Miktam di Gat

Kanggo pamingpin kawih: nurutkeun lagu “Japati dina Tangkal Kiara nu Jauh.” Jabur ti Daud. Hiji jabur emas, waktu urang Pelisti nangkep anjeunna di Gat.

Ditangkep ku urang Pelisti di Gat sarta diidek-idek sapopoé, Daud ménta sangkan cimatana dikumpulkeun dina botol jeung dicatet. Dua kali manéhna malikan kalimah anu nguatkeun dirina: abdi ngandel ka Rama abdi — naon anu bisa dilakukeun ku manusa biasa ka abdi?

Pasal 56.

Mugi welas ka abdi, nun Ama, margi abdi diidek-idek ku jalma-jalma; sapoe jeput panyerang keukeuh neken abdi. Satru-satru abdi ngaidek-ngaidek abdi sapoe jeput; seueur nu merangan abdi kalawan adigung. Dina waktos abdi sieun, abdi percanten ka Gusti.

Ka Rama, anu pangandika-Na dipuji ku abdi—ka Rama abdi percanten; abdi moal sieun. Naon atuh nu bisa dipigawe ku manusa ka abdi? Sapoe jeput maranehna ngabengkokkeun omongan abdi; sakabeh pikiranana ka abdi teh jahat. Maranehna ngagorol, ngadodoho; ngawas-ngawas lengkah abdi, ngarep-ngarep bisa nyabut nyawa abdi.

Naha maranehna bakal leupas tina kajahatanana? Kalawan bebendu, tumpurkeun bangsa-bangsa teh, nun Ama. Gusti parantos ngitung sakabeh lalampahan abdi nu ngalalana; mugi cipanon abdi diwadahan dina kendi Gusti. Lain eta kabeh aya dina catetan Gusti?

Harita musuh-musuh abdi bakal mundur basa abdi sasambat. Ieu anu kauninga ku abdi: yen Rama aya di pihak abdi. Ka Rama abdi muji pangandika-Na; ka Rama abdi muji pangandika-Na.

Ka Rama abdi percanten; abdi moal sieun. Naon atuh nu bisa dipigawe ku manusa ka abdi? Nadar abdi ka Gusti ngabeungkeut diri abdi, nun Ama; abdi baris ngahaturkeun kurban panarima nuhun ka Gusti. Karana Gusti parantos ngaleupaskeun nyawa abdi tina pati—leres, suku abdi tina titajong—supaya abdi tiasa lumampah di payuneun Rama dina caang kahirupan.