یوحنا 16

16 ¹«این همه را به شما گفتم تا نلغزید. ²شما را از کنیسه‌ها بیرون خواهند راند؛ و حتی ساعتی می‌رسد که هر که شما را بکشد، گمان کند که خدا را خدمتی کرده است. ³این کارها را از آن رو خواهند کرد که نه پدر را شناخته‌اند و نه مرا. ⁴اما این را به شما گفتم تا چون ساعتِ آن فرا رسد، به یاد آورید که به شما گفته بودم. این را از آغاز به شما نگفتم، زیرا با شما بودم.

⁵«اما اکنون نزد فرستندهٔ خود می‌روم، و هیچ‌یک از شما از من نمی‌پرسد: ‹کجا می‌روی؟› ⁶بلکه چون این چیزها را به شما گفتم، دلِ شما پر از اندوه شده است. ⁷به‌راستی به شما می‌گویم: رفتن من به خیرِ شماست. زیرا اگر نروم، آن مددکار، روح‌القدس، نزد شما نخواهد آمد؛ اما اگر بروم، او را نزد شما خواهم فرستاد. ⁸و چون بیاید، جهان را در خصوصِ گناه و عدالت و داوری مجاب خواهد ساخت: ⁹در خصوصِ گناه، از آن رو که به من ایمان نمی‌آورند؛ ¹⁰در خصوصِ عدالت، از آن رو که نزد پدرم می‌روم و دیگر مرا نخواهید دید؛ ¹¹و در خصوصِ داوری، از آن رو که فرمانروای این جهان محکوم شده است.

¹²«هنوز بسیار چیزها دارم که به شما بگویم، اما اکنون تابِ شنیدنش را ندارید. ¹³اما چون او، روحِ راستی، بیاید، شما را به تمامیِ حقیقت راهبری خواهد کرد. زیرا از خود سخن نخواهد گفت، بلکه هر چه بشنود همان را خواهد گفت و شما را از آنچه در راه است آگاه خواهد ساخت. ¹⁴او مرا جلال خواهد داد، زیرا از آنچه از آنِ من است خواهد گرفت و به شما خواهد گفت. ¹⁵هر آنچه پدرم دارد، از آنِ من است؛ از این رو گفتم که از آنچه از آنِ من است می‌گیرد و به شما خواهد گفت.

¹⁶«اندکی دیگر، مرا نخواهید دید؛ و باز اندکی دیگر، مرا خواهید دید.»

اندوهِ شما به شادی بدل خواهد شد

¹⁷پس برخی از شاگردانش به یکدیگر گفتند: «مقصود او از این سخن چیست که می‌گوید: ‹اندکی دیگر مرا نخواهید دید، و باز اندکی دیگر مرا خواهید دید،› و: ‹زیرا نزد پدر می‌روم›؟» ¹⁸پس پیوسته می‌گفتند: «مقصود او از این ‹اندکی دیگر› چیست؟ نمی‌دانیم از چه سخن می‌گوید.»

¹⁹عیسی دریافت که می‌خواهند از او بپرسند، پس به ایشان گفت: «آیا از یکدیگر می‌پرسید که مقصودم از این سخن چه بود که گفتم: ‹اندکی دیگر مرا نخواهید دید، و باز اندکی دیگر مرا خواهید دید›؟

²⁰«آمین، آمین، به شما می‌گویم: شما خواهید گریست و ماتم خواهید کرد، اما جهان شادی می‌کند. شما اندوهگین خواهید شد، اما اندوهِ شما به شادی بدل خواهد شد. ²¹زنی که در حالِ زایمان است درد می‌کشد، زیرا ساعتش فرا رسیده است؛ اما چون کودک را به دنیا آورد، آن رنج را از یاد می‌برد، از شادیِ اینکه انسانی به جهان آمده است. ²²پس شما نیز اکنون اندوه دارید، اما باز شما را خواهم دید و دلتان شاد خواهد شد، و کسی آن شادی را از شما نخواهد گرفت.

²³در آن روز، دیگر چیزی از من نخواهید پرسید. آمین، آمین، به شما می‌گویم: هر چه از پدرم به نامِ من بخواهید، آن را به شما خواهد داد. ²⁴تا کنون به نامِ من چیزی نخواسته‌اید. بخواهید، و خواهید یافت، تا شادیِ شما کامل شود.

²⁵این چیزها را با تمثیل به شما گفته‌ام. اما ساعتی می‌رسد که دیگر با تمثیل سخن نخواهم گفت، بلکه آشکارا از پدرم با شما سخن خواهم گفت. ²⁶در آن روز به نامِ من خواهید خواست؛ و به شما نمی‌گویم که من از جانبِ شما از پدرم درخواست خواهم کرد؛ ²⁷زیرا خودِ پدر شما را دوست می‌دارد، چون شما مرا دوست داشته‌اید و ایمان آورده‌اید که از پدر ما آمده‌ام. ^a a v27 عیسی به شاگردان می‌گوید که خودِ پدر ایشان را دوست می‌دارد — نه از دور، و نه از راهِ عیسی همچون واسطه‌ای بی‌میل. محبتِ ایشان به عیسی و ایمانشان به آمدنِ او از پدر، آنان را در دلِ محبتِ خودِ پدر جای داده است. ²⁸از پدرم آمدم و به جهان وارد شدم؛ و باز جهان را ترک می‌کنم و نزد پدرم می‌روم.»

²⁹شاگردانش گفتند: «اکنون آشکارا سخن می‌گویی و هیچ تمثیلی به کار نمی‌بری! ³⁰اکنون می‌دانیم که تو همه‌چیز را می‌دانی و نیازی نیست کسی از تو پرسشی کند؛ از این رو ایمان داریم که از پدر ما آمده‌ای.»

³¹عیسی پاسخ داد: «آیا اکنون ایمان دارید؟

³²«اینک ساعتی می‌رسد — و رسیده است — که پراکنده خواهید شد، هر یک به خانهٔ خود، و مرا تنها خواهید گذاشت. با این حال تنها نیستم، زیرا پدرم با من است. ³³این را به شما گفتم تا در من آرامش داشته باشید. در جهان با سختی روبه‌رو خواهید شد، اما دل قوی دارید — من بر جهان پیروز شده‌ام.»