Mikotama tao Gata
Ho an’ny mpiventy: araka ny « Voromailala any amin’ny Oka Lavitra ». An’i Davida. Salamo volamena, fony nisambotra azy ny Filistina tao Gata.
Nosamborin'ny Filistina tany Gata ary nohitsahina nandritra ny andro mavesatra, i Davida dia mangataka mba hangonina anaty tavoahangy ny ranomasony ary hosoratana. Indroa izy no mamerina ny tenin'ny fahatoniana: matoky ny Raiko aho — inona no hataon'ny olombelona amiko?
56 1Mamindrà fo amiko, Raiko ô, fa mandrohy ahy ny olona; ny andro manontolo dia mampahory ahy ny mpanafika. 2Mandrohy ahy ny andro manontolo ny mpanohitra ahy; maro no miady amiko amin’ny reharehany. 3Raha matahotra aho, dia matoky Anao.
4Amin’ny Raiko, izay ihoraham-pako ny teniny— amin’ny Raiko no matoky aho; tsy hatahotra aho. Inona no mety hataon’ny olombelona amiko? 5Ny andro manontolo dia mamadika ny teniko izy ireo; ratsy ny fisainany rehetra mikasika ahy. 6Miray hina izy ireo, miandry an-kafeno; mandinika ny diako, mba haka ny aiko.
7Hafa-mandositra va izy noho ny faharatsiany? Ataovy ambany ny firenena amin’ny fahatezeranao, Raiko ô. 8Efa nanisa ny fihodinako Ianao; apetraho ao amin’ny tavoahanginao ny ranomasoko. Tsy ao amin’ny bokinao va izy ireo?
9Dia hihemotra ny fahavaloko rehefa miantso aho. Izao no fantatro: momba ahy ny Raiko. 10Amin’ny Raiko no ihoraham-pako ny teniny; amin’ny Raiko no ihoraham-pako ny teniny.
11Amin’ny Raiko no matoky aho; tsy hatahotra aho. Inona no mety hataon’ny olombelona amiko? 12Eo amiko ny voadinao, Raiko ô; hanatitra fanati-pisaorana Aminao aho. 13Fa nanafaka ny fanahiko tamin’ny fahafatesana Ianao—eny, ny tongotro tamin’ny fahatafintohinana— mba handehanako eo anatrehan’ny Raiko amin’ny fahazavan’ny fiainana.
