Ezekiela 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹Tonga tamiko ny tenin’i Raintsika:

²«Ry zanak’olona, ampahafantaro an’i Jerosalema ny fanao fahavetavetana nataony, ³ary lazao hoe: Izao no lazain’ny Ray Tompo Tsitoha ho an’i Jerosalema: Avy tany amin’ny tanin’ny Kananita ny niandohanao sy ny nahaterahanao; Amorita ny rainao, ary Hetita ny reninao. ⁴Tamin’ny andro nahaterahanao dia tsy notapahina ny tadinao, tsy nosasana tamin’ny rano hadio ianao, tsy nohosorana sira, ary tsy nofonosina lamba. ^a a v4 Ireo zaza vao teraka tamin’izany tontolo izany dia nohosorana sira sy nofonosina mafy mba hiarovana sy hanamafisana azy ireo — tsy nahazo izany fitaizana izany anefa ity zaza ity. ⁵Tsy nisy mpijery nangoraka anao ka nanao izany na iray aza taminao noho ny fiantrana; fa natsipy tany an-tsaha malalaka ianao, ary nolavina tamin’ny andro nahaterahanao.

⁶«Nandalo Aho ka nahita anao nitselatsela tao anaty ran’ny tenanao, ary rehefa nandry tao anaty ranao ianao dia hoy Aho taminao: “Velona!” Eny, tao anaty ranao no nilazako taminao hoe: “Velona!” ^b b v6 Fony tsy nisy nitady azy, dia niteny fiainana ho an’ilay zaza nafoy Raintsika — ny fitiavany, fa tsy ny hasarobidin’ilay zaza, no fiandohan’ny tantara. ⁷Nampitombo anao Aho tahaka ny zava-maniry any an-tsaha. Nitombo ianao ka lasa avo sy tonga tamin’ny hakanto tanteraka; niforona ny nonoo ary nitombo ny volonao, nefa mbola mitanjaka sady tsy misy fisaronana ianao.

⁸«Rehefa nandalo indray Aho ka nahita anao, dia hitako fa efa lehibe ianao ho amin’ny fitiavana. Nanaparitaka ny elatry ny akanjoko taminao Aho ka nanarona ny fitanjahanao. Nianiana mafy taminao Aho ary nanao fanekena taminao, hoy ny Ray Tompo Tsitoha, ary lasa Ahy ianao. ^c c v8 Ny fanaparitahana ny akanjo amin’olona dia fanao fahiny rehefa manambady, mitaky azy ho vady — izany ihany no angatahin’i Rota tamin’i Boaza ao amin’i Rota 3:9.

⁹«Dia nosasako tamin’ny rano ianao, ary nofafako ny rà taminao, ka nohosoriko diloilo. ¹⁰Nasiako akanjo voadihy ianao sy kapa hoditra madio tsara, nafonosiko rongony madio ianao, ary nasaroko lamba sarobidy. ¹¹Nampiravirako firavaka ianao: nasiako kavina tamin’ny tananao sy rojo tamin’ny vozonao. ¹²Nasiako peratra tamin’ny oronao, kapoka tamin’ny sofinao, ary satro-boninahitra tsara tarehy tamin’ny lohanao. ¹³Dia nravaka volamena sy volafotsy ianao; rongony madio, lamba sarobidy ary lamba voadihy no akanjonao. Nihinana vanim-bary madio, tantely ary diloilo ianao. Nihabe hatsaran-tarehy hatrany ianao ary nitsangana ho mpanjakavavy. ¹⁴Niely teo amin’ny firenena ny lazanao noho ny hatsaran-tarenao, izay nahatanteraka noho ny voninahitra nomeko anao, hoy ny Ray Tompo Tsitoha.

¹⁵«Fa niantehitra tamin’ny hatsaran-tarenao ianao ka noho ny lazanao dia nijangajanga, namoaka ny hatsaram-ponao tamin’izay rehetra nandalo — ho azy ny hatsaran-tarenao. ¹⁶Naka ny sasany tamin’ny akanjonao ianao ka nanao fitoerana avo misy loko ho anao, ary teo no nijangajanganao. Tsy tokony hitranga mihitsy izany — tsia mihitsy! ^d d v16 Ny “fitoerana avo” dia toerana masina any ambonin’ny havoana, ivavahana tamin’ny sampy nanerana an’i Kanana sy Israely. ¹⁷Naka koa ny firavaka volamena sy volafotsy tsara tamin’izay nomeko anao ianao, ka nanao sarin’olona lahy ary nijangajanga tamin’izany. ¹⁸Naka ny akanjonao voadihy ianao hanarona azy ireo, ary napetrakao teo anatrehany ny diloilo sy ny emboka Ahy. ¹⁹Ny hanina nomeko anao — vanim-bary madio, diloilo ary tantely no nahanako anao — dia napetrakao teo anoloany ho tsiron-tsoa. Dia toy izany no nitranga, hoy ny Ray Tompo Tsitoha.

²⁰«Naka ireo zanakao lahy sy vavy izay naterakao ho Ahy ianao ka nanatitra azy ho fihinanan’ny sampy. Tsy ampy ve ny fijangajangananao? ²¹Namono ny zanako ianao ka natolotrao izy, namindrana azy tamin’ny afo ho an’ny sampy. ²²Tamin’ny zava-betavetanao rehetra sy ny fijangajangananao dia nanadino ny andron’ny fahatanoranao ianao, fony ianao mitanjaka sady tsy misy fisaronana, nitselatsela tao anaty ran’ny tenanao.

²³«Ary rehefa avy nanao ny faharatsianao rehetra — loza lehibe, loza lehibe ho anao! hoy ny Ray Tompo Tsitoha.

²⁴«Nanao havoana ho anao ianao sady nanorina fitoerana avo ho anao tamin’ny kianja rehetra. ²⁵Tamin’ny zoron-dalana rehetra no nanorenanao ny fitoerana avonao, nanala voninahitra ny hatsaran-tarenao, nanolotra ny tenanao tamin’izay rehetra nandalo, ary nampitombo ny fijangajangananao. ²⁶Nijangajanga tamin’ny Ejipsianina ianao, ireo mpifanolo-bodirindrina aminao tia filàna, ary nampitombo ny fijangajangananao hampahatezitra Ahy. ²⁷Dia naninjitra ny tanako hamely anao Aho ka nampihena ny taninao. Natolotro ho amin’ny fitsiriritan’ny fahavalonao ianao, ireo zanakavavin’ny Filistina, izay menatra ny fitondran-tenanao maloto. ²⁸Nijangajanga koa tamin’ny Asyriana ianao, tsy mba voky; nijangajanga taminy ianao, nefa mbola tsy afa-po. ²⁹Nampitombo ny fijangajangananao ianao hatrany Babylona, tany misy mpivarotra, nefa na dia izany aza dia tsy afa-po ianao.»

³⁰«Endrey ny fahalemen’ny fonao, hoy ny Ray Tompo Tsitoha, fa nanao izany rehetra izany ianao, asan’ny vehivavy mijangajanga sahisahy!

³¹«Rehefa nanorina ny havoananao teo amin’ny zoro rehetra ianao ary nanao ny fitoerana avonao teo amin’ny kianja rehetra, dia tsy tahaka ny vehivavy mijangajanga akory ianao, satria nandà ny karama.

³²«Ry vady mpisavoritaka! Raisinao ny olon-kafa fa tsy ny vadinao. ³³Ny lehilahy dia manome fanomezana ho an’ny vehivavy mijangajanga rehetra, fa ianao kosa dia nanome fanomezana ho an’ny malalanao rehetra, ary nanome kolikoly azy hankeny aminao avy any amin’ny lafy rehetra ho amin’ny fijangajangananao. ³⁴Tamin’ny fijangajangananao dia mifanohitra amin’ny vehivavy hafa ianao: tsy nisy nitady anao. Ianao no nandoa, fa tsy nisy nandoa anao — mifanohitra tokoa.

³⁵«Koa amin’izany, ry vehivavy mijangajanga, henoy ny tenin’i Raintsika!» ³⁶Izao no lazain’ny Ray Tompo Tsitoha: «Satria nariana ny filanao ary nampisehoina ny fitanjahanao tamin’ny fijangajangana tamin’ny malalanao sy ny sampy vetaveta rehetra, ary ny ran’ny zanakao nomenao azy ireo, ³⁷dia hangoniko ny malalanao rehetra nankasitrahanao — izay notiavinao sy izay nankahalanao — ka hentiko hiady aminao avy any amin’ny lafy rehetra, ary hanaisotra ny fitafianao eo anoloany Aho, ka hahita ny fitanjahanao rehetra izy. ³⁸Hotsarainy ianao araka ny fitsarana ny vehivavy mpisavoritaka sy ny mpamono olona, ary hitondra ny rà noho ny fahatezerana sy ny fialonana hanjo anao Aho. ³⁹Hatolotro amin’ny malalanao ianao. Handrava ny havoananao izy, hanafoana ny fitoerana avonao, hanala ny akanjonao, hmaka ny firavakao tsara, ary hamela anao mitanjaka sady tsy misy fisaronana. ⁴⁰Hitondra vahoaka hamely anao izy hitora-bato anao sy hanapaka anao ho tapatapaka amin’ny sabany. ⁴¹Handoro ny tranonao izy ary hitondra fitsarana aminao eo imason’ny vehivavy maro. Hampitsahatra ny fijangajangananao Aho, ary tsy handoa ny malalanao intsony ianao. ⁴²Dia hitsahatra aminao ny fahatezerako, hiala aminao ny fialonako; hangina Aho, tsy hitezitezy intsony.»

⁴³«Satria tsy nitadidy ny fahatanoranao ianao fa nampahatezitra Ahy tamin’izany rehetra izany, dia hataoko eo an-dohanao izay nataonao, hoy ny Ray Tompo Tsitoha. Tsy nanampy fahalotoana ve ianao tamin’ny fanao fahavetavetana rehetra hafa nataonao?

⁴⁴«Izay rehetra mampiasa ohabolana dia hampiasa izao ohabolana izao momba anao: “Tahaka ny reny ny zanany vavy.”» ⁴⁵Zanakavavin’ny reninao ianao, izay nankahala ny vadiny sy ny zanany. Anabavin’ny anabaviny ianao, izay nankahala ny azy. Hetita ny reninao, Amorita ny rainao. ⁴⁶Teo avaratrao no nonenan’ny anabaviny zokinao, Samaria mbamin’ny zanany vavy; teo atsimo, ny anabaviny zandrinao, Sodoma mbamin’ny zanany vavy. ⁴⁷Tsy nanaraka ny lalany sy nanahaka ny fanao fahavetavetany fotsiny ianao; tamin’ny lalanao rehetra dia tsy ela dia lasa ratsy noho izy ireo. ⁴⁸Raha velona Aho, hoy ny Ray Tompo Tsitoha, ny anabaviny Sodoma sy ny zanany vavy dia tsy nanao mihitsy izay nataonao sy ny zanakao vavy.

⁴⁹«Izao no heloky ny anabaviny Sodoma: izy sy ny zanany vavy dia nirehareha, voky, ary nitoka-monina; tsy nanampy ny malahelo sy ny ory mihitsy izy. ⁵⁰Nirehareha izy ary nanao zava-betaveta teo anatrehako. Ka nesoriko izy rehefa nahita izany Aho. ⁵¹Tsy nanao antsasaky ny fahotanao i Samaria. Nampitomboinao mihoatra ny azy ireo ny zava-betavetanao, ka nahatonga ny anabaviny hiseho ho marina noho izay rehetra nataonao. ⁵²Mitondrà ny henatrao, fa nanome fialan-tsiny ny anabaviny ianao. Satria nahavetaveta noho ny azy ny fahotanao, dia toa marina noho ianao izy. Koa menatra ary mitondrà ny henatrao, fa nahatonga ny anabaviny hiseho ho marina ianao.

⁵³«Kanefa hamerenako ny fahasambaran’i Sodoma sy ny zanany vavy, i Samaria sy ny zanany vavy, ary ny fahasambaranao koa hiaraka aminy, ⁵⁴mba hitondranao ny henatrao, ka hahamenatra anao ny zavatra rehetra nataonao tamin’ny fampiononanao azy. ⁵⁵Hiverina amin’ny toetrany taloha ny anabaviny, Sodoma sy Samaria mbamin’ny zanany vavy, ary hiverina amin’ny anao ianao mbamin’ny zanakao vavy. ⁵⁶Tsy nanonona akory ny anabaviny Sodoma ianao tamin’ny andron’ny fireharehanao, ⁵⁷raha tsy mbola nambara ny faharatsianao. Ankehitriny dia mamefivefy anao ny zanakavavin’i Edoma sy ny mpifanolo-bodirindrina aminy rehetra, ary ny zanakavavin’ny Filistina — izay manodidina anao rehetra manamavo anao. ⁵⁸Hitondra ny vokatry ny fahalotoanao sy ny fanao fahavetavetanao ianao, hoy Raintsika.»

⁵⁹Izao no lazain’ny Ray Tompo Tsitoha: «Hataoko aminao araka izay mendrika anao, satria nanao tsinontsinona ny fianianako ianao tamin’ny fanitsakitsahana ny fanekena. ⁶⁰«Kanefa hotsarovako ny fanekeko taminao tamin’ny andron’ny fahatanoranao, ary hanorina fanekena mandrakizay aminao Aho. ^e e v60 Na dia rehefa avy ny famadihana rehetra aza dia tsy havelan’i Raintsika hifarana ny fifandraisana — mamatotra ny tenany amin’ny fanekena mandrakizay Izy, dia ilay fitiavana mahatoky ihany izay tonga amin’ny fahafenoany ao amin’i Jesosy. ⁶¹Dia hotsarovanao ny lalanao ka ho menatra ianao rehefa mandray ny anabaviny, na zokiny na zandriny. Homeko anao ho zanakavavy izy, nefa tsy avy amin’ny fanekentsika taminao. ⁶²Dia hampitoetra ny fanekeko aminao Aho, ary ho fantatrao fa Izaho no Rainao. ⁶³Rehefa manao fanavotana ho anao Aho noho izay rehetra nataonao, dia hitadidy ianao ka ho menatra, ary tsy hanokatra ny vavanao intsony noho ny henatrao, hoy ny Ray Tompo Tsitoha.»