Saaxiibkayga Qudhiisa Ayaa I Khiyaaneeyey

Taliyaha muusikada ee u dhig: alaabta xadhkaha leh lagu tumo. Zabuur xigmad ah oo Daa'uud.

Cabsi iyo gariir; heesaaggu wuxuu jecel yahay baalal qoolley si uu u duulo cidlada. Xanuunka ugu daran ma aha rabshadda magaalada buuxisay, laakiin waa la-mid ah, saaxiibkii dhow ee la socday gurigii Aabbaheenna oo ku khiyaanaystay.

Cutubka 55.

Aabbow, tukashadayda maqal, oo ha iska qarin baryootankayga naxariista. I dhegayso oo i jawaab; cabashadayda waan ku nasasho la'ahay, oo waan taahaa, codka cadowga aawadiis, cadaadiska kuwa sharka leh aawadiis. Waayo waxay dhibaato igu soo dejiyaan, oo cadho bay iigu hayaan nacayb. Qalbigaygu gudahayga wuu ku xanuunaa; cabsida dhimashada ayaa igu dhacday. Cabsi iyo gariir ayaa igu yimid, argagaxna wuu i qariyey. Markaasaan idhi: “Waxaan jeclaan lahaa inaan baalal qoolley oo kale lahaa! Waan duuli lahaa oo nasan lahaa.

Haah, meel fog ayaan ku wareegi lahaa; cidlada ayaan ku hoydi lahaa. ^a Meesha aan ku magan galo ayaan u dhaqsi lahaa, iyadoo ka fog dabaysha kulul iyo duufaanta.” Iyaga wareeji, Aabbe Sayidow, oo hadalkooda kala qaybi, waayo magaalada waxaan ku arkaa rabshad iyo muran. Maalin iyo habeenba derbiyadeeda ayay ku wareegaan; xumaan iyo dhibaato ayaa ku jira dhexdeeda. Burbur baa dhexdeeda ku jira; dulmi iyo khiyaanona ma ka tago jidadkeeda weligood. Waayo cadow ma aha kan i caayaa—taas waan u adkaysan lahaa; ma aha kan i neceb oo iga sarraysiiya naftiisa—isaga waan ka dhuuman lahaa. Laakiin waa adiga, nin ii dhigma, rafiiqaygii iyo saaxiibkayga dhow. Annagoo wadaagi jirnay wehelnimo macaan, oo dadka badan la socon jirnay gurigii Aabbahayaga. Dhimasho ha ku timaado; iyagoo nool ha galaan xabaasha, waayo shar baa ku jira hoyoodda, dhexdooda. Laakiin Aabbahay ayaan u qayliyaa, Aabbahayna wuu i badbaadin doonaa. Fiid iyo subax iyo duhurba waan qayliyaa oo waan taahaa, wuuna maqlaa codkayga. Naftayda wuu ku furtay nabad dagaalkii la igu qaaday, in kastoo dad badan i soo hor jeedeen.

Aabbeheen wuu maqli oo wuu hoosaysiin doonaa—kan carshiga ka fadhiya waagii hore. Maxaa yeelay weligood ma beddelmaan, Aabbeheen ma ka cabsadaan. Khaa'inku gacmihiisa wuxuu ku taagay kuwa nabad la jira; axdigiisa wuu jebiyey. Hadalkiisu wuu ka jilicsanaa subag, laakiin dagaal ayaa qalbigiisa ku jiray; erayadiisu waxay ka jilicsanaayeen saliid, laakiin waxay ahaayeen seefo la soo bixiyey. Culaabtaada saar Aabbeheen, wuuna ku taageeri doonaa; kuwa xaqa ah weligiis ma oggolaan doono inay ruxmaan. Laakiin adiga, Aabbow, waad dejin doontaa iyaga godka halaagga; dadka dhiigga iyo khiyaanada ma gaadhi doonaan badhkii cimrigooda. Laakiin adigaan ku aamini doonaa.