Angkat Kami Teh Pikeun Kasalametan Maraneh
Yesus ngabéjaan maranéhna kalawan polos yén maranéhna bakal diusir ti sinagoga sarta dipaéhan ku jalma-jalma anu nyangka maranéhna keur ngabakti ka Allah. Tapi indit-Na téh hadé, sabab Roh bakal datang pikeun ngayakinkeun jeung nungtun. Kasedihna bakal robah, kawas awéwé anu ngalahirkeun, jadi kabungah. Rama mikaasih maranéhna.
16 1“Ieu kabeh ku Kami geus dicaritakeun ka maraneh supaya maraneh ulah nepi ka murtad. 2Maraneh bakal diusir ti imah-imah ibadah; tapi bakal datang waktuna, saha bae anu maehan maraneh bakal nyangka yen manehna teh keur ngabakti ka Allah. 3Maranehna bakal migawe kitu lantaran teu wawuh ka Rama jeung ka Kami. 4Tapi ieu ku Kami dicaritakeun ka maraneh supaya ari geus tepi kana waktuna, maraneh inget yen Kami geus ngabejaan. Ti barang mimiti mah ieu teu dicaritakeun ku Kami ka maraneh, lantaran Kami harita aya babarengan jeung maraneh.
5“Tapi ayeuna Kami rek mulang ka Anu ngutus Kami, tapi taya saurang ge ti maraneh anu nanya ka Kami, ‘Bade angkat ka mana?’ 6Sabalikna, lantaran Kami geus ngomongkeun ieu perkara ka maraneh, hate maraneh jadi pinuh ku kasedih. 7Sabenerna ceuk Kami ka maraneh: angkat Kami teh pikeun kasalametan maraneh. Lamun Kami teu indit, nu Nulungan, nya eta Roh Suci, moal datang ka maraneh. Tapi lamun Kami indit, Anjeunna teh ku Kami bakal diutus ka maraneh. 8Jeung ari geus datang, Anjeunna bakal ngayakinkeun alam dunya perkara dosa, perkara kabeneran, jeung perkara pangadilan: 9perkara dosa, lantaran maranehna teu palercaya ka Kami; 10perkara kabeneran, lantaran Kami rek mulang ka Ama Kami sarta maraneh moal narenjo deui ka Kami; 11perkara pangadilan, lantaran panguasa ieu dunya geus dihukum.
12“Kami masih loba keneh anu rek diomongkeun ka maraneh, tapi ayeuna mah maraneh moal kuat naranggungna. 13Tapi ari Anjeunna, nya eta Roh Kayaktian, geus sumping, Anjeunna bakal nungtun maraneh kana sagala kayaktian. Anjeunna moal nyarios nurutkeun kahoyong-Na sorangan, tapi bakal nyarioskeun naon bae anu kadangu ku Anjeunna, sarta bakal ngawartoskeun ka maraneh perkara anu bakal datang. 14Anjeunna bakal ngamulyakeun Kami, sabab Anjeunna bakal nyandak naon anu jadi kagungan Kami tuluy diwartoskeun ka maraneh. 15Sagala kagungan Ama Kami teh kagungan Kami; nya eta sababna Kami nyebutkeun yen Anjeunna bakal nyandak tina kagungan Kami tuluy diwartoskeun ka maraneh.
16“Teu lila deui maraneh moal narenjo Kami; tuluy teu lila ti dinya maraneh bakal narenjo Kami deui.”
Kasedih Maraneh Bakal Robah Jadi Kabungah
17Ti dinya sawatara muridna silih tanya, “Naon maksudna: ‘Teu lila deui maraneh moal narenjo Kami, tuluy teu lila deui maraneh bakal narenjo Kami,’ jeung, ‘Lantaran Kami rek mulang ka Rama’?” 18Nya maranehna tuluy ngomong, “Naon maksudna, ‘teu lila deui’ teh? Urang teu ngarti kana anu dicaritakeunana.”
19Yesus uningaeun yen maranehna harayang nanya ka Anjeunna, nya tuluy Anjeunna ngalahir ka maranehna, “Na maraneh keur silih tanya ngeunaan maksud omongan Kami tadi, ‘Teu lila deui maraneh moal narenjo Kami, tuluy teu lila deui maraneh bakal narenjo Kami’?”
20“Saestuna, saestuna ceuk Kami ka maraneh: maraneh bakal ceurik jeung sungkawa, sabalikna alam dunya mah bungah. Maraneh bakal nalangsa, tapi kanalangsaan maraneh bakal robah jadi kabungah. 21Awewe anu keur ngajuru teh nalangsa lantaran geus tepi kana waktuna; tapi sanggeus orokna lahir, poho kana kanyerina, lantaran bungah ku ayana jalma anu geus lahir ka dunya. 22Nya kitu deui maraneh ayeuna keur nalangsa, tapi Kami bakal nepungan maraneh deui, sarta hate maraneh bakal bungah, tur taya saurang ge anu bisa ngarebut kabungah maraneh.
23Dina poe eta maraneh moal nanyakeun naon-naon deui ka Kami. Saestuna, saestuna ceuk Kami ka maraneh: naon bae anu dipenta ku maraneh ka Ama Kami kalawan asma Kami, tangtu bakal dipaparinkeun ka maraneh. 24Nepi ka kiwari maraneh tacan menta naon-naon kalawan asma Kami. Pek menta, tangtu bakal narampa, supaya kabungah maraneh jadi sampurna.
25Ieu perkara ku Kami diomongkeun ka maraneh ku jalan siloka. Bakal datang waktuna Kami moal ngomong deui ku siloka, tapi bakal nyaritakeun hal Ama Kami kalawan terang-terangan. 26Dina poe eta maraneh bakal menta kalawan asma Kami, sarta lain hartina Kami nyarita yen Kami anu bakal menta ka Ama Kami pikeun maraneh; 27sabab Rama ku anjeun mikaasih ka maraneh, lantaran maraneh geus mikaasih ka Kami sarta geus palercaya yen Kami asalna ti Rama urang. a a v27 Yesus ngawartoskeun ka murid-muridna yen Rama ku anjeun mikaasih ka maranehna — lain ti kajauhan, lain ngaliwatan Yesus salaku panganteur anu wegah. Kaasih maranehna ka Yesus jeung kapercayaanana yen Anjeunna sumping ti Rama geus nempatkeun maranehna di jero kaasih Rama ku manten. 28Kami asalna ti Ama Kami tuluy sumping ka alam dunya; ayeuna Kami ninggalkeun deui alam dunya, rek mulang ka Ama Kami.”
29Ari ceuk murid-muridna, “Ayeuna mah Gusti nyarioskeunana terang-terangan, teu nganggo siloka deui! 30Ayeuna kami terang yen Gusti uninga kana sagala perkara sarta teu kedah aya anu naroskeun ka Gusti; ku margi kitu kami percanten yen Gusti sumping ti Rama urang.”
31Waler Yesus, “Na ayeuna maraneh geus palercaya?
32“Pek tenjo, bakal datang waktuna — malah geus datang — maraneh bakal pabalencar, masing-masing ka imahna sewang-sewangan, ninggalkeun Kami nyorangan. Tapi Kami henteu nyorangan; Ama Kami nyarengan ka Kami. 33Ieu kabeh ku Kami diomongkeun ka maraneh supaya maraneh meunang katengtreman ku jalan ngahiji jeung Kami. Di alam dunya maraneh bakal nyorang kasusah, tapi masing teteg hate — Kami geus ngelehkeun ieu dunya.”