હવે છપાયેલી
પુસ્તક

ઉજ્જડ કરાયેલી પૃથ્વી

આપણા પિતા પૃથ્વીને ઉઘાડી કરી નાખે છે; ન્યાય સૌ પર સરખો પડે છે — યાજક અને લોકો, ધીરનાર અને ઉછીનું લેનાર — કારણ કે સનાતન કરાર તૂટ્યો છે. સંગીત બંધ થાય છે, દરવાજો કાટમાળ બને છે, પૃથ્વી પીધેલાની જેમ લથડે છે. દૂરના છેડાઓથી ગીતો ઊઠે છે, પણ પ્રબોધક કહે છે કે હું ક્ષીણ થતો જાઉં છું.

અધ્યાય 24.

જુઓ—આપણા પિતા પૃથ્વીને ઉજ્જડ કરે છે ને તેને ખાલી કરી મૂકે છે; તેઓ તેની સપાટી ઊલટાવી નાખે છે ને તેના રહેવાસીઓને વિખેરી નાખે છે. જેવું યાજકને તેવું જ લોકોને, જેવું માલિકને તેવું જ તેના ચાકરને, જેવું શેઠાણીને તેવું જ તેની દાસીને, જેવું વેચનારને તેવું જ ખરીદનારને, જેવું ઉધાર આપનારને તેવું જ ઉધાર લેનારને, જેવું લેણદારને તેવું જ દેવાદારને થશે. પૃથ્વી સંપૂર્ણપણે ઉજ્જડ કરાશે ને સંપૂર્ણપણે લૂંટાશે, કારણ, આપણા પિતાએ આ વચન કહ્યું છે.

પૃથ્વી શોક કરે છે ને કરમાઈ જાય છે; જગત નિસ્તેજ થાય છે ને કરમાઈ જાય છે; પૃથ્વીના ઊંચા લોકો નિસ્તેજ થઈ જાય છે. પૃથ્વી પોતાના રહેવાસીઓ નીચે ભ્રષ્ટ થયેલી પડી છે, કારણ, તેઓએ ઉપદેશોનું ઉલ્લંઘન કર્યું છે, વિધિ ભંગ કર્યો છે, ને સનાતન કરાર ભાંગ્યો છે. તેથી શાપ પૃથ્વીને ખાઈ જાય છે, ને તેમાં રહેનારાઓ પોતાનો દોષ ભોગવે છે; તેથી પૃથ્વીના રહેવાસીઓ બળી જાય છે, ને થોડા જ લોકો બાકી રહે છે. નવો દ્રાક્ષારસ શોક કરે છે, દ્રાક્ષાવેલો નબળો પડે છે; સર્વ આનંદ કરનારાઓ નિસાસા નાખે છે. ખંજરીઓનો આનંદ શમી ગયો છે, મોજમસ્તી કરનારાઓનો ઘોંઘાટ બંધ થયો છે, વીણાનો આનંદ શમી ગયો છે. હવે તેઓ ગીત ગાઈને દ્રાક્ષારસ પીતા નથી; પીનારાઓને દારૂ કડવો લાગે છે. અંધાધૂંધીનું નગર ભાંગી પડ્યું છે; દરેક ઘર બંધ કરાયું છે, અંદર જવાનો કોઈ માર્ગ નથી. શેરીઓમાં દ્રાક્ષારસ માટે પોકાર છે; સર્વ આનંદ અંધકારમય થઈ ગયો છે, પૃથ્વીનો આનંદ હાંકી કઢાયો છે. નગરમાં કેવળ ઉજ્જડપણું બાકી રહ્યું છે; દરવાજો તોડીને ખંડેર કરી દેવાયો છે. કારણ, પૃથ્વીભરમાં, લોકોમાં એમ જ થશે: ઝૂડીને ખાલી કરેલા જૈતૂનના વૃક્ષ જેવું, ફસલ પૂરી થયે પાછળ રહી ગયેલી દ્રાક્ષો જેવું. a a v13 જૈતૂનનાં વૃક્ષોની ફસલ ડાળીઓ ઝૂડીને લણવામાં આવતી — થોડાં જ વિખરાયેલાં જૈતૂન પાછળ રહી જતાં, જે બચી ગયેલા નાના શેષનું ચિત્ર આપે છે.

તેઓ પોતાનો અવાજ ઊંચો કરે છે, આનંદથી ગાય છે; પશ્ચિમથી તેઓ આપણા પિતાના પ્રતાપ વિશે પોકારી ઊઠે છે. તેથી પૂર્વમાં આપણા પિતાને મહિમા આપો; સમુદ્રના કિનારાઓ પર, ઇઝરાયલના ઈશ્વર, આપણા પિતાના નામનો મહિમા કરો. પૃથ્વીના છેડાઓથી અમે ગીતો સાંભળીએ છીએ: “નેક જનને મહિમા!” પણ મેં કહ્યું, “હું ક્ષીણ થતો જાઉં છું, હું ક્ષીણ થતો જાઉં છું—મને અફસોસ! વિશ્વાસઘાતીઓ દગો કરે છે; વિશ્વાસઘાતથી વિશ્વાસઘાતીઓ દગો કરે છે.”

હે પૃથ્વી પર રહેનાર, ત્રાસ ને ખાડો ને ફાંદો તારા પર છે! ત્રાસના અવાજથી જે નાસશે તે ખાડામાં પડશે, ને જે ખાડામાંથી બહાર નીકળશે તે ફાંદામાં સપડાશે. કારણ, આકાશની બારીઓ ઉઘાડાઈ છે, ને પૃથ્વીના પાયા ધ્રૂજે છે. પૃથ્વી સાવ ભાંગી પડી છે, પૃથ્વી ફાટી ગઈ છે, પૃથ્વી ભારે હલબલી ઊઠી છે. પૃથ્વી પિયક્કડની જેમ લથડે છે, તે ઝૂંપડીની જેમ ડોલે છે; તેનો બળવો તેના પર ભારરૂપ છે, ને તે પડી જાય છે ને ફરી ઊઠશે નહિ.

તે દિવસે આપણા પિતા ઊંચાણમાં ઊંચાણની સેનાને, ને પૃથ્વી પર પૃથ્વીના રાજાઓને શિક્ષા કરશે. કેદીઓની જેમ તેઓને ખાડામાં ભેગા કરી હાંકવામાં આવશે; તેઓને કારાગૃહમાં પૂરવામાં આવશે, ને ઘણા દિવસો પછી તેઓને શિક્ષા થશે. ત્યારે ચંદ્ર લજવાશે ને સૂર્ય શરમાશે, કારણ, આકાશની સેનાઓના પિતા સિયોન પર્વત પર ને યરુશાલેમમાં રાજ કરે છે, ને તેમના વડીલો આગળ તેમનો મહિમા પ્રકાશે છે.