Voaloboka tsy mahasoa afa-tsy ho fandrehitra
Sary fohy sady mampalahelo. Tsy mahasoa ny hazon'ny voaloboka ho fanorenana na dia tsy may aza, ary rehefa may dia tsy mahasoa indroa heny. Izany, hoy Rayntsika, no ataony ny mponin'i Jerosalema: voatahiry ho an'ny afo, tsy mendrika asa na inona na inona.
Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 2–8
15 1Dia tonga tamiko ny tenin’i Raintsika:
2«Ry zanak’olona ô, inona no ambonin’ny hazon’ny voaloboka noho ny hazo hafa rehetra—ny sampan’ny voaloboka eo amin’ny hazo any an-ala? 3Azo anaovana zavatra mahasoa va ny hazony? Azo atao fantsika hanantonana zavatra va izy? 4Jereo, atsipy ao anaty afo ho fandrehitra izy. Ny afo mandevona ny tendrony roa, ary may ny afovoany. Mety amin’ny asa va izy? 5Raha tsy mahasoa izy fony mbola tsy simba, mainka fa tsy hahasoa intsony rehefa levon’ny afo izy ka may. Azo atao zavatra va izy?»
6Koa izao no lazain’i Ray Tompo Avo: «Tahaka ny hazon’ny voaloboka eo amin’ny hazo any an-ala, izay nomeko ho an’ny afo ho fandrehitra, dia toy izany no nafoiko ny mponina any Jerosalema. 7Hatsangako hanohitra azy ny tavako. Afa-nandositra afo iray izy, nefa afo hafa no handevona azy; ary ho fantatrareo fa Izaho no Rainareo, rehefa hatsangako hanohitra azy ny tavako. 8Hataoko tany lao ny tany, satria tsy nahatoky mihitsy izy ireo, hoy Ray Tompo Avo.»
