રુદન કરો, તાર્શીશનાં વહાણો

તૂરનું બંદર નાશ પામ્યું છે અને તેના વેપારી સાથીઓને વિલાપ કરવાનું કહેવાય છે; રાજાઓને મુગટ પહેરાવનારા અને સમુદ્રને બજાર બનાવનારા વેપારીઓ ચૂપ થઈ જાય છે. આપણા પિતાએ જ આ યોજ્યું, જેથી સઘળા મહિમાના ગર્વને નીચો પાડે. તેની પછીની કમાણી પવિત્ર બને છે.

અધ્યાય 23.

તૂર વિષેની ભવિષ્યવાણી: રુદન કરો, તાર્શીશનાં વહાણો, કેમ કે તમારું બંદર નાશ પામ્યું છે, ઘર કે આશ્રય વિના રહી ગયું છે. સાયપ્રસ દેશથી સમાચાર તેમની પાસે પહોંચ્યા છે. કિનારે વસનારાઓ, સિદોનના વેપારીઓ, શાંત રહો, જેમના સંદેશવાહકો સમુદ્ર પાર કરે છે. મહાન જળ પાર કરીને શીહોરનું અનાજ, નાઇલની ઊપજ આવી—એ તેની આવક હતી; અને તે પ્રજાઓનું બજાર બની. હે સિદોન, શરમાઈ જા, કેમ કે સમુદ્ર, સમુદ્રના કિલ્લાએ બોલ્યો છે: “મેં પ્રસવવેદના વેઠી નથી કે જન્મ આપ્યો નથી, મેં જુવાનોને ઉછેર્યા નથી કે જુવાન સ્ત્રીઓને મોટી કરી નથી.” જ્યારે ખબર મિસર પહોંચશે, ત્યારે તૂર વિષેના સમાચારથી તેઓ વેદનામાં તરફડશે. તાર્શીશ પાર જાઓ; કિનારે વસનારાઓ, રુદન કરો. શું આ તમારું આનંદમગ્ન નગર છે, જેનો આરંભ પ્રાચીન કાળનો છે, જેના પગ તેને દૂરના દેશોમાં વસવા લઈ ગયા? તૂરની વિરુદ્ધ આ યોજના કોણે ઘડી, જે મુગટ આપનાર હતું, જેના વેપારીઓ રાજકુમારો હતા, જેના સોદાગરો પૃથ્વીના સન્માનિત લોકો હતા? આકાશનાં સૈન્યોના પિતાએ એ યોજના ઘડી છે— સર્વ ભભકાદાર ગર્વને ભ્રષ્ટ કરવા, પૃથ્વીના સર્વ સન્માનિત લોકોને નમ્ર કરવા. હે તાર્શીશની દીકરી, નાઇલની જેમ તારા દેશ પર ફેલાઈ જા; હવે બંદર રહ્યું નથી. તેમણે સમુદ્ર પર પોતાનો હાથ લંબાવ્યો છે; તેમણે રાજ્યોને હલાવી નાખ્યાં છે. આપણા પિતાએ કનાન વિષે આજ્ઞા આપી છે કે તેના કિલ્લાઓનો નાશ કરવામાં આવે.

તેમણે કહ્યું, “હે સિદોનની ભ્રષ્ટ થયેલી કુમારિકા દીકરી, હવે તું આનંદ કરીશ નહિ. ઊઠ, સાયપ્રસ પાર જા; ત્યાં પણ તને વિસામો મળશે નહિ.”

બાબિલના લોકોના દેશ તરફ જુઓ! આ એ પ્રજા છે જે હવે રહી નથી; આશ્શૂરે તેને રણનાં પ્રાણીઓને સોંપી દીધી. તેઓએ પોતાના ઘેરાના બુરજો ઊભા કર્યા, તેના મહેલોને ઉઘાડા કરી નાખ્યા, તેને ખંડેર બનાવી દીધી. ^a રુદન કરો, તાર્શીશનાં વહાણો, કેમ કે તમારો કિલ્લો નાશ પામ્યો છે. તે દિવસે તૂરને સિત્તેર વર્ષ સુધી, એક રાજાના આયુષ્ય જેટલા સમય સુધી, ભૂલી જવામાં આવશે. સિત્તેર વર્ષને અંતે તૂરની દશા વેશ્યાના ગીત જેવી થશે: “વીણા લે, નગરમાં ફર, હે ભૂલાઈ ગયેલી વેશ્યા; મધુર વગાડ, ઘણાં ગીત ગા, જેથી તને યાદ કરવામાં આવે.” સિત્તેર વર્ષને અંતે આપણા પિતા તૂર તરફ પોતાનું ધ્યાન આપશે, અને તે પોતાની કમાણી તરફ પાછી ફરશે, પૃથ્વી પરનાં જગતનાં સર્વ રાજ્યો સાથે વ્યભિચાર કરશે. પણ તેનો નફો અને તેની કમાણી આપણા પિતાને માટે પવિત્ર ઠરાવવામાં આવશે. તેનો સંગ્રહ કે ભંડાર કરવામાં આવશે નહિ; તેનો નફો આપણા પિતાની સમક્ષ વસનારાઓને મળશે, પુષ્કળ ખોરાક અને સરસ વસ્ત્ર માટે.