منهنجو وڃڻ اوهان جي ڀلائيءَ لاءِ آهي
يسوع کين صاف ٻڌائي ٿو ته انهن کي عبادت خانن مان ڪڍيو ويندو ۽ اهڙا ماڻهو قتل ڪندا جيڪي سمجهن ٿا ته اهي خدا جي خدمت ڪري رهيا آهن. تڏهن به سندس وڃڻ چڱو آهي، ڇاڪاڻ ته روح قائل ڪرڻ ۽ رهنمائي ڪرڻ لاءِ ايندو. سندن غم، عورت جي زيچگي وانگر، خوشيءَ ۾ بدلجي ويندو. پيءُ کين پيار ڪري ٿو.
16 1”مون اوهان کي اهي سڀ ڳالهيون ان لاءِ ٻڌايون آهن تہ اوهين ڀٽڪي نہ وڃو. 2اهي اوهان کي عبادتخانن مان ڪڍي ڇڏيندا؛ بلڪ اهڙي گهڙي ايندي جڏهن جيڪو اوهان کي ماريندو سو سمجهندو تہ آءٌ خدا جي خدمت پيش ڪريان ٿو. 3اهي اهو ان ڪري ڪندا جو هنن نہ پيءُ کي سڃاتو آهي نہ مون کي. 4پر مون اوهان کي اهو ان لاءِ ٻڌايو آهي تہ جڏهن هنن جي گهڙي ايندي تڏهن اوهان کي ياد ايندو تہ مون اوهان کي ٻڌايو هو. شروع ۾ مون اوهان کي اهو نہ ٻڌايو، ڇاڪاڻ تہ آءٌ اوهان سان گڏ هوس.
5”پر هاڻي آءٌ انهيءَ ڏانهن ٿو وڃان جنهن مون کي موڪليو آهي، ۽ اوهان مان ڪوبہ مون کان نہ ٿو پڇي تہ ’تون ڪيڏانهن ٿو وڃين؟‘ 6بلڪ مون اهي ڳالهيون اوهان کي چيون آهن، تنهنڪري اوهان جي دل ۾ ڏک ڀرجي ويو آهي. 7آءٌ اوهان کي سچ ٿو ٻڌايان: منهنجو وڃڻ اوهان جي ڀلائيءَ لاءِ آهي. جيڪڏهن آءٌ نہ ويس تہ مددگار، يعني پاڪ روح اوهان وٽ نہ ايندو. پر جيڪڏهن آءٌ ويس تہ کيس اوهان ڏانهن موڪليندس. 8جڏهن هو ايندو تڏهن دنيا کي گناهه، سچائيءَ ۽ عدالت بابت قائل ڪندو: 9گناهه بابت، ان ڪري جو اهي مون تي ايمان نہ ٿا آڻين؛ 10سچائيءَ بابت، ان ڪري جو آءٌ منهنجي پيءُ ڏانهن ٿو وڃان ۽ اوهين مون کي وڌيڪ نہ ڏسندا؛ 11عدالت بابت، ان ڪري جو هن دنيا جي حاڪم جو فيصلو ٿي چڪو آهي.
12”اڃا مون وٽ اوهان کي چوڻ لاءِ گھڻيون ڳالهيون آهن، پر اوهين هاڻي انهن کي برداشت نہ ٿا ڪري سگھو. 13پر جڏهن هو، يعني سچائيءَ جو روح ايندو، تڏهن اوهان کي سڄيءَ سچائيءَ ۾ رستو ڏيکاريندو. هو پنهنجي طرفان نہ ڳالهائيندو، پر جيڪي ٻڌندو سو ڳالهائيندو ۽ ايندڙ ڳالهيون اوهان کي ٻڌائيندو. 14هو مون کي جلوو ڏيندو، ڇاڪاڻ تہ هو منهنجي شيءِ مان کڻي اوهان کي ٻڌائيندو. 15جيڪي ڪجهه منهنجي پيءُ وٽ آهي سو سڀ منهنجو آهي؛ تنهنڪري مون چيو تہ هو منهنجي شيءِ مان کڻي اوهان کي ٻڌائيندو.
16”ٿوري دير کان پوءِ اوهين مون کي وڌيڪ نہ ڏسندا؛ وري ٿوري دير کان پوءِ مون کي ڏسندا.“
اوهان جو غم خوشيءَ ۾ بدلجي ويندو
17پوءِ سندس ڪن شاگردن هڪ ٻئي کي چيو تہ ”هي ڇا ٿو چوي تہ ’ٿوري دير ۾ اوهين مون کي نہ ڏسندا، وري ٿوري دير ۾ مون کي ڏسندا،‘ ۽ ’ڇاڪاڻ تہ آءٌ پيءُ ڏانهن ٿو وڃان‘؟“ 18پوءِ هو چوندا رهيا تہ ”هي ’ٿوري دير‘ ڇا ٿو چوي؟ اسان کي سمجھ ۾ نہ ٿو اچي تہ هو ڇا ٿو چوي.“
19يسوع ڄاتو تہ اهي کانئس پڇڻ چاهين ٿا، تنهنڪري کين چيائين تہ ”ڇا اوهين هڪ ٻئي کان انهيءَ ڳالهه بابت پڇو ٿا تہ مون چيو هو ’ٿوري دير ۾ اوهين مون کي نہ ڏسندا، وري ٿوري دير ۾ مون کي ڏسندا‘؟
20”آءٌ اوهان کي سچ سچ ٿو چوان تہ اوهين روئندا ۽ ماتم ڪندا، پر دنيا خوش ٿيندي. اوهين غمگين ٿيندا، پر اوهان جو غم خوشيءَ ۾ بدلجي ويندو. 21جڏهن ڪنهن عورت کي ڄمڻ جو سور اچي ٿو تڏهن هوءَ ڏک ۾ پئجي وڃي ٿي، ڇاڪاڻ تہ سندس گهڙي اچي وئي آهي؛ پر جڏهن ٻار ڄڻي ٿي تڏهن ان تڪليف کي وساري ڇڏي ٿي، ڇاڪاڻ تہ هوءَ خوش آهي تہ دنيا ۾ هڪ ماڻهو ڄائو آهي. 22ائين اوهان کي بہ هاڻي ڏک آهي، پر آءٌ اوهان کي وري ڏسندس، تڏهن اوهان جي دل خوش ٿيندي ۽ اوهان جي خوشي اوهان کان ڪوبہ نہ کسندو.
23انهيءَ ڏينهن اوهين مون کان ڪجهه بہ نہ پڇندا. آءٌ اوهان کي سچ سچ ٿو چوان تہ جيڪو ڪجهه اوهين منهنجي نالي سان منهنجي پيءُ کان گھرندا، سو هو اوهان کي ڏيندو. 24هينئر تائين اوهان منهنجي نالي سان ڪجهه نہ گھريو آهي. گھرو تہ اوهان کي ملندو، جيئن اوهان جي خوشي ڀرپور ٿئي.
25مون اهي ڳالهيون اوهان کي مثالن ۾ چيون آهن. اهڙي گهڙي ايندي جڏهن آءٌ اوهان سان وڌيڪ مثالن ۾ نہ ڳالهائيندس، پر منهنجي پيءُ بابت اوهان کي کليل ٻڌائيندس. 26انهيءَ ڏينهن اوهين منهنجي نالي سان گھرندا، ۽ آءٌ اوهان کي اهو نہ ٿو چوان تہ آءٌ اوهان جي طرفان منهنجي پيءُ کان گھرندس؛ 27ڇاڪاڻ تہ پيءُ پاڻ اوهان کي پيار ٿو ڪري، ان ڪري جو اوهان مون کي پيار ڪيو آهي ۽ ايمان آندو آهي تہ آءٌ اسان جي پيءُ وٽان آيو آهيان. a a v27 يسوع شاگردن کي ٻڌائي ٿو تہ پيءُ پاڻ کين پيار ٿو ڪري — نہ پري کان، نہ ئي يسوع جي وسيلي ڪنهن بيزار وچولي وانگر. يسوع سان سندن پيار ۽ سندس پيءُ وٽان اچڻ تي سندن ايمان کين پيءُ جي پنهنجي پيار جي اندر رکيو آهي. 28آءٌ منهنجي پيءُ وٽان آيو آهيان ۽ دنيا ۾ آيو آهيان؛ وري دنيا کي ڇڏي منهنجي پيءُ ڏانهن ٿو وڃان.“
29سندس شاگردن چيو تہ ”هاڻي تون کليل ڳالهائين ٿو ۽ ڪو مثال نہ ٿو ڏين! 30هاڻي اسان ڄاڻون ٿا تہ تون سڀ ڪجهه ڄاڻين ٿو ۽ توکي ڪنهن جي ضرورت ناهي جو تو کان سوال پڇي؛ تنهنڪري اسان ايمان ٿا آڻيون تہ تون اسان جي پيءُ وٽان آيو آهين.“
31يسوع وراڻيو تہ ”ڇا هاڻي اوهين ايمان ٿا آڻيو؟
32”ڏسو، اهڙي گهڙي ايندي—بلڪ اچي چڪي آهي—جڏهن اوهين ٽڙي پکڙجي ويندا، هر ڪو پنهنجي گھر ڏانهن، ۽ مون کي اڪيلو ڇڏي ڏيندا. تڏهن بہ آءٌ اڪيلو ناهيان؛ منهنجو پيءُ مون سان گڏ آهي. 33مون اهو اوهان کي ان لاءِ چيو آهي تہ اوهان کي مون ۾ اطمينان ملي. دنيا ۾ اوهان کي ڏک سهڻا پوندا، پر همت ڪريو—مون دنيا تي فتح ماڻي آهي.“
