Yeheskel 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹Aya pangandika Rama urang ka kaula, kieu dawuhana-Na:

²“Eh anak manusa, tuduhkeun ka Yerusalem sagala kalakuanana anu matak giruk, ³sarta ucapkeun: Kieu dawuhan Rama Nu Maha Kawasa ka Yerusalem: Asal jeung lahir maneh teh di tanah urang Kanaan; bapa maneh urang Amori, indung maneh urang Het. ⁴Dina poe maneh dilahirkeun, tali bujal maneh teu dipotong, maneh teu dikumbah ku cai sina beresih, teu digosok ku uyah, teu dibungkus ku lawon. ^a a v4 Orok anu kakara lahir di jaman harita biasa digosok ku uyah sarta dibungkus rapet pikeun ngajaga jeung nguatkeun awakna — ari orok ieu mah teu dirawat kitu pisan. ⁵Taya panon anu watir ka maneh nepi ka daekeun migawe eta sakabehna pikeun maneh kalawan karunya; sabalikna maneh teh dipiceun ka tegalan anu lega, dipikaijid ti barang maneh dilahirkeun.

⁶“Kami ngaliwat tuluy ningali maneh keur jejeblagan dina getih maneh, jeung sabot maneh ngagoler dina getih, Kami ngadawuh ka maneh, ‘Kudu hirup!’ Enya, dina getih maneh Kami ngadawuh ka maneh, ‘Kudu hirup!’ ^b b v6 Basa taya saurang ge anu daek nampa manehna, Rama urang nyaurkeun hirup ka orok anu diculkeun teh — asih-Na, lain pangaji manehna, anu jadi awal ieu carita. ⁷Maneh ku Kami dijadikeun tumuwuh lir tutuwuhan di tegal. Maneh jadi jangkung sarta mancawarna; nenen maneh mimiti ngagedean jeung buuk maneh jaradi, tapi maneh tetep taranjang bulucun.

⁸“Waktu Kami ngaliwat deui tuluy ningali maneh, maneh geus cukup umur pikeun dipikaasih. Tungtung jubah Kami ku Kami dibeberkeun nutupan maneh sarta nutupan kaboranganana maneh. Kami ngikral jangji suci ka maneh sarta ngayakeun perjangjian jeung maneh, dawuhan Rama Nu Maha Kawasa, nya maneh jadi kagungan Kami. ^c c v8 Ngaberkeun jubah ka luhureun hiji jalma teh isarah tunangan jaman baheula, ngaku jalma eta jadi jodo — sarua jeung anu dipenta ku Rut ka Boas dina Rut 3:9.

⁹“Geus kitu maneh ku Kami dikumbah ku cai, getih maneh dikucuran nepi ka beresih, tuluy maneh diminyakan ku minyak. ¹⁰Maneh ku Kami dipakean ku lawon sulaman jeung tarumpah kulit anu alus, dibungkus ku lenen anu alus, sarta dijubahan ku lawon anu mahal. ¹¹Maneh dipaparin perhiasan ku Kami: leungeun maneh dipasangan gelang, beuheung maneh dipasangan kongkorong. ¹²Irung maneh dipasangan ali-ali, ceuli maneh dipasangan anting-anting, sirah maneh dipasangan makuta anu endah. ¹³Nya maneh dipapaes ku emas jeung perak, pakean maneh lenen anu alus, lawon anu mahal, jeung lawon sulaman. Dahareun maneh tipung anu alus, madu, jeung minyak. Maneh beuki lila beuki geulis nepi ka jadi hiji ratu. ¹⁴Kamashuran maneh sumebar ka antara bangsa-bangsa ku sabab kageulisan maneh, anu disampurnakeun ku kaagungan anu dipaparinkeun ku Kami ka maneh, dawuhan Rama Nu Maha Kawasa.

¹⁵“Tapi maneh ngandelkeun kageulisan maneh sarta, ku sabab kamashuran maneh, maneh ngalacur, ngocorkeun kaasih maneh ka saban jalma anu ngaliwat—kageulisan maneh jadi boga maranehna. ¹⁶Maneh nyokot sawatara tina pakean maneh sarta nyieun tempat-tempat luhur anu warna-warni pikeun maneh, tuluy di dinya maneh ngalacur. Hal-hal saperti kitu teu meunang kajadian—salawasna henteu! ^d d v16 ‘Tempat-tempat luhur’ teh tempat ibadah di luar rohangan anu diadegkeun di tempat anu luhur, dipake nyembah brahala di sakuliah Kanaan jeung Israil. ¹⁷Maneh oge nyokot perhiasan emas jeung perak maneh anu alus, anu tadina dipaparinkeun ku Kami, tuluy nyieun arca-arca lalaki, sarta ngalacur jeung arca-arca eta. ¹⁸Maneh nyokot pakean sulaman maneh pikeun nutupan arca-arca eta, sarta minyak jeung menyan Kami disadiakeun di hareupeunana. ¹⁹Dahareun anu dipaparinkeun ku Kami ka maneh—tipung anu alus, minyak, jeung madu anu ku Kami disuapkeun ka maneh—ku maneh disadiakeun di hareupeunana minangka seuseungitan anu pikaresepeun. Kitu anu kajadian, dawuhan Rama Nu Maha Kawasa.

²⁰“Maneh nyokot anak-anak lalaki jeung awewe anu dilahirkeun ku maneh keur Kami, tuluy dikurbankeun ka brahala-brahala minangka dahareun. Naha kalacuran maneh teh can cukup keneh? ²¹Maneh meuncit anak-anak Kami sarta masrahkeunana, ngaliwatkeunana kana seuneu pikeun brahala-brahala. ²²Dina sagala kagiruk jeung kalacuran maneh, maneh poho kana mangsa ngora maneh, basa maneh taranjang bulucun, jejeblagan dina getih maneh.

²³“Jeung sanggeus sagala kajahatan maneh—cilaka, cilaka pisan maneh! dawuhan Rama Nu Maha Kawasa.

²⁴“Maneh nyieun gundukan pikeun sorangan sarta ngadegkeun panggung anu luhur di unggal tanah lapang. ²⁵Di unggal juru jalan maneh ngadegkeun panggung anu luhur, ngahinakeun kageulisan maneh, nawarkeun diri ka unggal jalma anu ngaliwat, sarta ngalobaan kalacuran maneh. ²⁶Maneh ngalacur jeung urang Mesir, tatangga maneh anu bedang hawa napsuna, sarta ngalobaan kalacuran maneh pikeun ngahudang bebendu Kami. ²⁷Ku sabab kitu Kami ngunjukkeun leungeun Kami ngalawan maneh sarta ngurangan wewengkon maneh. Maneh ku Kami diselehkeun kana kasarakahan musuh-musuh maneh, nya eta putri-putri urang Pelisti, anu ngarasa era ku kalakuan maneh anu teu pantes. ²⁸Maneh oge ngalacur jeung urang Asur, taya reureuhna; maneh ngalacur jeung maranehna, tapi can sugema keneh. ²⁹Maneh ngalobaan kalacuran maneh nepi ka Babul, tanahna para padagang, tapi sanajan kitu maneh tetep teu sugema.”

³⁰“Kacida leuleusna hate maneh, dawuhan Rama Nu Maha Kawasa, nepi ka maneh ngalampahkeun sakabeh ieu, pagawean palacur anu teu boga kaera!

³¹“Waktu maneh nyieun gundukan di unggal juru sarta ngadegkeun panggung di unggal tanah lapang, maneh teh teu cara palacur-palacur, da maneh nampik bayaran.

³²“Eh pamajikan anu julig jinah! Maneh nampa jalma asing gaganti salaki maneh sorangan. ³³Lalaki mere pangbuborong ka sakur palacur, tapi maneh mere pangbuborong ka sakur kabogoh maneh, nyogok maranehna sangkan daratang ka maneh ti sagala penjuru pikeun ngalacur jeung maneh. ³⁴Dina kalacuran maneh, maneh teh pasalia jeung awewe sejen: taya saurang ge anu ngajak ka maneh. Maneh anu mayar, tapi taya anu mayar ka maneh—enya-enya pasalia.

³⁵“Ku sabab kitu, eh palacur, regepkeun pangandika Rama urang! ³⁶Kieu dawuhan Rama Nu Maha Kawasa: ‘Ku sabab hawa napsu maneh geus diolokeun sarta kaboranganana maneh dibukakeun ngaliwatan kalacuran maneh jeung kabogoh-kabogoh maneh katut sagala brahala maneh anu pikagiruk, jeung getih anak-anak maneh anu dipasrahkeun ku maneh ka maranehna, ³⁷nya Kami rek ngumpulkeun sakabeh kabogoh anu dipikaresep ku maneh—anu dipikaasih jeung anu dipikaijid ku maneh—sarta dibawa ngalawan maneh ti sagala penjuru, maneh rek dilaanan nepi ka taranjang di hareupeunana, tuluy maranehna bakal nyaksian sakabeh kaboranganana maneh. ³⁸Maneh rek dihukum ku Kami cara ngahukum awewe anu jinah jeung tukang maehan, sarta Kami rek ngadatangkeun ka maneh getih bebendu jeung timburu. ³⁹Maneh rek diselehkeun ku Kami ka kabogoh-kabogoh maneh. Maranehna bakal ngaruag gundukan-gundukan maneh, ngarubuhkeun panggung-panggung maneh anu luhur, muka pakean maneh, ngarampas perhiasan maneh anu alus, sarta ninggalkeun maneh dina kaayaan taranjang bulucun. ⁴⁰Maranehna bakal ngadatangkeun jalma rea ngalawan maneh pikeun maledogan maneh ku batu sarta neukteuk maneh jadi babaladan ku pedang-pedangna. ⁴¹Maranehna bakal ngaduruk imah-imah maneh sarta ngalaksanakeun hukuman ka maneh di hareupeun awewe loba. Kami rek ngeureunkeun kalacuran maneh, sarta maneh moal mayar deui ka kabogoh-kabogoh maneh. ⁴²Geus kitu bebendu Kami ka maneh bakal reureuh, timburu Kami bakal ingkah ti maneh; Kami bakal tingtrim, moal ambek deui.’

⁴³“Ku sabab maneh henteu inget kana mangsa ngora maneh tapi kalah ngahudang bebendu Kami ku sagala ieu, Kami rek ngabalikkeun kana sirah maneh sagala anu geus dipilampah ku maneh, dawuhan Rama Nu Maha Kawasa. Naha maneh teu nambahan kaaeban kana sagala kalakuan maneh anu sejenna anu pikagiruk?

⁴⁴“Saban jalma anu sok make paribasa bakal ngucapkeun paribasa ieu ngeunaan maneh: ‘Kumaha indungna, kitu anakna.’” ⁴⁵Maneh teh anak ti indung maneh, anu ijid ka salaki jeung anak-anakna. Maneh teh dulur ti dulur-dulur maneh, anu ijid ka salaki jeung anak-anakna. Indung maneh urang Het, bapa maneh urang Amori. ⁴⁶Di beulah kaler maneh matuh lanceuk maneh Samaria jeung anak-anak awewena; di beulah kidul maneh, adi maneh Sodom jeung anak-anak awewena. ⁴⁷Maneh lain ngan saukur nuturkeun jalan hirupna jeung niru kalakuanana anu pikagiruk; dina sagala jalan hirup maneh, teu lila maneh jadi leuwih bangsat batan maranehna. ⁴⁸Demi Kami anu jumeneng, dawuhan Rama Nu Maha Kawasa, dulur maneh Sodom jeung anak-anak awewena tacan pernah ngalampahkeun anu geus dipilampah ku maneh jeung anak-anak awewe maneh.

⁴⁹“Ieu dosa dulur maneh Sodom: manehna jeung anak-anak awewena aradigung, sareubeuh teuing, sarta ngarasa tingtrim; tacan pernah nulungan nu mariskin jeung nu kakurangan. ⁵⁰Maranehna aradigung sarta ngalampahkeun hal-hal anu pikagiruk di payuneun Kami. Nya ku sabab kitu maranehna disingkirkeun ku Kami basa Kami ningali hal eta. ⁵¹Samaria henteu nyieun dosa saparo-paro acan tina dosa maneh. Maneh ngalobaan hal-hal anu pikagiruk nepi ka leuwih ti batan maranehna, nepi ka dulur-dulur maneh katingali leuwih bener ku sabab sagala anu geus dipilampah ku maneh. ⁵²Tanggung kaera maneh, sabab maneh geus mere alesan ka dulur-dulur maneh. Ku sabab dosa maneh leuwih pikagiruk batan dosana, maranehna katingali leuwih bener batan maneh. Ku sabab kitu sing era sarta tanggung kaera maneh, sabab maneh geus nyieun dulur-dulur maneh katingali bener.

⁵³“Sanajan kitu Kami rek mulangkeun kamakmuran Sodom jeung anak-anak awewena, Samaria jeung anak-anak awewena, katut kamakmuran maneh bareng jeung maranehna, ⁵⁴sangkan maneh nanggung kaera maneh, ngarasa era ku sagala anu geus dipilampah ku maneh dina mere panglipur ka maranehna. ⁵⁵Dulur-dulur maneh, Sodom jeung Samaria katut anak-anak awewena, bakal balik deui kana kaayaanana anu baheula, sarta maneh jeung anak-anak awewe maneh kana kaayaan maneh anu baheula. ⁵⁶Maneh malah embung nyebut-nyebut dulur maneh Sodom dina poe-poe kaagulan maneh, ⁵⁷samemeh kajahatan maneh sorangan kabuka. Ayeuna maneh dipoyok ku putri-putri Edom jeung sakabeh tatanggana, sarta ku putri-putri urang Pelisti—sakabeh anu aya di sakuriling maneh anu ngahina ka maneh. ⁵⁸Maneh bakal nanggung balukar tina kaaeban jeung kalakuan maneh anu pikagiruk, dawuhan Rama urang.

⁵⁹Kieu dawuhan Rama Nu Maha Kawasa: ‘Kami rek nindak ka maneh satimpal jeung kalakuan maneh, ku sabab maneh geus ngahina sumpah Kami ku jalan ngarempak perjangjian. ⁶⁰“Sanajan kitu Kami bakal emut kana perjangjian Kami jeung maneh dina mangsa ngora maneh, sarta rek ngadegkeun perjangjian anu langgeng jeung maneh. ^e e v60 Sanajan sanggeus sagala rupa hianat, Rama urang moal ngantep hubungan eta pegat — Mantenna ngabeungkeut salira-Na ku perjangjian anu langgeng, asih anu satia keneh anu nepi kana kasampurnaanana dina diri Yesus. ⁶¹Geus kitu maneh bakal inget kana jalan hirup maneh sarta ngarasa era waktu maneh narima dulur-dulur maneh, boh lanceuk boh adi. Maranehna rek dipaparinkeun ku Kami ka maneh jadi anak awewe, tapi lain tina perjangjian Kami jeung maneh. ⁶²Nya Kami rek ngadegkeun perjangjian Kami jeung maneh, sarta maneh bakal nyaho yen Kami teh Rama maneh. ⁶³Waktu Kami ngayakeun panebusan keur maneh pikeun sagala anu geus dipilampah ku maneh, maneh bakal inget sarta ngarasa era, moal wani deui calangap ku sabab kaera maneh, dawuhan Rama Nu Maha Kawasa.’”