ହେ ତର୍ଶୀଶର ଜାହାଜସମୂହ, ହାହାକାର କର

ସୋରର ବନ୍ଦର ଲୋପ ପାଇଛି ଏବଂ ତାʼର ବାଣିଜ୍ୟ ସହଯୋଗୀମାନଙ୍କୁ ବିଳାପ କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ; ଯେଉଁ ବଣିକମାନେ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧାଉଥିଲେ ଓ ସମୁଦ୍ରକୁ ବଜାର କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ନୀରବ ହୁଅନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଗୌରବମୟ ଅହଂକାରକୁ ତଳେ ପକାଇବା ପାଇଁ ଆମ ପିତା ଏହା ଯୋଜନା କଲେ। ତାʼର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଉପାର୍ଜନ ପବିତ୍ର ହୁଏ।

ଅଧ୍ୟାୟ 23।

ସୋର ବିଷୟକ ବାର୍ତ୍ତା: ହେ ତର୍ଶୀଶର ଜାହାଜସମୂହ, ହାହାକାର କର, କାରଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବନ୍ଦର ବିନଷ୍ଟ ହୋଇଅଛି, ଗୃହ ଓ ଆଶ୍ରୟ ବିହୀନ ହୋଇ ପଡ଼ିଅଛି। କୁପ୍ର ଦେଶରୁ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଏହି ସମାଚାର ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଅଛି। ହେ ଉପକୂଳ ନିବାସୀ ଲୋକ, ହେ ସୀଦୋନର ବଣିକଗଣ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ନୀରବ ହୁଅ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାବାହକମାନେ ସମୁଦ୍ର ପାର ହୁଅନ୍ତି। ବିସ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ଜଳରାଶି ଉପର ଦେଇ ଶୀୟୋରର ଶସ୍ୟ, ନୀଲ ନଦୀର ଶସ୍ୟ ଆସିଲା—ଏହା ତାହାର ଆୟ ଥିଲା; ପୁଣି ସେ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହର ବାଣିଜ୍ୟ ସ୍ଥାନ ହେଲା। ହେ ସୀଦୋନ, ଲଜ୍ଜିତ ହୁଅ, କାରଣ ସମୁଦ୍ର କହିଅଛି, ସମୁଦ୍ରର ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗ କହିଅଛି, “ମୁଁ ପ୍ରସବବେଦନା ଭୋଗ କରି ନାହିଁ କି ସନ୍ତାନ ପ୍ରସବ କରି ନାହିଁ, ମୁଁ ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ଲାଳନପାଳନ କରି ନାହିଁ କି କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିପାଳନ କରି ନାହିଁ।” ଯେତେବେଳେ ମିସରରେ ଏହି ସମାଚାର ଉପସ୍ଥିତ ହେବ, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ସୋର ବିଷୟକ ବାର୍ତ୍ତାରେ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଛଟପଟ ହେବେ। ତୁମ୍ଭେମାନେ ତର୍ଶୀଶକୁ ପାର ହୋଇଯାଅ; ହେ ଉପକୂଳ ନିବାସୀ ଲୋକ, ହାହାକାର କର। ଏହା କି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଉଲ୍ଲାସମୟୀ ନଗରୀ, ଯାହାର ଆରମ୍ଭ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ, ଯାହାର ଚରଣ ତାହାକୁ ଦୂର ଦେଶରେ ବସତି ସ୍ଥାପନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ବହି ନେଇଥିଲା? ମୁକୁଟ ପ୍ରଦାନକାରିଣୀ ସୋର, ଯାହାର ବଣିକମାନେ ଅଧିପତି ଥିଲେ, ଯାହାର ବ୍ୟବସାୟୀମାନେ ପୃଥିବୀର ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ଲୋକ ଥିଲେ, ତାହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏହା କିଏ ସଂକଳ୍ପ କରିଅଛି? ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀଗଣର ପିତା ଏହା ସଂକଳ୍ପ କରିଅଛନ୍ତି—ସକଳ ଗୌରବମୟ ଗର୍ବକୁ କଳଙ୍କିତ କରିବା ନିମନ୍ତେ, ପୃଥିବୀର ସକଳ ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ନମ୍ର କରିବା ନିମନ୍ତେ। ହେ ତର୍ଶୀଶ କନ୍ୟେ, ନୀଲ ନଦୀ ତୁଲ୍ୟ ତୁମ୍ଭ ଦେଶ ଉପରେ ବହିଯାଅ; ଆଉ କୌଣସି ବନ୍ଦର ନାହିଁ। ସେ ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଆପଣା ହସ୍ତ ବିସ୍ତାର କରିଅଛନ୍ତି; ସେ ରାଜ୍ୟସମୂହକୁ କମ୍ପିତ କରିଅଛନ୍ତି। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କିଣାନର ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗସବୁ ବିନଷ୍ଟ କରିବା ନିମନ୍ତେ ତାହା ବିଷୟରେ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଅଛନ୍ତି।

ସେ କହିଲେ, “ହେ ଭ୍ରଷ୍ଟୀକୃତ ସୀଦୋନର କୁମାରୀ କନ୍ୟେ, ତୁ ଆଉ ଉଲ୍ଲାସ କରିବୁ ନାହିଁ। ଉଠ, କୁପ୍ରକୁ ପାର ହୋଇଯା; ସେଠାରେ ହେଁ ତୁ କିଛି ବିଶ୍ରାମ ପାଇବୁ ନାହିଁ।”

ବାବିଲୀୟମାନଙ୍କ ଦେଶ ଆଡ଼େ ଦୃଷ୍ଟି କର! ଏହି ଲୋକମାନେ ଆଉ ନାହାନ୍ତି; ଅଶୂର ଏହାକୁ ବନ୍ୟ ଜନ୍ତୁମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ସମର୍ପଣ କଲା। ସେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ଅବରୋଧ ଦୁର୍ଗ ନିର୍ମାଣ କଲେ, ସେମାନେ ତାହାର ଅଟ୍ଟାଳିକାସବୁ ବିବସ୍ତ୍ର କଲେ, ସେମାନେ ତାହାକୁ ଧ୍ଵଂସସ୍ଥଳ କଲେ। ^a ହେ ତର୍ଶୀଶର ଜାହାଜସମୂହ, ହାହାକାର କର, କାରଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗ ବିନଷ୍ଟ ହୋଇଅଛି। ସେହି ଦିନ ଜଣେ ରାଜାଙ୍କ ଆୟୁଷ ତୁଲ୍ୟ ସତୁରି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୋର ବିସ୍ମୃତ ହେବ। ସତୁରି ବର୍ଷର ଶେଷରେ ସୋରର ଦଶା ବେଶ୍ୟାର ଗୀତ ତୁଲ୍ୟ ହେବ: “ହେ ବିସ୍ମୃତା ବେଶ୍ୟେ, ବୀଣା ନେଇ ନଗରରେ ଭ୍ରମଣ କର; ତୁ ଯେପରି ସ୍ମରଣ ହେବୁ, ଏଥିପାଇଁ ମଧୁର ସ୍ଵରରେ ବଜା, ଅନେକ ଗୀତ ଗାନ କର।” ସତୁରି ବର୍ଷର ଶେଷରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସୋର ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ଫେରାଇବେ, ପୁଣି ସେ ଆପଣା ଆୟକୁ ଫେରିଯିବ, ପୃଥିବୀ ସାରା ଜଗତର ସକଳ ରାଜ୍ୟ ସହିତ ବ୍ୟଭିଚାର କରିବ। କିନ୍ତୁ ତାହାର ଲାଭ ଓ ଆୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପବିତ୍ର ବୋଲି ପୃଥକୀକୃତ ହେବ। ତାହା ସଞ୍ଚିତ କି ରକ୍ଷିତ ହେବ ନାହିଁ; ତାହାର ଲାଭ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବାସ କରିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ପ୍ରଚୁର ଖାଦ୍ୟ ଓ ସୁନ୍ଦର ବସ୍ତ୍ର ନିମନ୍ତେ ହେବ।