Geura Ceurik Nangis, He Kapal-kapal Tarsis
Palabuhan Tirus geus leungit, sarta mitra-mitra dagangna dipiwarang ngagerung; padagang anu ngamahkotaan raja-raja jeung ngajadikeun laut pasar téh jempé. Rama urang anu ngarencanakeun éta, pikeun ngarubuhkeun sagala kaagulan anu mulya. Panghasilanana engké jadi suci.
23 1Nubuat ngeunaan Tirus: Geura ceurik nangis, he kapal-kapal Tarsis, sabab palabuan maraneh geus ruksak, teu nyesa imah atawa pangiuhan. Ti tanah Siprus beja teh geus nepi ka maranehna. 2Geura jempe, he anu maridang di sisi basisir, he para sudagar Sidon, anu para utusanna meuntas laut. 3Meuntasan cai anu lega, gandum ti Sihor datang, pepelakan ti Walungan Nil—eta teh panghasilanana; sarta manehna jadi pasar bangsa-bangsa. 4Geura era, he Sidon, sabab laut geus ngomong, benteng laut, nyarita: “Kuring can kungsi beurat ngandung atawa ngalahirkeun, kuring can kungsi ngasuh para pamuda atawa ngagedekeun para parawan.” 5Waktu beja nepi ka Mesir, maranehna bakal ngulinggasahan ku kanyeri waktu ngadenge beja ngeunaan Tirus. 6Geura meuntas ka Tarsis; geura ceurik nangis, he anu maridang di sisi basisir. 7Ieu teh kota maraneh anu pinuh kasuka tea? Anu asal-usulna ti jaman baheula, anu sampeanana mawa manehna netep di nagri-nagri anu jauh? 8Saha anu geus ngarancang ieu pikeun ngalawan Tirus, kota anu ngabagikeun makuta, anu para sudagarna jaradi pangeran, anu para padagangna jadi jalma-jalma anu dimulyakeun di saalam dunya? 9Rama nu ngawasa balad sawarga anu parantos ngarancang eta—pikeun ngahinakeun sagala kareueus anu mulya, pikeun ngarendahkeun sakabeh jalma anu dimulyakeun di saalam dunya. 10Geura ngocor meuntasan tanah maraneh ibarat Walungan Nil, he putri Tarsis; palabuan teh geus euweuh deui. 11Mantenna parantos ngulurkeun panangan-Na ka luhureun laut; Mantenna parantos ngageterkeun karajaan-karajaan. Rama urang parantos masihan parentah ngeunaan Kanaan pikeun ngaruksak benteng-bentengna.
12Saur Mantenna, “Maneh moal ngarasa bungah deui, he putri parawan Sidon anu geus dihinakeun. Geura cengkat, meuntas ka Siprus; sanajan di dinya oge maneh moal manggih reureuh.”
13Tempo tanah urang Babul! Ieu teh bangsa anu geus euweuh deui; Asur geus masrahkeun eta ka sato-sato gurun. Maranehna ngadegkeun munara-munara pangepungan, ngabukbak karaton-karatonna nepi ka ruksak, ngajadikeun eta ruruntuk. a a v13 Ibrani: urang Kasdim — bangsa anu nyekel kakawasaan di Babul jaman baheula. 14Geura ceurik nangis, he kapal-kapal Tarsis, sabab benteng maraneh geus ruksak. 15Dina poe eta Tirus bakal dipopohokeun salila tujuh puluh taun, saumur hirup hiji raja. Sanggeus tujuh puluh taun, nasib Tirus bakal cara lagu palacur: 16“Cokot kacapi, ider-ideran di jero kota, he palacur anu kapopohokeun; tabeuh kalawan ngareunah, haleuangkeun loba lagu, supaya maneh diinget-inget deui.” 17Sanggeus tujuh puluh taun, Rama urang bakal nolih ka Tirus, sarta manehna bakal balik deui kana pagaweanana nyiar kauntungan, ngalacurkeun maneh jeung sakabeh karajaan di dunya di saalam bumi. 18Tapi kauntungan jeung pangasilanana bakal disucikeun pikeun Rama urang. Moal ditumpuk atawa diteundeun; kauntunganana bakal dibikeun ka jalma-jalma anu hirup di payuneun Rama urang, pikeun dahareun anu ngalomboh jeung pakean anu alus.