حزقيل 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹اسان جي پيءُ جو ڪلام مون وٽ آيو تہ

²”اي ابنِ آدم، يروشلم کي سندس نفرت جوڳا ڪم سمجھاءِ، ³۽ چؤ تہ مقتدر پيءُ يروشلم کي فرمائي ٿو تہ تنهنجي اصل ۽ پيدائش ڪنعانين جي ملڪ ۾ ٿي؛ تنهنجو پيءُ اموري هو ۽ تنهنجي ماءُ حتي هئي. ⁴جنهن ڏينهن تون ڄائين، تنهن ڏينهن نہ تنهنجي ناڙي ڪٽي وئي، نہ تو کي پاڻيءَ سان ڌوتو ويو، نہ لوڻ سان مَليو ويو، نہ ڪپڙن ۾ ويڙهيو ويو. ^a a v4 ان دنيا ۾ نئين ڄاول ٻارن کي لوڻ مَلي ۽ مضبوطيءَ سان ويڙهي سندن حفاظت ۽ طاقت لاءِ سار سنڀال ڪئي ويندي هئي — هن ٻار کي ان مان ڪا بہ سار نہ ملي. ⁵ڪنهن جي اک بہ تو تي ايترو ترس نہ کاڌو جو رحم ڪري انهن مان ڪو هڪ بہ تو لاءِ ڪري؛ بلڪ تون ڄمڻ جي ڏينهن ئي ڪشادي ميدان ۾ اڇلايل ۽ ڌڪاريل هئين.

⁶”مون ڀرسان لنگهندي تو کي تنهنجي رت ۾ ڦٿڪندي ڏٺو، ۽ جڏهن تون پنهنجي رت ۾ پيل هئين تڏهن مون تو کي چيو تہ ’جيءُ!‘ ها، تنهنجي رت ۾ مون تو کي چيو تہ ’جيءُ!‘ ^b b v6 جڏهن ٻئي ڪنهن بہ نہ گھريو، تڏهن اسان جي پيءُ ان ڇڏيل ٻار تي زندگي جو ڪلام چيو — ڪهاڻيءَ جي شروعات سندس پيار سان آهي، ان ٻار جي لائقيءَ سان نہ. ⁷مون تو کي ميدان جي ٻوٽي وانگر وڌايو. تون ڊگھي ٿيندي وئين ۽ پوريءَ سونهن کي پهتين؛ تنهنجا سيني اڀريا ۽ وار وڌيا، پر تون اگھاڙي ۽ ننگي هئين.

⁸”جڏهن مون وري لنگهندي تو کي ڏٺو تہ تون پيار جي عمر کي پهتل هئين. مون پنهنجي پوشاڪ جو پلو تو تي وڌو ۽ تنهنجي اگھاڙائي ڍڪي ڇڏي. مون تو سان قسم کاڌو ۽ عهد ڪيو، مقتدر پيءُ فرمائي ٿو، ۽ تون منهنجي ٿي وئين. ^c c v8 ڪنهن تي پنهنجي پوشاڪ وجهڻ قديم منگڻيءَ جو اشارو هو، جنهن سان کيس زال طور پنهنجو ڪيو ويندو هو — اهو ئي عمل روت 3:9 ۾ روت بوعز کان ٿي گھري.

⁹”پوءِ مون تو کي پاڻيءَ سان ڌوتو، تنهنجو رت ڌوئي صاف ڪيو ۽ تو کي تيل مَليو. ¹⁰مون تو کي ڀرت ڀريل ڪپڙا پهرايا، سٺي چمڙيءَ جا جوتا پيرايا، سنهي کٽان ۾ ويڙهيو ۽ قيمتي ڪپڙي سان ڍڪيو. ¹¹مون تو کي زيورن سان سينگاريو: تنهنجين ڪلائين ۾ ڪنگڻ ۽ ڳچيءَ ۾ هار وڌو. ¹²مون تنهنجي نڪ ۾ نٿ، ڪنن ۾ ڪنڊل ۽ مٿي تي سهڻو تاج رکيو. ¹³هيئن تون سون ۽ چانديءَ سان سينگاريل ٿي؛ تنهنجو لباس سنهي کٽان، قيمتي ڪپڙو ۽ ڀرت ڀريل ڪپڙو هو. تو ميدو، ماکي ۽ تيل کاڌو. تون وڌيڪ سهڻي ٿيندي وئين ۽ راڻي ٿيڻ تائين پهتين. ¹⁴تنهنجي سونهن جي ڪري تنهنجي شهرت قومن ۾ پکڙجي وئي، ڇاڪاڻ تہ اها منهنجي ڏنل جلوي سان ڪامل ٿي هئي، مقتدر پيءُ فرمائي ٿو.

¹⁵”پر تو پنهنجي سونهن تي ڀروسو ڪيو ۽ پنهنجي شهرت جي ڪري زناڪاري ڪئي، لنگهندڙ هر ڪنهن تي پنهنجو پيار نڇاور ڪيو — تنهنجي سونهن سندن ٿي وئي. ¹⁶تو پنهنجي ڪپڙن مان ڪجھہ کڻي پنهنجي لاءِ رنگين اوچا هنڌ بڻايا، ۽ انهن تي زناڪاري ڪئي. اهڙيون ڳالهيون نہ ٿيڻ گھرجن، ڪڏهن بہ نہ! ^d d v16 ’اوچا هنڌ‘ ڪنعان ۽ اسرائيل ۾ بتن جي پوڄا لاءِ استعمال ٿيندڙ اوچا ٻاهرين مقدس هنڌ هئا. ¹⁷تو منهنجي ڏنل سون ۽ چانديءَ جا سهڻا زيور بہ کڻي نر مورتون جوڙيون ۽ انهن سان زناڪاري ڪئي. ¹⁸تو پنهنجا ڀرت ڀريل ڪپڙا کڻي انهن کي ڍڪيو، ۽ منهنجو تيل ۽ بخور انهن جي اڳيان رکيو. ¹⁹جيڪو کاڌو مون تو کي ڏنو — ميدو، تيل ۽ ماکي جيڪي مون تو کي کارايا — سو تو انهن جي اڳيان خوشبوءِ طور رکيو. اهڙيءَ طرح ٿيو، مقتدر پيءُ فرمائي ٿو.

²⁰”تو پنهنجا اهي پٽ ۽ ڌيئر، جيڪي تو مون لاءِ ڄڻيا، کڻي بتن آڏو کاڌي طور قربان ڪيا. ڇا تنهنجي زناڪاري ٿورڙي هئي؟ ²¹تو منهنجن ٻارن کي ذبح ڪري، باھہ مان لنگهائي، بتن جي حوالي ڪري ڇڏيو. ²²پنهنجين سڀني نفرت جوڳين ڳالهين ۽ زناڪاريءَ ۾ تو پنهنجي جوانيءَ جا اهي ڏينهن وساري ڇڏيا، جڏهن تون اگھاڙي ۽ ننگي هئين ۽ پنهنجي رت ۾ ڦٿڪندي هئين.

²³”تنهنجي سموريءَ بڇڙائيءَ کان پوءِ — افسوس، تو تي افسوس! مقتدر پيءُ فرمائي ٿو —

²⁴”تو پنهنجي لاءِ ٽيلو ٺاهيو ۽ هر عام چوڪ ۾ پنهنجي لاءِ اوچو چبوترو جوڙيو. ²⁵هر گھٽيءَ جي ڪنڊ تي تو پنهنجو اوچو چبوترو ٺاهيو، پنهنجي سونهن کي ذليل ڪيو، لنگهندڙ هر ڪنهن لاءِ پاڻ کي پيش ڪيو ۽ پنهنجي زناڪاري وڌائي. ²⁶تو مصرين سان، پنهنجن شهوت پرست پاڙيسرين سان، زناڪاري ڪئي ۽ مون کي ڏمرائڻ لاءِ پنهنجي زناڪاري وڌائي. ²⁷تنهنڪري مون تو تي پنهنجو هٿ ڊگھو ڪيو ۽ تنهنجو علائقو گھٽائي ڇڏيو. مون تو کي تنهنجن دشمنن، فلستين جي ڌيئرن، جي لالچ جي حوالي ڪيو، جيڪي تنهنجي بي حيائيءَ واري چال تي شرمسار هيون. ²⁸تو اسورين سان بہ زناڪاري ڪئي، ڇاڪاڻ تہ تون بي ڍاپ هئين؛ تو انهن سان زناڪاري ڪئي، تڏهن بہ مطمئن نہ ٿيئن. ²⁹تو واپارين جي ملڪ بابل تائين پنهنجي زناڪاري وڌائي، پر ان سان بہ تون مطمئن نہ ٿيئن.“

³⁰”تنهنجي دل ڪيتري نہ ڪمزور آهي، مقتدر پيءُ فرمائي ٿو، جو تو اهي سڀ ڪم ڪيا، جيڪي ڏاڍي بي شرم ڪنجريءَ جا ڪم آهن!

³¹”جڏهن تو هر ڪنڊ تي پنهنجو ٽيلو ٺاهيو ۽ هر چوڪ ۾ پنهنجو چبوترو جوڙيو، تڏهن تون ڪنجريءَ جهڙي بہ نہ هئين، ڇاڪاڻ تہ تو اجورو وٺڻ کان انڪار ڪيو.

³²”اي زناڪار زال! تون پنهنجي مڙس جي بدران اجنبين کي وٺين ٿي. ³³ماڻهو سڀني ڪنجرين کي تحفا ڏين ٿا، پر تو پنهنجن سڀني عاشقن کي تحفا ڏنا، ۽ کين رشوت ڏني تہ هو هر پاسي کان تنهنجي زناڪاريءَ لاءِ تو وٽ اچن. ³⁴تنهنجي زناڪاريءَ ۾ تون ٻين عورتن کان اُلٽي هئين: ڪنهن بہ تو کي نہ ڦسايو. تو ڏنو، پر تو کي ڪنهن نہ ڏنو — بلڪل اُلٽو.

³⁵”تنهنڪري اي ڪنجري، اسان جي پيءُ جو ڪلام ٻڌ! ³⁶مقتدر پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ”ڇاڪاڻ تہ پنهنجن عاشقن ۽ پنهنجن سڀني نفرت جوڳن بتن سان زناڪاري ڪرڻ ۾ تنهنجي شهوت وهائجي وئي ۽ تنهنجي اگھاڙائي بي پردي ٿي، ۽ پنهنجن ٻارن جو رت تو کين ڏنو، ³⁷تنهنڪري تنهنجا اهي سڀ عاشق، جن ۾ تون خوش هئين — جن سان تو پيار ڪيو ۽ جن کان نفرت ڪئي — گڏ ڪندس، کين هر پاسي کان تو تي آڻيندس ۽ سندن اڳيان تو کي اگھاڙي ڪندس، تڏهن هو تنهنجي سڄي اگھاڙائي ڏسندا. ³⁸جهڙي سزا زناڪار ۽ خوني عورتن کي ڏني وڃي ٿي، تهڙي سزا تو کي ڏيندس، ۽ تو تي ڏمر ۽ غيرت جو رت آڻيندس. ³⁹تو کي تنهنجن عاشقن جي حوالي ڪندس. هو تنهنجا ٽيلا ڊاهيندا، تنهنجا اوچا چبوترا ڊاهي ڇڏيندا، تنهنجا ڪپڙا لاهيندا، تنهنجا سهڻا زيور کڻندا ۽ تو کي اگھاڙي ۽ ننگي ڇڏي ويندا. ⁴⁰هو تو تي ميڙ آڻيندا، جيڪو تو کي سنگسار ڪندو ۽ پنهنجين تلوارن سان ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيندو. ⁴¹هو تنهنجا گھر ساڙيندا ۽ گھڻين عورتن جي سامهون تو کي سزا ڏيندا. تنهنجي زناڪاري بند ڪرائيندس، ۽ تون وري پنهنجن عاشقن کي اجورو نہ ڏيندينءَ. ⁴²تڏهن تو تي منهنجو ڏمر ٺري ويندو، منهنجي غيرت تو کان هٽي ويندي؛ ٿڌو ٿي ويندس، وڌيڪ ناراض نہ ٿيندس.“

⁴³”ڇاڪاڻ تہ تو پنهنجي جوانيءَ کي ياد نہ ڪيو ۽ انهن سڀني سان مون کي ڏمرايو، تنهنڪري تنهنجو ڪيل تنهنجي مٿي تي آڻيندس، مقتدر پيءُ فرمائي ٿو. ڇا تو پنهنجين سڀني ٻين نفرت جوڳن ڪمن تي بي حيائيءَ جو اضافو نہ ڪيو آهي؟

⁴⁴”هر مثل چوندڙ تو بابت هي مثل چوندو تہ ’جهڙي ماءُ تهڙي ڌيءُ.‘“ ⁴⁵تون پنهنجي ماءُ جي ڌيءُ آهين، جنهن پنهنجي مڙس ۽ ٻارن کان نفرت ڪئي. تون پنهنجين ڀينرن جي ڀيڻ آهين، جن پنهنجن مڙسن ۽ ٻارن کان نفرت ڪئي. تنهنجي ماءُ حتي هئي، تنهنجو پيءُ اموري. ⁴⁶تنهنجي اتر ۾ تنهنجي وڏي ڀيڻ سامريا پنهنجين ڌيئرن سان گڏ رهندي هئي؛ تنهنجي ڏکڻ ۾ تنهنجي ننڍي ڀيڻ سدوم پنهنجين ڌيئرن سان گڏ رهندي هئي. ⁴⁷تو رڳو سندن واٽن تي هلڻ ۽ سندن نفرت جوڳن ڪمن جي نقل ڪرڻ تي ئي بس نہ ڪئي، بلڪ پنهنجين سڀني واٽن ۾ جلد ئي انهن کان وڌيڪ بگڙي وئين. ⁴⁸مون کي منهنجي حياتيءَ جو قسم، مقتدر پيءُ فرمائي ٿو، تنهنجي ڀيڻ سدوم ۽ سندس ڌيئرن ڪڏهن بہ اهڙو ڪم نہ ڪيو جهڙو تو ۽ تنهنجين ڌيئرن ڪيو آهي.

⁴⁹”تنهنجي ڀيڻ سدوم جو گناھہ هي هو تہ هوءَ ۽ سندس ڌيئرون مغرور، کاڌي سان ڍاييل ۽ بي فڪر هيون؛ هنن ڪڏهن بہ غريبن ۽ محتاجن جي مدد نہ ڪئي. ⁵⁰هو مغرور هيون ۽ منهنجي اڳيان نفرت جوڳا ڪم ڪيائون. تنهنڪري جڏهن مون اهو ڏٺو تڏهن کين هٽائي ڇڏيو. ⁵¹سامريا تنهنجن گناهن جو اڌ بہ نہ ڪيو. تو پنهنجا نفرت جوڳا ڪم سندن کان وڌيڪ وڌايا، ۽ پنهنجن سڀني ڪمن سان پنهنجين ڀينرن کي سچار ڏيکاريو. ⁵²پنهنجي بي عزتي پاڻ سھہ، ڇاڪاڻ تہ تو پنهنجين ڀينرن کي عذر ڏنو. تنهنجا گناھہ سندن کان وڌيڪ نفرت جوڳا هئا، تنهنڪري هو تو کان وڌيڪ سچار ٿا لڳن. تنهنڪري شرمسار ٿيءُ ۽ پنهنجي بي عزتي برداشت ڪر، ڇاڪاڻ تہ تو پنهنجين ڀينرن کي سچار ڏيکاريو.

⁵³”تڏهن بہ سدوم ۽ سندس ڌيئرن، سامريا ۽ سندس ڌيئرن جي قسمت، ۽ انهن سان گڏ تنهنجي قسمت بہ بحال ڪندس، ⁵⁴جيئن تون پنهنجي بي عزتي برداشت ڪرين، ۽ کين تسلي ڏيڻ ۾ جيڪي ڪجھہ تو ڪيو تنهن تي شرمسار ٿين. ⁵⁵تنهنجيون ڀينر، سدوم ۽ سامريا، پنهنجين ڌيئرن سميت پنهنجي اڳوڻي حالت ۾ موٽنديون، ۽ تون پنهنجين ڌيئرن سميت پنهنجي حالت ۾ موٽندينءَ. ⁵⁶پنهنجي غرور جي ڏينهن ۾ تون پنهنجي ڀيڻ سدوم جو ذڪر بہ نہ ڪندي هئين، ⁵⁷ان کان اڳ جو تنهنجي بڇڙائي بي پردي ٿي. هاڻي ادوم جون ڌيئرون ۽ سندس سڀ پاڙيسري، ۽ فلستين جون ڌيئرون — تنهنجي چوڌاري سڀ، جيڪي تو کي ڌڪارين ٿا — تنهنجي ٺٺولي ڪن ٿيون. ⁵⁸تون پنهنجي بي حيائيءَ ۽ نفرت جوڳن ڪمن جا نتيجا ڀوڳيندينءَ، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو.

⁵⁹مقتدر پيءُ فرمائي ٿو تہ ”جهڙو تنهنجو حق آهي، تهڙو ئي تو سان ڪندس، ڇاڪاڻ تہ تو عهد ڀڃي منهنجي قسم کي حقير ڄاتو. ⁶⁰”تڏهن بہ تنهنجي جوانيءَ جي ڏينهن ۾ تو سان ڪيل پنهنجو عهد ياد ڪري، تو سان هڪ دائمي عهد قائم ڪندس. ^e e v60 هر ڌوڪي کان پوءِ بہ اسان جو پيءُ رشتو ختم ٿيڻ نہ ڏيندو — هو پاڻ کي دائمي عهد ۾ ٻڌي ٿو، اهو ئي وفادار پيار جيڪو يسوع ۾ پنهنجي ڀرپوريءَ کي پهچي ٿو. ⁶¹پوءِ جڏهن تون پنهنجين ڀينرن کي، وڏين ۽ ننڍين ٻنهي کي، قبول ڪندينءَ، تڏهن پنهنجون واٽون ياد ڪندينءَ ۽ شرمسار ٿيندينءَ. مان کين تو کي ڌيئرن طور ڏيندس، پر تو سان ڪيل اسان جي عهد مان نہ. ⁶²تنهنڪري تو سان پنهنجو عهد قائم ڪندس، ۽ تون ڄاڻندينءَ تہ آءٌ تنهنجو پيءُ آهيان. ⁶³جڏهن آءٌ تنهنجي سڀني ڪيل ڪمن لاءِ تنهنجو ڪفارو ڏيندس، تڏهن تون ياد ڪندينءَ ۽ شرمسار ٿيندينءَ، ۽ پنهنجي بي عزتيءَ جي ڪري ڪڏهن بہ وات نہ کولينديءَ، مقتدر پيءُ فرمائي ٿو.‘“