Hezekêl 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹Peyva Bavê me ji min re hat:

²“Kurê mirov, Orşelîmê bi kirinên wê yên nefretî rûbirû bike, ³û bêje: Bavê Serwer ji Orşelîmê re dibêje: Eslê te û zayîna te li welatê Kenaniyan bûn; bavê te Amorî bû, dayika te Hîtî bû. ⁴Di roja ku tu çêbûyî de bendê navika te nehat birîn, tu bi avê nehatî şûştin, bi xwê nehatî mizdan, bi qundaxan nehatî pêçan. ^a a v4 Di wê dinyayê de zarokên nûbûyî bi xwê dihatin mizdan û bi hişkî dihatin pêçan da ku ew biparêzin û bihêztir bikin — ji vê zarokê re ti ji wê lênêrînê nehat dayîn. ⁵Çavekî bi te ewqas rehmê neanî ku ji ber dilrehmiyê yek ji vana ji te re bike; berevajî, tu avêtî zeviya vekirî, di roja çêbûna te de hatî rûreşkirin.

⁶“Ez ji nêzîkî te derbas bûm û min dît ku tu di nav xwîna xwe de pelepel dikî, û gava ku tu di nav xwîna xwe de razayî, min ji te re got: ‘Bijî!’ Belê, di nav xwîna xwe de min ji te re got: ‘Bijî!’ ^b b v6 Gava ku tu kesê din wê nedixwest, Bavê me li ser zaroka bêkes jiyan got — hezkirina wî, ne hêjayiya wê, cihê destpêka çîrokê ye. ⁷Min tu wek nebatek zeviyê mezin kirî. Tu mezin bûyî û gihîştî bedewiya temam; memikên te çêbûn û porê te şîn bû, lê dîsa jî tu tazî û rût bûyî.

⁸“Gava ku ez carek din ji nêzîkî te derbas bûm û min tu dîtî, tu gihîştibûyî temenê evînê. Min perê kincê xwe li ser te vekir û tazîtiya te nixumand. Min soza xwe ya giran da te û bi te re peyman çêkir, Bavê Serwer dibêje, û tu bûyî ya min. ^c c v8 Vekirina kincê mirov li ser kesekî destûreke dêrîn a dawetê bû, ku wî/wê wek hevjîn daxwaz dikir — heman kiryara ku Rût di Rût 3:9 de ji Boaz dixwaze.

⁹“Paşê min tu bi avê şûştî, xwîn ji ser te şûştî, û min rûn li te da. ¹⁰Min li te kincê neqişandî kir û solên çermê xweş li te kirin, tu bi ketana zirav pêçayî, û min bi qumaşê giranbuha tu nixumandî. ¹¹Min bi xemilan tu xemilandî: min bazin li zenden te kirin û gerdenek li stûyê te kir. ¹²Min xizêmek kir pozê te, guhar kirin guhên te, û tacek bedew danî serê te. ¹³Wisa tu bi zêr û zîv hatî xemilandin, kincên te ji ketana zirav, qumaşê giranbuha û kincê neqişandî bûn. Te arvanê zirav, hingiv û rûn xwar. Tu her diçû bedewtir dibûyî û derketî payeya şahbanûyê. ¹⁴Navdariya te ji ber bedewiya te di nav miletan de belav bû, ya ku bi rûmeta min daye te temam bûbû, Bavê Serwer dibêje.

¹⁵“Lê te pişta xwe bi bedewiya xwe girêda û ji ber navdariya xwe, te xwe fahîşe kir, te qenciyên xwe li ser her kesê ku derbas dibû rijand—bedewiya te bû ya wan. ¹⁶Te hin ji kincên xwe girtin û ji xwe re cihên bilind ên rengereng çêkirin, û li ser wan te xwe fahîşe kir. Divê tiştên weha qet çênebin—qet! ^d d v16 ‘Cihên bilind’ perestgehên li derve yên bilind bûn ku li seranserê Kenan û Îsraêlê ji bo pûtperestiyê dihatin bikaranîn. ¹⁷Te xemilên xwe yên zêr û zîv ên xweş ên ku min dabûn te jî girtin, ji wan sûretên nêr çêkirin, û te bi wan re xwe fahîşe kir. ¹⁸Te kincên xwe yên neqişandî girtin ku wan bipêçî, û rûn û bixûra min danî ber wan. ¹⁹Xwarina ku min dabû te—arvanê zirav, rûn û hingivê ku min bi te dida xwarin—te wek bêhnek xweş danî ber wan. Wisa bû, Bavê Serwer dibêje.

²⁰“Te kur û keçên ku te ji min re anîbûn girtin û wek xwarin ji pûtan re kirin qurban. Ma fahîşetiya te têr nekir? ²¹Te zarokên min serjê kirin û dan, bi nav agir re ji pûtan re derbas kirin. ²²Di hemû tiştên xwe yên nefretî û fahîşetiya xwe de te rojên ciwaniya xwe jibîr kirin, gava ku tu tazî û rût bûyî, di nav xwîna xwe de pelepel dikî.

²³“Û piştî hemû xirabiya te—wey li te, wey li te! Bavê Serwer dibêje.

²⁴“Te ji xwe re girek ava kir û li her meydanê ji xwe re cihekî bilind çêkir. ²⁵Li her quncikê kolanê te cihê xwe yê bilind ava kir, bedewiya xwe riswa kir, xwe pêşkêşî her rêwîyî kir, û fahîşetiya xwe zêde kir. ²⁶Te bi Misriyan re, cîranên xwe yên şehwetxwaz, xwe fahîşe kir, û ji bo ku min hêrs bikî te fahîşetiya xwe zêde kir. ²⁷Loma min destê xwe li dijî te dirêj kir û sînorê te teng kir. Min tu radestî çavbirçîtiya dijminên te, keçên Filistiyan, kirî, yên ku ji reftara te ya bênamûs şerm dikirin. ²⁸Te bi Aşûriyan re jî xwe fahîşe kir, çimkî têr nedibûyî; te bi wan re xwe fahîşe kir, dîsa jî tu têr nebûyî. ²⁹Te fahîşetiya xwe heta Babîlê, welatê bazirganan, zêde kir, lê bi vê yekê jî tu têr nebûyî.”

³⁰“Dilê te çiqas lawaz e, Bavê Serwer dibêje, ku te ev hemû kir, karê fahîşeyeke bêrû!

³¹“Gava ku te li her quncikê gira xwe ava kir û li her meydanê cihê xwe çêkir, tu qet nebû wek fahîşeyekê jî, çimkî te heqê xwe red kir.

³²“Tu jina ku zînayê dikî! Li şûna mêrê xwe, tu biyaniyan digirî. ³³Mêr ji hemû fahîşeyan re diyariyan didin, lê te ji hemû evîndarên xwe re diyarî dan, te bertîl da wan da ku ji her aliyî ji bo fahîşetiya te werin ba te. ³⁴Di fahîşetiya xwe de tu berevajiyê jinên din bûyî: tu kesî ji te daxwaz nekir. Te pere dan, lê tu kesî ji te re pere neda—bi tevahî berevajî.

³⁵“Loma, ya fahîşe, peyva Bavê me bibihîze! ³⁶Bavê Serwer wiha dibêje: ‘Ji ber ku şehweta te hat rijandin û tazîtiya te hat vekirin bi riya fahîşetiya te ligel evîndarên te û hemû pûtên te yên nefretî, û xwîna zarokên te ya ku te daye wan, ³⁷loma ezê hemû evîndarên ku tu pê kêfxweş dibûyî berhev bikim—yên ku te ji wan hez dikir û yên ku te ji wan nefret dikir—ezê wan ji her aliyî li dijî te bînim, li ber wan tu rût bikim, û ewê hemû tazîtiya te bibînin. ³⁸Ezê te wek jinên zînakar û mêrkujan ceza bikim, û ezê xwîna hêrs û çavnebariyê bînim ser te. ³⁹Ezê te radestî evîndarên te bikim. Ewê giran te hilweşînin, cihên te yên bilind xerab bikin, kincên te jê bikin, xemilên te yên xweş bibin, û te tazî û rût bihêlin. ⁴⁰Ewê elaleteke li dijî te bînin da ku te bi keviran bikujin û bi şûrên xwe te perçe perçe bikin. ⁴¹Ewê xaniyên te bişewitînin û li ber çavên gelek jinan serî li te bidin. Ezê fahîşetiya te bidim rawestandin, û tuyê êdî ji evîndarên xwe re pere nedî. ⁴²Hingê hêrsa min li dijî te wê rawestiya, çavnebariya min wê ji te derkeve; ezê aram bibim, êdî hêrs nebim.’

⁴³“Ji ber ku te ciwaniya xwe bi bîr neanî lê bi vê hemûyê min hêrs kirî, ezê tiştê ku te kiriye bînim ser serê te, Bavê Serwer dibêje. Ma te li ser hemû kirinên xwe yên din ên nefretî bênamûsî jî zêde nekir?

⁴⁴“Her kesê ku gotinên pêşiyan dibêje, wê vê gotina pêşiyan li ser te bêje: ‘Çawa dayik, wisa keç.’” ⁴⁵Tu keça dayika xwe yî, ya ku ji mêr û zarokên xwe nefret dikir. Tu xwişka xwişkên xwe yî, yên ku ji yên xwe nefret dikirin. Dayika te Hîtî bû, bavê te Amorî. ⁴⁶Li bakurê te xwişka te ya mezin Sameriya bi keçên xwe re dijiya; li başûrê te, xwişka te ya biçûk Sodom bi keçên xwe re. ⁴⁷Te ne tenê li gorî rêyên wan çû û kirinên wan ên nefretî dûbare kir; di hemû rêyên xwe de tu zû ji wan xerabtir bûyî. ⁴⁸Bi saxiya xwe, Bavê Serwer dibêje, xwişka te Sodom û keçên wê qet wek ya ku te û keçên te kirî nekirin.

⁴⁹“Gunehê xwişka te Sodomê ev bû: ew û keçên wê pozbilind, têrxwarî û bêxem bûn; wan qet alîkariya belengaz û hewcedaran nekir. ⁵⁰Ew pozbilind bûn û li ber min tiştên nefretî kirin. Loma gava min ew dît, min ew rakirin. ⁵¹Sameriyayê nîvê gunehên te jî nekirin. Te tiştên xwe yên nefretî ji yên wan zêdetir kirin, bi hemû tiştên ku te kirine, te xwişkên xwe rast nîşan dan. ⁵²Riswatiya xwe hilgire, çimkî te ji xwişkên xwe re hincet da. Ji ber ku gunehên te ji yên wan nefretîtir bûn, ew ji te rasttir xuya dibin. Loma şerm bike û riswatiya xwe hilgire, çimkî te xwişkên xwe rast nîşan dan.

⁵³“Lê belê ezê bextê Sodomê û keçên wê, Sameriyayê û keçên wê vegerînim, û bextê te jî ligel wan, ⁵⁴da ku tu riswatiya xwe hilgirî, ji hemû tiştên ku te di dilxweşkirina wan de kirine şerm bikî. ⁵⁵Xwişkên te, Sodom û Sameriya bi keçên xwe re, wê vegerin rewşa xwe ya berê, û tu jî bi keçên xwe re vegerî ya xwe. ⁵⁶Di rojên pozbilindiya xwe de te navê xwişka xwe Sodomê jî negot, ⁵⁷berî ku xirabiya te bixwe were eşkerekirin. Niha keçên Edomê û hemû cîranên wê bi te tinaz dikin, û keçên Filistiyan—hemû yên dora te yên ku ji te nefret dikin. ⁵⁸Tuyê encamên bênamûsî û kirinên xwe yên nefretî hilgirî, Bavê me dibêje.

⁵⁹Bavê Serwer dibêje: ‘Ezê wek ku tu heq dikî bi te re tevbigerim, çimkî te bi şikandina peymanê sonda min piçûk dît. ⁶⁰“Lê belê ezê peymana xwe ya bi te re ya di rojên ciwaniya te de bi bîr bînim, û ezê peymaneke herheyî bi te re deynim. ^e e v60 Piştî her xayintiyê jî, Bavê me nahêle ku têkilî biqede — ew bi peymaneke herheyî xwe girê dide, heman hezkirina dilsoz a ku di Îsa de digihîje temamiya xwe. ⁶¹Hingê tuyê rêyên xwe bi bîr bînî û şerm bikî, gava ku tu xwişkên xwe, hem mezin hem biçûk, qebûl bikî. Ezê wan wek keçan bidim te, lê ne ji peymana me ya bi te re. ⁶²Wisa ezê peymana xwe bi te re deynim, û tuyê bizanî ku ez Bavê te me. ⁶³Gava ku ez ji bo hemû tiştên ku te kirine kefaretê ji te re bikim, tuyê bi bîr bînî û şerm bikî, ji ber riswatiya xwe careke din devê xwe venakî, Bavê Serwer dibêje.’”