મારા પોતાના સાથીથી વિશ્વાસઘાત

સંગીત-નિર્દેશક માટે: તંતુવાદ્યો સાથે. દાઉદનું એક જ્ઞાનગીત.

ત્રાસ અને ધ્રુજારી; ગીતકર્તા ઇચ્છે છે કે તેને કબૂતરની પાંખો હોય તો તે અરણ્યમાં ઊડી જાય. સૌથી તીવ્ર પીડા નગરમાં ભરાયેલી હિંસાની નથી, પણ એ સરખા દરજ્જાના નિકટના મિત્રની છે, જે તેની સાથે આપણા પિતાના ઘરે ચાલતો ગયો અને પછી વિશ્વાસઘાત કર્યો.

અધ્યાય 55.

હે મારા પિતા, મારી પ્રાર્થના સાંભળો, અને દયા માટેની મારી વિનંતીથી પોતાને છુપાવશો નહિ. મને સાંભળો અને જવાબ આપો; મારી ફરિયાદમાં હું બેચેન છું, અને હું વિલાપ કરું છું, શત્રુના અવાજને કારણે, દુષ્ટોના જુલમને કારણે. કારણ કે તેઓ મારા પર સંકટ લાવે છે, અને ક્રોધમાં તેઓ મારી સામે દ્વેષ રાખે છે. મારું હૃદય મારી અંદર વલોવાય છે; મૃત્યુનો ત્રાસ મારા પર આવી પડ્યો છે. ભય અને કંપ મારા પર આવે છે, અને ભયાનકતાએ મને ઘેરી લીધો છે. અને મેં કહ્યું, “અરે, જો મને કબૂતર જેવી પાંખો હોત! તો હું ઊડી જઈને વિસામો પામત.

હા, હું દૂર દૂર ભટકી જાત; અરણ્યમાં આશ્રય લેત. ^a હું મારા આશ્રયસ્થાને ઉતાવળે જાત, પ્રચંડ વાયુ અને તોફાનથી દૂર.” હે સાર્વભૌમ પિતા, તેઓને ગૂંચવી નાખો; તેઓની ભાષા વિભાજિત કરો, કારણ કે નગરમાં હું હિંસા અને ઝઘડો જોઉં છું. રાતદિવસ તેઓ તેની દીવાલો પર ફર્યા કરે છે; દુષ્ટતા અને સંકટ તેની અંદર છે. વિનાશ તેની મધ્યે છે; જુલમ અને કપટ તેની શેરીઓ કદી છોડતાં નથી. કારણ કે મને મહેણાં મારનાર શત્રુ નથી—એ તો હું સહન કરી શકત; મારી સામે પોતાને ઊંચો કરનાર મને ધિક્કારનાર નથી—એનાથી હું સંતાઈ શકત. પણ એ તો તું છે, મારા સમાન માણસ, મારો સાથી અને મારો ગાઢ મિત્ર. આપણે જેઓએ સાથે મળીને મધુર સંગત માણી, જેઓ ભીડની સાથે આપણા પિતાના ઘરમાં ગયા. તેઓ પર મૃત્યુ આવો; તેઓ જીવતા જ કબરમાં ઊતરી જાઓ, કારણ કે તેઓના નિવાસમાં, તેઓની મધ્યે જ, દુષ્ટતા છે. પણ હું મારા પિતાને હાંક મારું છું, અને મારા પિતા મને બચાવશે. સાંજે, સવારે અને બપોરે હું પોકાર કરું છું અને વિલાપ કરું છું, અને તેઓ મારો અવાજ સાંભળે છે. તેમણે મારા આત્માને મારી સામે લડાયેલા યુદ્ધથી શાંતિમાં મુક્ત કર્યો છે, જોકે ઘણા મારી વિરુદ્ધ હતા.

આપણા પિતા સાંભળશે અને તેઓને નમાવશે—જેઓ પુરાતન કાળથી રાજ્યાસન પર બિરાજમાન છે. તેઓ કદી બદલાતા નથી માટે, તેઓ આપણા પિતાથી ભય રાખતા નથી. વિશ્વાસઘાતીએ પોતાની સાથે શાંતિમાં રહેનારાઓની વિરુદ્ધ પોતાના હાથ ઉગામ્યા છે; તેણે પોતાનો કરાર ભંગ કર્યો છે. તેની વાણી માખણ કરતાં સુંવાળી હતી, તોપણ તેના હૃદયમાં યુદ્ધ હતું; તેના શબ્દો તેલ કરતાં નરમ હતા, તોપણ તેઓ ખેંચેલી તલવારો હતા. તારો બોજો આપણા પિતા પર નાખ, અને તેઓ તને નિભાવશે; તેઓ નેકીવાનને કદી ડગવા નહિ દે. પણ હે મારા પિતા, તમે તેઓને વિનાશના ખાડામાં ઉતારશો; ખૂનખાર અને કપટી માણસો પોતાના અર્ધા દિવસો પણ પૂરા નહિ જીવે. પણ હું તો તમારા પર ભરોસો રાખીશ.