ଗାଥ୍ ନଗରରେ ଏକ ମିକ୍ତାମ

ପ୍ରଧାନ ବାଦ୍ୟକରଙ୍କ ନିମନ୍ତେ; “ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ ଅଲୋନ ବୃକ୍ଷରେ ସ୍ଥିତ କପୋତ” ସ୍ଵରରେ। ଦାଉଦଙ୍କର। ଗାଥ୍ ନଗରରେ ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଧରିବା ସମୟର ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଗୀତ।

ଗାଥରେ ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧରା ପଡ଼ି ଓ ଦିନସାରା ପଦଦଳିତ ହୋଇ, ଦାଉଦ ମାଗନ୍ତି ଯେ ତାହାଙ୍କ ଲୁହ ଏକ କୁପିରେ ସଂଗ୍ରହ କରି ଲେଖାରେ ରଖାଯାଉ। ଦୁଇଥର ସେ ନିଜକୁ ସ୍ଥିର କରୁଥିବା ବାକ୍ୟ ଦୋହରାନ୍ତି: ମୋର ପିତାଙ୍କଠାରେ ମୁଁ ଭରସା କରେ — ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ମଣିଷ ମୋର କଅଣ କରିପାରେ?

ଅଧ୍ୟାୟ 56।

ମୋତେ ଅନୁଗ୍ରହ କର, ହେ ମୋହର ପିତା, କାରଣ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମୋତେ ଦଳନ୍ତି; ସାରାଦିନ ଆକ୍ରମଣକାରୀ ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଚାପ ଦିଏ। ମୋହର ଶତ୍ରୁମାନେ ସାରାଦିନ ମୋତେ ଦଳନ୍ତି; ଅନେକେ ଗର୍ବରେ ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଭୟଭୀତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭଠାରେ ଭରସା ରଖେ।

ମୋହର ପିତାଙ୍କଠାରେ, ଯାହାଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ମୁଁ ପ୍ରଶଂସା କରେ— ମୋହର ପିତାଙ୍କଠାରେ ମୁଁ ଭରସା କରେ; ମୁଁ ଭୟ କରିବି ନାହିଁ। ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟ ମୋʼ ପ୍ରତି କʼଣ କରିପାରିବ? ସେମାନେ ସାରାଦିନ ମୋʼ ବାକ୍ୟକୁ ବିକୃତ କରନ୍ତି; ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତା ମନ୍ଦ ଅଟେ। ସେମାନେ ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ଲୁଚି ଛକି ବସନ୍ତି; ମୋʼ ପ୍ରାଣ ନେବା ଆଶାରେ ସେମାନେ ମୋʼ ପଦକ୍ଷେପ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରନ୍ତି।

ସେମାନେ କି ଆପଣା ଦୁଷ୍ଟତା ସକାଶୁ ରକ୍ଷା ପାଇବେ? ହେ ମୋହର ପିତା, କ୍ରୋଧରେ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହକୁ ନିପାତ କର। ତୁମ୍ଭେ ମୋହର ଭ୍ରମଣସମୂହର ଗଣନା ରଖିଅଛ; ମୋହର ଲୋତକ ତୁମ୍ଭ କୁମ୍ପାରେ ରଖ। ସେସବୁ କି ତୁମ୍ଭ ପୁସ୍ତକରେ ଲିଖିତ ନାହିଁ?

ତେବେ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଡାକିବି, ସେତେବେଳେ ମୋହର ଶତ୍ରୁମାନେ ପଛକୁ ଫେରିଯିବେ। ଏହା ମୁଁ ଜାଣେ: ମୋହର ପିତା ମୋʼ ପକ୍ଷରେ ଅଛନ୍ତି। ମୋହର ପିତାଙ୍କଠାରେ ମୁଁ ତାହାଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ; ମୋହର ପିତାଙ୍କଠାରେ ମୁଁ ତାହାଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ।

ମୋହର ପିତାଙ୍କଠାରେ ମୁଁ ଭରସା କରେ; ମୁଁ ଭୟ କରିବି ନାହିଁ। ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟ ମୋʼ ପ୍ରତି କʼଣ କରିପାରିବ? ହେ ମୋହର ପିତା, ତୁମ୍ଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କରାଯାଇଥିବା ମାନତ ମୋʼ ଉପରେ ଅଛି; ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଧନ୍ୟବାଦାର୍ଥକ ବଳି ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବି। କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ମୋହର ପ୍ରାଣକୁ ମୃତ୍ୟୁରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଅଛ—ହଁ, ମୋʼ ପାଦକୁ ଝୁଣ୍ଟିବାରୁ—ଯେପରି ମୁଁ ଜୀବନର ଆଲୋକରେ ମୋହର ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଗମନ କରିପାରେ।