زبور 55 FHB Father's Heart Bible™

55 ¹اي منهنجا بابا، منهنجي دعا ٻڌ، ۽ منهنجي رحم جي عرض کان پاڻ کي نہ لڪاءِ. ²مون کي ٻڌ ۽ جواب ڏي؛ آءٌ پنهنجي فرياد ۾ بيقرار آهيان، ۽ ڪراهيان ٿو، ³دشمن جي آواز سبب، بدڪارن جي ظلم سبب. ڇاڪاڻ تہ اهي مون تي مصيبت لاهين ٿا، ۽ غضب ۾ مون سان ڪينو رکن ٿا. ⁴منهنجي دل منهنجي اندر ۾ تڙپي ٿي؛ موت جون دهشتون مون تي اچي پيون آهن. ⁵مون تي خوف ۽ ڏڪڻي طاري ٿين ٿا، ۽ هيبت مون کي ڍڪي ورتو آهي. ⁶مون چيو تہ ”ڪاش مون کي ڪبوتر جهڙا پر هجن ها! آءٌ اڏامي وڃان ها ۽ آرام ڪريان ها.

⁷ها، آءٌ پري پري ڀٽڪي وڃان ها؛ ويراني ۾ پناهه وٺان ها. ^a a v7 سيلاہ: موسيقيءَ يا عبادت جو هڪ اصطلاح، جنهن جي معنيٰ پڪي ناهي، غالباً غور لاءِ وقفو يا سازن جو وقفو. ⁸آءٌ تڪڙ ڪري پنهنجي پناهه واري هنڌ ڏانهن وڃان ها، ٻرندڙ واءُ ۽ طوفان کان پري.“ ⁹اي مالڪ بابا، کين مونجهاري ۾ وجھ، سندن ٻولي ورهائي ڇڏ، ڇاڪاڻ تہ آءٌ شهر ۾ ظلم ۽ جھيڙو ڏسان ٿو. ¹⁰ڏينهن ۽ رات اهي ان جي ديوارن تي گھمن ٿا؛ بدي ۽ مصيبت ان جي اندر آهن. ¹¹تباهي ان جي وچ ۾ آهي؛ ظلم ۽ فريب ان جي گھٽين مان ڪڏهن نہ ٿا هٽن. ¹²ڇاڪاڻ تہ مون کي طعنا ڏيندڙ دشمن ناهي — اهو آءٌ سهي سگھان ها؛ مون کان نفرت ڪندڙ ڪو ناهي جيڪو مون تي وڏائي ڪري ٿو — ان کان آءٌ لڪي سگھان ها. ¹³پر اهو تون آهين، منهنجو هم پلو ماڻهو، منهنجو ساٿي ۽ منهنجو ويجھو دوست. ¹⁴اسان جيڪي گڏجي مٺي ميل جول ڪندا هئاسين، جيڪي ميڙ سان گڏ اسان جي پيءُ جي گھر ڏانهن هلندا هئاسين. ¹⁵کين موت اچي وٺي؛ اهي جيئرا قبر ۾ لهي وڃن، ڇاڪاڻ تہ بدي سندن رهائش ۾، سندن وچ ۾ آهي. ¹⁶پر آءٌ منهنجي پيءُ کي سڏيان ٿو، ۽ منهنجو پيءُ مون کي بچائيندو. ¹⁷شام، صبح ۽ منجھند جو آءٌ رڙيون ڪريان ٿو ۽ ڪراهيان ٿو، ۽ هو منهنجو آواز ٻڌي ٿو. ¹⁸هن منهنجي خلاف ٿيل جنگ کان منهنجو جيءُ سلامتيءَ سان ڇڏايو آهي، جيتوڻيڪ گھڻا منهنجي خلاف بيٺا هئا.

¹⁹اسان جو پيءُ، جيڪو قديم زماني کان تخت نشين آهي، ٻڌندو ۽ کين ذليل ڪندو. ڇاڪاڻ تہ اهي ڪڏهن نہ ٿا بدلجن، تنهنڪري اهي اسان جي پيءُ کان ڊڄن ئي نہ ٿا. ²⁰دغاباز پنهنجن سان صلح رکندڙن تي پنهنجا هٿ کنيا آهن؛ هن پنهنجو عهد ڀڃي ڇڏيو آهي. ²¹سندس ڳالهه مکڻ کان بہ نرم هئي، پر سندس دل ۾ جنگ هئي؛ سندس لفظ تيل کان بہ ملائم هئا، پر اهي ڇڪيل تلوارون هيون. ²²پنهنجو بار اسان جي پيءُ تي رکي ڇڏ، تہ هو توکي سنڀاليندو؛ هو سچارن کي ڪڏهن بہ ڊگمگائڻ نہ ڏيندو. ²³پر اي منهنجا بابا، تون کين تباهيءَ جي کڏ ۾ ڪيرائيندين؛ خونخوار ۽ دغاباز ماڻهو پنهنجي اڌ ڄمار تائين بہ نہ پهچندا. پر آءٌ تو تي ڀروسو رکندس.