Padha Sesambata, He Kapal-kapale Tarsis
Palabuhane Tirus wis ilang lan mitra-mitra dagange didhawuhi padha nangis nggero; para sudagar kang nate makuthani raja-raja lan ndadekake segara pasar, saiki padha meneng. Rama kita kang wis ngrancang iku, kanggo ngasorake sakehing kumalungkung kang mulya. Pametune ing tembe dadi suci.
23 1Wangsit bab Tirus: Padha sesambata, he kapal-kapale Tarsis, awit palabuhanmu wis karusak, ora ana omah utawa pangungsen maneh. Saka tanah Siprus kabar mau wis tumeka marang wong-wong mau. 2Padha menenga, he kowe kang manggon ing pesisir, he para sudagar Sidon, kang para utusane padha nyabrang segara. 3Ngliwati samodra kang jembar gandum saka Sihor wis teka, panen saka Kali Nil—iki pangasilane; sarta dheweke dadi pasare para bangsa. 4Isina, he Sidon, awit segara wis ngucap, yaiku beteng ing segara, pangucape: “Aku ora tau nandhang lara nglairake anak, aku ora ngopeni nom-noman lanang lan ora nggedhekake nom-noman wadon.” 5Bareng kabar iku tekan ing Mesir, wong-wong bakal padha nggrantes krungu warta bab Tirus. 6Padha nyabranga menyang Tarsis; padha sesambata, he kowe kang manggon ing pesisir. 7Apa iki kuthamu kang kebak kabungahan, kang wiwitane wis ana wiwit jaman kuna, kang sikile nggawa dheweke manggon ing tanah-tanah kang adoh? 8Sapa kang wis ngrancang bab iki tumrap Tirus, kutha kang ngganjar makutha, kang para sudagare dadi para pangeran, kang para bakule dadi wong-wong kang kajen ing salumahing bumi? 9Rama kita, Gustine wadyabala ing swarga, kang wis karsa mangkono iku—supaya najisi sakehing kaluhuran kang gumunggung, lan ngasorake kabeh wong kang kajen ing bumi. 10Iliya ngebaki tanahmu kaya Kali Nil, he putri Tarsis; wis ora ana palabuhan maneh. 11Panjenengane wis ngagagake astane ngungkuli segara; Panjenengane wis ngoregake karajan-karajan. Rama kita wis paring dhawuh ngenani Kanaan, supaya beteng-betenge dirusak.
12Panjenengane ngandika: “Kowe wis ora bakal bungah maneh, he prawan putri Sidon kang wis dirusak kaurmatane. Tangia, nyabranga menyang Siprus; nanging ana ing kana uga kowe ora bakal oleh katentreman.”
13Delengen tanahe wong Babil! Iki bangsa kang saiki wis ora ana; Asyur wis masrahake tanah iku marang kewan-kewan ing ara-ara samun. Wong-wong mau wis padha ngedegake menara-menara pangepungan, lan ngrayah kraton-kratone nganti gusis, sarta digawe jugrug dadi gempuran. a a v13 Ibrani: wong Kasdim — bangsa kang nguwasani nagara Babil ing jaman kuna. 14Padha sesambata, he kapal-kapale Tarsis, awit betengmu wis karusak. 15Ing dina iku Tirus bakal dilalekake nganti pitung puluh taun, padha karo lawase urip sawijining raja. Sawise pitung puluh taun, nasibe Tirus bakal kaya tembang kidunge wong sundel: 16“Njupuka kecapi, ngidera ing sakiwa-tengening kutha, he sundel kang wis dilalekake; nyuwaraa kang ngresepake, ngidunga akeh-akeh, supaya kowe dielingi maneh.” 17Sawise pitung puluh taun, Rama kita bakal mirsani Tirus maneh, banjur kutha mau bakal bali marang pametune, laku jina karo sakehing karajan ing donya ing salumahing bumi. 18Nanging bathine lan pametune bakal kasengkerake dadi suci konjuk marang Rama kita. Iku ora bakal disimpen utawa diklumpukake; bathine bakal diwenehake marang wong-wong kang manggon ana ing ngarsane Rama kita, kanggo pangan kang luber lan sandhangan kang becik.