్వేషించువాడు కాడు—అట్లయితే అతనినుండి నేను దాగుకొనగలను. ¹³అయితే అది నీవే, నాతో సమానుడవైన మనుష్యుడవు, నా సహచరుడవు నా ప్రాణస్నేహితుడవు. ¹⁴మనము కలిసి మధురమైన సహవాసము పంచుకొంటిమి, జనసమూహముతో కలిసి మన తండ్రి మందిరమునకు నడచితిమి. ¹⁵వారి మీదికి మరణము వచ్చునుగాక; వారు సజీవులుగా సమాధిలోనికి దిగిపోవుదురుగాక, ఏలయనగా వారి నివాసములో, వారి మధ్యనే కీడు ఉన్నది. ¹⁶అయితే నేను నా తండ్రికి మొఱ్ఱపెట్టుదును, నా తండ్రి నన్ను రక్షించును. ¹⁷సాయంకాలము, ఉదయము, మధ్యాహ్నము నేను మొఱ్ఱపెట్టి మూలుగుదును, ఆయన నా స్వరము వినును. ¹⁸ఆయన నా ప్రాణమును సమాధానముతో, నా మీద జరిగిన యుద్ధమునుండి విమోచించెను, అనేకులు నాకు విరోధులుగా నిలిచినను.

¹⁹మన తండ్రి విని వారిని అణచును—పురాతనకాలమునుండి సింహాసనాసీనుడైనవాడు ఆయనే. వారు ఎన్నడును మారరు గనుక, వారికి మన తండ్రియందు భయము లేదు. ²⁰మోసగాడు తనతో సమాధానముగా ఉన్నవారిపై చేయి ఎత్తియున్నాడు; అతడు తన నిబంధనను భంగపరచియున్నాడు. ²¹అతని మాటలు వెన్నకంటె నునుపైనవి, అయినను అతని హృదయములో యుద్ధముండెను; అతని పలుకులు నూనెకంటె మృదువైనవి, అయినను అవి దూసిన కత్తులు. ²²నీ భారమును మన తండ్రిమీద వేయుము, ఆయన నిన్ను ఆదుకొనును; ఆయన నీతిమంతుని ఎన్నడును కదల్చబడనీయడు. ²³అయితే నా తండ్రీ, నీవు వారిని నాశనగుంటలోనికి దింపివేయుదువు; రక్తపాతమును మోసమును గల మనుష్యులు తమ ఆయుష్షులో సగమైనను జీవింపరు. అయితే నేను నిన్ను నమ్ముకొందును.