Yokanan 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹“Iki kabeh wis Dakkandhakake marang kowe supaya kowe aja nganti padha kesandhung. ²Kowe bakal padha ditundhung metu saka papan pangibadah; malah bakal tekan wektune, saben wong kang mateni kowe bakal rumangsa yen dheweke ngladeni Gusti Allah. ³Prakara iki bakal ditindakake marga wong-wong mau padha ora wanuh marang Sang Rama lan uga marang Aku. ⁴Nanging iki wis Dakkandhakake marang kowe supaya samangsa tekan wektune, kowe padha eling yen Aku wis tau ngandhani kowe. Aku ora ngandhakake iki marang kowe wiwit-wiwitane, amarga Aku isih nunggil karo kowe.

⁵“Nanging saiki Aku arep tindak marani Panjenengane kang ngutus Aku, lan ora ana siji wae saka kowe kang takon marang Aku: ‘Paduka badhe tindak dhateng pundi?’ ⁶Nanging marga Aku ngandhakake prakara iki marang kowe, atimu padha kebak kasusahan. ⁷Aku pitutur satemene marang kowe: tindakKu iku kanggo kabecikanmu. Yen Aku ora tindak, Sang Panulung, yaiku Sang Roh Suci, ora bakal rawuh marang kowe. Nanging yen Aku tindak, Panjenengane bakal Dakutus marang kowe. ⁸Lan samangsa Panjenengane rawuh, bakal ngyakinake jagad bab dosa, bab kabeneran lan bab pangadilan: ⁹bab dosa, amarga wong-wong mau padha ora pracaya marang Aku; ¹⁰bab kabeneran, amarga Aku tindak marang RamaKu lan kowe padha ora bakal ndeleng Aku maneh; ¹¹bab pangadilan, amarga panguwasaning jagad iki wis diadili.

¹²“Isih akeh prakara kang arep Dakkandhakake marang kowe, nanging saiki kowe durung padha kuwat nampa. ¹³Nanging samangsa Panjenengane, yaiku Sang Roh Kayekten, rawuh, bakal nuntun kowe marang sakehing kayekten. Panjenengane ora bakal ngandika saka karsane dhewe, nanging bakal ngandikakake apa kang dipireng, sarta bakal martakake marang kowe apa kang bakal kelakon. ¹⁴Panjenengane bakal ngluhurake Aku, amarga bakal mundhut saka kagunganKu banjur ngandhakake marang kowe. ¹⁵Samubarang kang dadi kagungane RamaKu iku uga dadi kagunganKu; mulane Aku kandha yen Panjenengane bakal mundhut saka kagunganKu lan ngandhakake marang kowe.

¹⁶“Ora suwe maneh kowe padha ora ndeleng Aku; banjur ora suwe maneh kowe bakal padha ndeleng Aku.”

Kasusahanmu Bakal Malih Dadi Kabungahan

¹⁷Mulane ana sakabate sawatara kang padha takon-tinakon siji lan sijine: “Apa ta tegese pangandikane: ‘Ora suwe maneh kowe padha ora ndeleng Aku, banjur ora suwe maneh kowe bakal padha ndeleng Aku,’ lan, ‘Amarga Aku tindak marang Sang Rama’?” ¹⁸Mulane wong-wong mau padha celathu terus: “Apa ta tegese ‘ora suwe maneh’ iku? Kita padha ora ngerti apa kang dikarsakake.”

¹⁹Gusti Yesus pirsa yen wong-wong mau padha kepengin takon marang Panjenengane, mulane ngandika marang wong-wong mau: “Apa kowe padha takon-tinakon bab tegese pangandikanKu: ‘Ora suwe maneh kowe padha ora ndeleng Aku, banjur ora suwe maneh kowe bakal padha ndeleng Aku’?

²⁰“Satemen-temene Aku pitutur marang kowe: kowe bakal padha nangis lan prihatin, nanging jagad bakal bungah. Kowe bakal padha susah, nanging kasusahanmu bakal malih dadi kabungahan. ²¹Wong wadon kang nglairake iku ngalami lara marga wis tekan wektune; nanging sawise nglairake bayine, dheweke lali marang kasangsarane, marga bungah dene ana manungsa kang wis lair ing donya. ²²Mangkono uga kowe saiki padha susah, nanging Aku bakal nemoni kowe maneh, lan atimu bakal bungah, sarta ora ana wong siji-sijia kang bisa ngrebut kabungahanmu.

²³Ing dina iku kowe padha ora bakal takon apa-apa marang Aku. Satemen-temene Aku pitutur marang kowe: apa wae kang koksuwun marang RamaKu atas asmaKu, bakal diparingake marang kowe. ²⁴Nganti saiki kowe durung tau nyuwun apa-apa atas asmaKu. Padha nyuwuna, lan kowe bakal padha nampa, supaya kabungahanmu dadi sampurna.

²⁵Prakara iki wis Dakkandhakake marang kowe sarana pasemon. Bakal tekan wektune Aku ora ngandika nganggo pasemon maneh, nanging Aku bakal nerangake marang kowe bab RamaKu kanthi cetha. ²⁶Ing dina iku kowe bakal padha nyuwun atas asmaKu, lan Aku ora kandha yen Aku bakal nyuwunake kowe marang RamaKu; ²⁷awit Sang Rama piyambak nresnani kowe, marga kowe wis padha nresnani Aku lan pracaya yen Aku rawuh saka Rama kita. ^a a v27 Gusti Yesus mratelakake marang para sakabat yen Sang Rama piyambak nresnani wong-wong mau — ora saka kadohan, ora lumantar Gusti Yesus minangka lantaran kang ewuh. Katresnane marang Gusti Yesus lan pracayane yen Panjenengane rawuh saka Sang Rama wis ndadekake wong-wong mau manggon ing sajroning katresnane Sang Rama piyambak. ²⁸Aku metu saka RamaKu lan rawuh ing jagad; saiki Aku ninggal jagad maneh, tindak bali marang RamaKu.”

²⁹Para sakabate banjur padha matur: “Lah, samangke Paduka ngandika kanthi cetha, boten ngagem pasemon malih! ³⁰Samangke kawula sami mangertos bilih Paduka pirsa samukawis, lan boten mbetahaken tiyang ingkang pitaken dhateng Paduka; pramila kawula sami pitados bilih Paduka rawuh saking Rama kita.”

³¹Paring wangsulane Gusti Yesus: “Apa saiki kowe wis padha pracaya?

³²“Lah, bakal tekan wektune — malah wis tekan — kowe bakal padha buyar, siji-sijine bali menyang omahe dhewe-dhewe, lan ninggal Aku ijen. Nanging Aku ora ijen, amarga RamaKu nunggil karo Aku. ³³Iki wis Dakkandhakake marang kowe supaya kowe padha oleh tentrem-rahayu ana ing Aku. Ana ing jagad kowe bakal padha ngalami karubedan, nanging padha diteteg atimu — Aku wis ngalahake jagad.”