Το κλήμα που δεν είναι καλό παρά μόνο για τη φωτιά
Μια σύντομη, ζοφερή εικόνα. Το ξύλο της κληματαριάς είναι άχρηστο για κατασκευές ακόμη και πριν καεί, και καψαλισμένο είναι διπλά άχρηστο. Αυτό, λέει ο Πατέρας μας, είναι γι' αυτόν οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ: φυλαγμένοι για τη φωτιά, ακατάλληλοι για οποιαδήποτε δουλειά.
15 1Τότε μου ήρθε ο λόγος του Πατέρα μας:
2«Γιε του ανθρώπου, σε τι είναι το ξύλο του κλήματος καλύτερο από οποιοδήποτε άλλο ξύλο — το κλαδί του κλήματος ανάμεσα στα δέντρα του δάσους; 3Μπορεί το ξύλο του να χρησιμέψει σε κάτι; Μπορεί να φτιαχτεί απ’ αυτό ένα παλούκι για να κρεμάει κανείς πράγματα; 4Δες — το ρίχνουν στη φωτιά για καύσιμο. Η φωτιά κατατρώει και τις δύο άκρες του, και η μέση του απανθρακώνεται. Είναι άραγε κατάλληλο για κάποια δουλειά; 5Αν δεν ήταν χρήσιμο ακέραιο, πόσο λιγότερο όταν το κατατρώει η φωτιά και απανθρακωθεί — μπορεί να γίνει τίποτε απ’ αυτό;»
6Γι’ αυτό, να τι λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας: «Όπως το ξύλο του κλήματος ανάμεσα στα δέντρα του δάσους, που το έδωσα στη φωτιά για καύσιμο, έτσι παρέδωσα κι εκείνους που κατοικούν στην Ιερουσαλήμ. 7Θα στρέψω το πρόσωπό μου εναντίον τους. Ξέφυγαν από τη μία φωτιά, αλλά μια άλλη θα τους κατατρώει· και θα μάθετε ότι εγώ είμαι ο Πατέρας σας, όταν στρέψω το πρόσωπό μου εναντίον τους. 8Θα κάνω τη χώρα ερημιά, επειδή φάνηκαν εντελώς άπιστοι, λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας».
